nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1004)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1915):

Een verkapte vorm van zelfdoding

(voor Nancy Clara Cunard (1896 - 1965))

Je bent geboren op 10 maart 1896 in Nevill Holt Hall.
Je vader was Sir Bache Cunard, een erfgenaam van de Cunard Line scheepsvaart bedrijven, die van polo en vossenjacht hield.
Je moeder was Maud Alice Burke, een Amerikaanse erfgename.
Je woonde op het familielandgoed Nevill Holt Hall, voor 1300 gebouwd, bij Nevill Holt.
Je was begaafd en eenzaam. Je ouders hebben je grotendeels verwaarloosd.

De schrijver George Moore was hopeloos verliefd op je moeder. Op je tiende verliet je moeder jou en je vader en ging ze naar Londen, waar ze een salon voor kunstenaars en schrijvers had. Op je vijftiende waren je ouders officieel gescheiden en woonde je bij je moeder, die een relatie met de dirigent Thomas Beecham kreeg, die later trouwde met de pianiste Betty Humby.
Je zat op kostscholen in Frankrijk en Duitsland. Moore was een vaderfiguur van betekenis.

Je minnaar Peter Broughton-Adderly sneuvelde in Frankrijk, waar je nooit van hersteld bent.

In de eerste wereldoorlog was je een kleine twee jaar getrouwd met de legerofficier en gewonde veteraan Sydney Fairbairn.
Je was lid van The Coterie, een club van aristocraten en intellectuelen, met o.a. je vriendin Iris Boom, dichteres en model voor o.a. Modigliani, en de schoonheid van de eeuw Lady Diana Manners. Op je twintigste stond je in de Sitwell-bloemlezing 'Wheels'.

Op je vierentwintigste ging je naar Parijs en schreef je veel poëzie. Je was bevriend met de schrijver Michael Arlen, waardoor Aldous Huxley jaloers op hem was, maar je had een korte relatie met Aldous, wat zijn romans beïnvloedde.
Je was alcoholiste en je gebruikte andere drugs. Je droeg op de Afrikaanse cultuur geïnspireerde sieraden van hout, been en ivoor. Je droeg dikke armbanden van pols tot elleboog. Je woonde in een boerderij in La Chapelle-Reanville, waar je de House Press oprichtte. Je publiceerde prachtige boekwerken voor o.a. Samuel Beckett, Ezra Pound, George Moore en Laura Riding.
Je laatste uitgave was 'De Herwaardering van Obsceniteit' van Havelock Ellis, wiens vrouw openlijk lesbisch was.

Je had twee jaar een affaire met Louis Aragon en je was de minnares van Wyndham Lewis, Tristan Tzara en Ezra Pound. Je verruilde Aragon voor de jazz-muzikant Henry Crowder, die als pianist was begonnen in de bordelen van Washington, DC. Je ontmoette hem in Venetië, in Hotel Luna. Henry heeft je het meeste gevormd. Je verzette je tegen het racisme in Amerika en zelfs je moeder keek er op neer, dat je met een neger het bed deelde. Je familie verbrak ieder contact. Je bezocht Harlem en je ontving anonieme bedreigingen. Je schreef tegen het fascisme in Spanje en Italië. Door fysieke uitputting moest je naar Parijs terug.
Je hervatte de strijd tegen Franco en Mussolini door 200 schrijvers naar hun standpunt te vragen. Evelyn Waugh was voor Franco, net als de dichter Edmund Blunden, de schrijfster Eleanor Smith en de mysticus Arthur Machen. George Orwell reageerde furieus op de niets veranderende vragenlijst, omdat hij in Spanje door een kogel geraakt was.
In de tweede wereldoorlog was je in Londen vertaalster voor het Franse verzet. Na de oorlog reisde je veel.

Je had een psychische stoornis en leed onder een slechte gezondheid, vergroot door alcoholisme en zelfdestructieve neigingen. Na een gevecht met de Londense politie werd je verpleegd in een psychiatrisch ziekenhuis. Daarna ging je toestand nog meer achteruit en je werd door de Parijse politie in een straat gevonden. Je woog slechts 26 kilo en je wist niet meer wie je was. Twee dagen later, op 17 maart 1965, overleed je in het Hôpital Cochin.
Je werd negenenzestig jaar en je bent in Engeland gecremeerd, waarna je as in urnnummer 9016 is bijgezet op Cimetière du Père-Lachaise.

Illustratie: Nancy Clara Cunard

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 23-10-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 49 keer bekeken

2/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl