nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (18)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1018)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (22)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1821):

Koningin van het witte doek zwart geblakerd

(voor Linda Lin Dai (1934 - 1964))

Je bent geboren op 27 december 1934 als Cheng Yweru in Guilin.
Je was de oudste dochter van de politicus van de Kwomintang partij Cheng Siyuan.
Op je veertiende studeerde je aan de Universiteit van de Huiwen Girls in Nanjing. Om politieke redenen, de opkomst van het communisme, verhuisden jullie naar Hong Kong. Je vervolgde je studie aan het New College Asia.
In de Zong Weigeng's Salon Studio liet je enkele promotie-foto's van jezelf maken. De manager van de Great Wall Film Production Limited zag een foto van jou en hij wilde je graag contracteren. Hij gaf je de artiestennaam Lin Dai, een zingende naam. Toch kreeg je bij zijn filmmaatschappij na een jaar nog geen filmrol, dus ging je over naar de Yung Hwa Film Company en daar mocht je voor het eerst meespelen in een film.

Op je zeventiende deed je een poging tot zelfdoding.
Op je achttiende debuteerde je in 'de romantische musical 'Zingen onder de Maan', gebaseerd op de roman 'The Border Town' van Shen Congwen. Je speelde de hoofdrol Cuicui, de mooie kleindochter van een oude booteigenaar. Je werd meteen een groot idool van talloze mensen.

De filmmaatschappij kampte met geldproblemen en dus werkte jij als free-lance actrice in de film 'Scarlet Doll', een zeer succesvolle film. Tijdens het vierde Aziatische Film Festival werd je de Movie Queen, omdat je zo geweldig acteerde in 'Golden Lotus' van Jin Lian Hua. Je speelde de hoofdrol als Jinlian, een zangeres in een theehuis.
Je was ook een zangeres, want je zong in de meeste van je films, vooral heel puur vanuit je tedere ziel. Voor je hoofdrol als Diaochan in 'Diau Charn' ontving je de prijs voor Beste Actrice.
Een geliefde maakte het uit met jou en met je gebroken hart verhuisde je naar Amerika.

Je studeerde drama en taalkunde aan de Columbia University in New York, waar je trots en vrolijk in een strak mantelpakje op de trappen poseerde. Daar ontmoette je de rijke zakenman Long Shengxun en jullie werden hevig verliefd op elkaar. Long was de zoon van de voormalige gouverneur van de provincie Yunnan Long Yun, Long Yun.

Op 12 februari 1961 trouwden Long en jij in de Rozenkrans kerk in Tsim Sha Tsui. Je kreeg een contract bij Shaw Brothers en je loopbaan ging bergopwaarts. Je won de Prijs voor Beste Actrice voor de derde en voor de vierde keer voor je hoofdrol als de danseres Lanlan in 'Les belles' van Qian Jiao Bai Mei en voor je hoofdrol als de nachtclub-zangeres Li Qingqing in 'Liefde zonder einde' van Bu Liao Qing. Vier keer deze prijs was een unicum binnen de Chinese filmwereld.
Je werd een internationale beroemdheid en met je hoofdrol als Bai Suzhen in 'Miss White Snake' van Bai Ze Zhuan kreeg je wereldwijd de hoogste successen.

In december 1961 werd je de peetmoeder van Fung Bobo, een zeer getalenteerde kind-actrice, de Shirley Temple van Hong Kong Cinema. Op 6 april 1963 kreeg je met Long een zoon, genaamd Long Zonghan.

Op 17 juli 1964 pleegde je in Hong Kong zelfdoding door een overdosis slaappillen en door het inhaleren van methaangas.
Je werd negenentwintig jaar en je bent begraven op de rooms-katholieke begraafplaats in Happy Valley op Hong Kong Island.

Over de hele wereld werd er door (Chinese) mensen geweend en gerouwd. De oorzaak was familiaire twisten. Hoogstwaarschijnlijk leed je aan een postnatale depressie. Ook zou Long je ontrouw zijn geweest, maar dat staat niet met zekerheid vast.

Je speelde in meer dan veertig films en je liet twee onvoltooide films achter; 'The Lotus Lamp' en 'Blue and Black', die een speciale prijs kreeg.
In 1995 verscheen je op een postzegel en je blijft voor altijd de ware koningin van het Chinese witte doek. Ondanks je zwarte tragedie.

Illustratie: Linda Lin Dai

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 26-05-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 36 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl