nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1000)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (496)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1840):

Barometer

Toen ik dertig was woonde ik bij een hospita, een knappe vrouw van Indische afkomst. Ze had een smal gezichtje tussen lang zwart haar en ze keek altijd heel lief naar me. Ze sprak heel beschaafd Nederlands en dat was heel wat anders dan ik gewend was.
Bij ons thuis in een volksbuurt werd gevloekt en gescholden of dat het zo hoorde. Ik moest dus bij die knappe dame heel goed oppassen op mijn woorden en dat deed ik dan ook. Ik was heel tevreden met de kamer en had een mooi uitzicht op een park. Haar man was in de oorlog in een Jappenkamp overleden. Soms nodigde ze mij uit om een Indonesische maaltijd bij haar te eten, meestal nasi en saté en natuurlijk bier erbij. Ze kon echt heel lekker nasi bereiden.

Bij het afruimen van de tafel hielp ik haar de borden en schalen naar de keuken te brengen en liep ik achter haar en zag ik haar verleidelijk heupwiegend lopen. Ze was volgens mij al in de vijftig. In de huiskamer van haar zag ik een kwikbarometer aan de muur hangen. Toen ze mij op een warme zomeravond uitnodigde een glaasje wijn te komen drinken, zei ik:
''Heel graag mevrouw'', en ik mocht plaatsnemen in een rieten stoel, dichtbij het raam.
''Mevrouw, dat is een mooie barometer.''
''Ja Kees, dat is een kwikbarometer. Vroeger op de HBS kreeg ik bij de natuurkundelessen ook onderricht in weerkunde en dan leerde je ook over de luchtdruk, die een barometer aanwijst.

Eigenlijk weet ik er niet veel meer van af. Heb jij er verstand van?''
''Een beetje mevrouw, maar je hebt ook barometers in de vorm van een ronde klok. Bij ons thuis hing er zo één.''
''Wat is het verschil, Kees?''
''Zal ik U uitleggen. Die ronde barometers zijn zogenaamde aneroide meters, uitgevonden door een Fransman, genaamd Lucien Vidie (1805-1866). Het is een luchtledige doos (aneroide betekent zonder lucht). Wanneer de luchtdruk hoger wordt, dan zal de doos ingedrukt worden en die beweging wordt via een veer en een wijzer overgebracht op een schaalverdeling''.

Zij weer:
''Wanneer wordt de luchtdruk hoger?''
''In het kort komt het hierop neer. In depressies heb je opstijgende luchtstromen door verwarming op de grond, maar op een bepaalde hoogte stroomt die lucht naar een bepaalde richting en daalt weer naar de grond, en daar stijgt de luchtdruk. De meeste ronde barometers hebben op de schaalverdeling opschriften staan, zoals mooi weer, veranderlijk, regen en storm, maar dat klopt niet altijd. Die aanduidingen zijn afkomstig uit vorige eeuwen toen er nog weinig bekend was over het verband tussen het weer en de luchtdruk.

Het komt wel eens voor, dat de barometer hoog staat, zeg maar 1030 HectoPascal, dus bij de aanduiding mooi weer, maar het toch niet zonnig is. Het kan zelfs mistig zijn of regenen, vooral in de winter is dat het geval. Toen ik vanmorgen op mijn kamer op de barometer keek, wees de wijzer mooi weer aan, maar kijk maar naar buiten, het motregent en omgekeerd komt het ook voor, dat de luchtdruk laag is en de wijzer op de barometer regen aanwijst, en het toch mooi weer is''.

Mevrouw:
''Hoe komt dat?''
''Dat ligt aan de plek waar de depressie (lage druk) is. We kunnen dan te maken hebben met de aanvoer van vochtige lucht, dus bewolking en regen, of aanvoer van droge lucht, dus minder bewolking en meer zon. De barometer die hier in de kamer hangt is een kwikbarometer en die was al eerder uitgevonden dan de aneroide, namelijk in 1643 door de Italiaan Torricelli, een wis- en natuurkundige.
Wat deed hij? Hij vulde een glazen buis van ongeveer één meter in zijn geheel met kwik en zette die buis op zijn kop in een bakje met kwik. Wat gebeurde er toen? Het kwik zakte voor een deel uit de buis, maar er bleef een kolom van ongeveer 76 cm in de buis staan.

Torricelli concludeerde hieruit, dat de druk die het gewicht van het kwik in de kolom op het kwik in het bakje uitoefent, gelijk moet zijn aan de druk van de luchtkolom van de atmosfeer. Dat is alleen met kwik mogelijk. Je kunt ook een andere vloeistof nemen, zoals water, maar dan heb je een buis nodig van meer dan 10 meter, want water heeft een kleinere dichtheid en zou ook gaan verdampen, dus niet bruikbaar. Wat U ook nog moet weten is het volgende: Wanneer de barometer snel oploopt of daalt, dan gaat het weer gauw veranderen. Stijging betekent weersverbetering en daling slechter weer.''

Eindelijk schonk ze de glazen vol en tikte ze haar glas tegen de mijne. Ze ging tegenover mij zitten en keek mij steeds lief aan. Ik werd er verlegen van. Toen ze drie glazen met rode wijn op had bleef ze onafgebroken praten over Nederlands Indië en de Jappenkampen en over haar man die naar de Birmaspoorlijn moest en daar is omgekomen door de slechte behandeling.
Ze liet nog een foto van hem zien van voor de oorlog, een knappe man in een wit kostuum met een tropenhelm op. Opeens begon ze te huilen, alle nare herinneringen kwamen natuurlijk bij haar terug.
Toen zei ze:
''Sorry Kees het werd me teveel. Schenk nog maar eens in.''

schrijver

Schrijver: kees niesse, 23-06-2013

c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: verdriet

Deze inzending is 190 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl