nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (18)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1018)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (22)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1937):

Moegestreden tegen schizofrenie

(voor Amelia Rosselli (1930 - 1996))

Je bent geboren op 28 maart 1930 in Parijs.
Je vader was Carlo Rosselli, een historicus/journalist/politicus/filosoof.
Op je zevende werd je vader, die anti-fascist was, bij Magnole-de-l'Orne vermoord door huurmoordenaars van het fascisme. Zijn broer Nello werd ook vermoord. In opdracht van Mussolini en Ciano zijn ze door de Franse fascisten/terroristen van 'La Cagoule' vermoord.
Je moeder was Marion Catherine Cave, een Engelse, politieke activiste van de Labour Party. Je oma Amelia Pincherle Rosselli was een Venetiaanse, Joodse feministe, toneelschrijfster en vertaalster. Ze kwam uit een belangrijke familie aangaande de Risorgimento.

Je verhuisde naar Zwitserland en later naar Amerika. In de staat New York las je oma Dante in het Italiaans voor. Je studeerde literatuur, filosofie, piano, viool, orgel en muziekcompositie, ook in Engeland, waar je op de middelbare school zat.
Op je zestiende zat je in Italië en kreeg je muziekles van de componisten Guido Turchi en Luciano Berio. En je ontmoette de componisten Cage en Stockhausen. De Italianen wisten niet wie je was.

In de jaren veertig en vijftig was je gespecialiseerd in muziektheorie en componeren. Al je onderzoeken beschreef je in vele essays. Op je achttiende begon je te vertalen van Engels naar Italiaans en werkte je voor enkele uitgeverijen in Rome en Florence en voor de Italiaanse televisieomroep Rai. Ondertussen bleef je literaire en filosofische studies volgen. In de jaren vijftig woonde je met je oma en moeder in het familiehuis in Florence. Op je achttiende overleed je moeder daar.

Haar overlijden en twee chronische ziekten veroorzaakten een zenuwinzinking. Je werd opgenomen in enkele Engelse en Zwitserse ziekenhuizen, omdat je een hersenvliesontsteking had. In die ziekenhuizen kreeg je de diagnose paranoïde schizofrenie, wat je nooit hebt geaccepteerd. Ook de ziekte van Parkinson bleef je ontkennen, terwijl je er op den duur 39 jaar mee te kampen had.

De emotionele leegte na de moord op je vader en het overlijden van je moeder heb je getracht op te vullen met je schrijfwerk.

Op je drieëndertigste publiceerde je 24 gedichten in het tijdschrift 'De Dummy'.
Op je vierendertigste verscheen je eerste dichtbundel 'Variazioni belliche' bij uitgeverij Garzanti.
In de jaren zestig werd je lid van de Communistische Partij en via je publicaties trok je de aandacht van Pier Paolo Passolini, Andrea Zanotto en John Raboni.
In 1969 verscheen je dichtbundel 'Serie ospedaliera' en zeven jaar later 'Documento'. Daarna verschenen er nog vijf nieuwe dichtbundels.
Je poogde je taalvaardigheid met de universele positie van de muziek samen te voegen. Je was mentor voor jonge dichters.

Je had een zeer ernstige depressie en op 11 februari 1996 pleegde je zelfdoding door van je appartement naar beneden te springen. Je deed dit op dezelfde datum als de zelfdoding van Sylvia Plath, die je vertaald had en die ook aan schizofrenie leed.

Je werd vijfenzestig jaar en je bent begraven op de Protestantse Begraafplaats in Rome.

Illustratie: Amelia Rosselli

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 02-12-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 59 keer bekeken

3/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:03-12-2013
Bericht:Ik haal die brok ellende hierbij uit je keel, want gezien haar zware leven heeft ze er volop het beste uitgehaald en is ze tot op het bot gegaan en gezien de ziektegeschiedenis op hoge leeftijd gaan hemelen.



Naam:Custor
Datum:02-12-2013
Emailadres:Henkkos1atZiggo.nl
Bericht:Zwaar beladen leven, ik krijg er een brok van in mijn keel.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl