nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (970)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1715):

Waar zijn de goden?

Religieuze denkbeelden zullen mijns inziens blijven bestaan zolang we niet alles in kaart hebben gebracht. Wat we niet weten en wat niet begrepen kan worden ligt bij de goden. Waar moet het anders liggen. En er is bijzonder veel dat nog niet begrepen kan worden. De opkomst van het godenrijk startte toen de mens kon nadenken over zijn daden in het verleden en daaruit conclusies kon gaan trekken voor de toekomst. De mens was zich bewust geworden van zijn aanwezigheid in het heelal. Dat heelal was echter onbevattelijk groot en zat vol met onverklaarbare verschijnselen. De bliksem, de zons- of maansverduisteringen, de vallende sterren of een hongersnood.

In die tijd werden de goden geboren. De mens schiep god zou je ook kunnen zeggen. Alles wat niet kon worden begrepen was in feite god. God was in de sterren, in de donder, in de oogst, de seizoenen, in het vuur en in de zon. En de oneindig machtige en onbegrepen goden werden allerlei krachten toebedeeld en het was maar beter ze te vriend te houden en af en toe te behagen met offers want je wist maar nooit. De goden hadden vaak menselijke trekjes en konden zich overal en altijd met de dagelijkse gang van zaken gaan bemoeien. Ook de sturende, straffende en belonende god zag in die tijd het daglicht.

Is er sindsdien veel veranderd? Ik geloof het niet. Natuurlijk hebben we meer inzicht gekregen in allerlei natuurverschijnselen. We weten nu dat onweer ontstaat door elektrische ontladingen in de atmosfeer en dat de maan voor de zon schuift bij een zonsverduistering. Maar er blijven genoeg vragen over en dus is het terrein van god nog van behoorlijke omvang. Nog steeds wordt het onbegrepene meestal in gods handen gelegd al zijn er veel namen voor god in omloop. De naam “iets” is tegenwoordig zeer populair.

Het zou van een vreemd soort hoogmoed getuigen om te veronderstellen dat wij het eindstation zijn in het evolutionaire proces. Het heeft een tijdje geduurd om tot de mens te komen die we nu zijn en als de wereld niet met al te grote rampen geconfronteerd gaat worden zal de mens waarschijnlijk verder evolueren tot een wezen waarin wij ons niet meer zouden herkennen. Die wezens zullen naar ons kijken zoals wij bijvoorbeeld naar mensapen kijken. Ze zullen ons als primitieve voorlopers beschouwen waar ze via een tak aan de evolutionaire boom in een zeer ver verleden mee verbonden waren. Dat wezen, of “de nieuwe mens” zo u wilt, zal problemen en vraagstukken doorgronden waarvan we nu nauwelijks of geen weet hebben. De ‘mens’ brengt steeds meer in kaart. God zal beetje bij beetje zijn terrein gaan prijsgeven. Op die lange weg zal het goddelijke in ons groeien tot dat we uiteindelijk god zijn. De schepping en de schepper vloeien ineen.

Maar tot die tijd is het nog even afzien.

schrijver

Schrijver: Skald, 11-02-2013


Geplaatst in de categorie: algemeen

Deze inzending is 237 keer bekeken

2/5 sterren met 8 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Skald
Datum:12-02-2013
Bericht:Ja Monique inderdaad is er nog weinig in kaart gebracht. En nieuwe ontdekkingen roepen ook weer nieuwe vragen op. Het blijft natuurlijk een beetje koffiedik kijken hoe de toekomst zich ontwikkelen zal m.b.t. het in kaart brengen van alles.

Hendrik, bedankt voor je uitgebreide reactie.
Voor mij is die scheding tussen antieke religies en monotheïstische religies als het jodendom, het christendom en de islam niet zo duidelijk. Jij neemt de openbaringen van een God als een vast gegeven als ik het goed begrijp. Ik doe dat niet. De koppelingen met natuurverschijnselen mag er dan misschien niet meer zijn maar dat komt mijns inziens omdat we inderdaad veel van die verschijnselen redelijk kunnen verklaren waardoor de mens zocht naar een substituut om zijn goden levend te houden.
Dit komt denk ik voort uit de grote behoefte bij mensen om zin aan het leven te geven. Je leven moet een doel hebben je moet op de een of andere manier een bijdrage hebben geleverd aan het grote geheel. Tevens moest er wat “verzonnen” worden om de “zonde” een plek te geven want anders zou er wel eens niemand van een hiernamaals kunnen gaan genieten. Het verhaal over de zondeval en een vergevende maar ook straffende god boden hier een uitstekende oplossing.



Naam:Hendrik Klaassens
Datum:11-02-2013
Emailadres:klaassens38atzonnet.nl
Bericht:Mijn complimenten voor deze beschouwing: soepel geschreven, heldere visie en niet te lang. De laatste alinea doet weldadig aan, uitmondend in de prachtige opmerking: "De schepping en de schepper vloeien ineen."

Toch heb ik wel een paar kanttekeningen bij jouw opvatting van religie. Zo beschouw jij de goden als manifestaties of personifiëringen van natuurkrachten. Dat zou je nog wel kunnen zeggen van antieke religies en van de religies van natuurvolkeren, maar voor monotheïstische religies als het jodendom, het christendom en de islam - samen aangehangen door ca. 3,6 miljard mensen - gaat dat niet op. Deze religies zijn gebaseerd op openbaringen van een God die zich buiten tijd en ruimte bevindt, maar wel in de fysieke wereld kan ingrijpen. De koppeling tussen het goddelijke en de natuurverschijnselen is er dan niet meer, of deze is veel losser geworden.

God als een fantasiebeeld n.a.v. de lacunes in onze kennis - het is een populaire theorie die door veel wetenschappers wordt aangehangen.
Toch zijn er ook vragen en levensgebieden waarin we door een zich ontwikkelende kennis van natuur en techniek nooit door kunnen dringen. Vragen over ziekte, leven en dood bijvoorbeeld, of de vraag naar zingeving. Zelfs als we ooit in staat zullen zijn om naar de sterren te reizen, hebben we geen pasklaar antwoord op de vraag wat de zin is van ons leven en wat er komt na de dood. Om die reden denk ik dat de mens altijd religie nodig zal hebben.



Naam:Monique Methorst
Datum:11-02-2013
Emailadres:moi636atyahoo.com
Bericht:In grote lijnen ben ik het hier wel mee eens, alleen heb ik mijn vraagtekens bij het in kaart brengen; in feite is er maar zeer weinig in kaart gebracht. De wetenschap komt voortdurend op bepaalde dingen weer terug, zo las ik onlangs dat ze nu weer twijfelen wanneer de neanderthaler leefde. Mooie beschouwing.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl