nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (971)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (44)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1886):

De reden lag dieper dan onbeantwoorde liefde

(voor Miroslava Sternová (1926 - 1955))

Je bent geboren op 27 februari 1926 in Praag. Jouw adoptie-ouders waren de arts Oscar Stern en Miroslava Becková.
Jullie moesten vluchten voor de nazi's en je geliefde oma bleef achter. Rond je dertiende zat je met je ouders in een concentratiekamp en via België, Finland en Zweden reisden jullie naar Mexico. Je was veertien.

Op je zestiende was je van plan om met een Amerikaanse soldaat te trouwen, maar hij sneuvelde op het slachtveld, waarna jij een eerste poging tot zelfdoding deed.
Op je achttiende overleed je moeder door kanker, waardoor je een zware depressie kreeg. Je vader stuurde je naar New York om architectuur en decoratie te studeren. Daar deed je een tweede poging tot zelfdoding.

Je werd danskoningin in Mexico-City en op 2 februari 1946 trouwde je met de acteur/regisseur in opleiding Jesus Jaime Gómez Obregón. Jullie zijn binnen een jaar gescheiden, want je ontdekte dat hij zijn homoseksualiteit wilde maskeren via zijn huwelijk met jou.

Je debuteerde in 'Bodas trágicas', naast Roberto Silva. Daarna verscheen je in het drama 'Cinco Rostros de mujer'. Je speelde Maria in het drama 'Juan Charrasqueado'. In 'Nocturno de amor' speelde je de eerste hoofdrol en in het drama 'Secreto entre mujeres' speelde je Claudia.
Je speelde vervolgens de hoofdrol in heel veel meer films en tenslotte in je laatste film 'Ensayo de un crimen' van Luis Buñuel.
Je werd de Mexicaanse Marilyn Monroe genoemd en je was inderdaad net zo betoverend aantrekkelijk.

Meestal speelde je mysterieuze vrouwen of markante schoonheden, vanwege je Europese uiterlijk en je accent.
Je was een gedreven kunstschilderes, maar je besteedde steeds meer tijd als mode-illustratrice.
Je had vele, gepassioneerde liefdesrelaties, o.a. met de acteurs Arturo de Cordova en Steve Cochran en met de impresario Jorge Pasquel, die enkele dagen na jouw overlijden overleed door een vliegtuigongeluk.
In 1950 stond je op de cover van Life-magazine met een cowboyhoed, waarbij het touw van de hoed op een strop leek.

In 1953 ontmoette je op Cuba de beroemde stierenvechter Luis Miguel Dominguin. Een jaar later in Amerika en weer later in Spanje, waar je voor filmopnames was. Op 1 maart 1955 trouwde Luis in Las Vegas met de Italiaanse actrice en eens Miss Italië Lucia Bose. Dat was indirect de trigger voor je suïcide.

Op 9 maart 1955 pleegde je in Mexico-City zelfdoding met een overdosis slaappillen.
Je lag uitgestrekt op je bed en je had een portret van Luis in je ene hand, waar ook zijn moeder op stond. Je onbeantwoorde liefde van hem brak voorgoed je hart, maar in wezen was je hart al in je vroege kindertijd gebroken, door het gemis van je echte ouders. De rest was een opeenstapeling van ellende, die je oertrauma weer openbrak.
Zijn huwelijk met Lucia was dus niet de diepste genadeslag.

In je andere hand had je drie afscheidsbrieven, o.a. voor je vader en je broer Ivo, waarin je hen om vergeving vroeg.
Je werd dertig jaar en je bent begraven in het Pantheón Frances de San Joaquin in Mexico.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 03-09-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 55 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl