nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1017)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (21)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1952):

Innerlijk contactarm doodgebloed

(voor Cora Marie Frye (1923 - 1965))

Je bent geboren op 6 juli 1923 in Burgin.
Je vader was cipier in de Leavenworth Gevangenis en je oma was opera-zangeres.
Je moeder werkte als Ziegfeld Follies jongedame.

Op je zesde gingen je ouders scheiden en je verhuisde met je moeder en stiefvader naar Yonkers. Je zat op de Roosevelt High School en je speelde uitstekend piano.
Op je vijftiende werd je model en deed je mee met schoonheidswedstrijden. Op je zestiende was je 'Miss New York'.
Op je zeventiende had je een rol als showgirl in het Graaf Carroll Theatre op Broadway. Daarna verhuisde je naar Hollywood om door te breken in de showbusiness. Je bleef werken als showgirl in een nachtclub aan de Sunset Boulevard.

Op je negentiende trouwde je met de acteur Richard Allord, wat drie weken duurde.
Op je twintigste trouwde je met je agent Victor Orsatti, wat vier jaar duurde en vol ruzie was.
Op je tweeëntwintigste had je een affaire met de gangster Bugsy Siegel, die twee jaar later werd vermoord.
Op je vierentwintigste trouwde je met de schoenenfabrikant Harry Karl, een knipperlichtrelatie, die elf jaar duurde.
Je had een affaire met Eddie Fisher.
Je was kort verloofd met Michael Wilding, de ex van Elizabeth Taylor.
Je was één jaar getrouwd met de agent Louis Bass.
Daarna trouwde je met de advocaat Edward Callahan, wat twee dagen duurde. Op je veertigste trouwde je met de producent Donald Taylor, wat duurde tot je overlijden.

Je was zangeres en actrice. Je artiestennaam was Marie McDonald. Je zong bij Tommy Dorsey's big band en andere big bands.
Vanaf je negentiende had je een contract bij Universal Studios en begon je met kleine rollen. Je verscheen in de komedie 'Pardon My Sarong', waardoor je de bijnaam 'The Body' kreeg, vanwege je prachtige lichaam. Je had een hoofdrol in de komedie 'Getting Gertie's Garter', in 'Living in a Big Way', met Gene Kelly, in 'Tell It to the Judge', in 'Once a Thief' en in 'The Geisha Boy', met Jerry Lewis.
Je roem was vooral te danken aan je betoverende schoonheid en niet aan je filmrollen. In de tweede wereldoorlog was je de meest geliefde pin-up girl en poseerde je veel in het wekelijkse legerblad 'Yank'.

Je kreeg met Harry Karl drie kinderen.

In 1957 verscheen je album 'The Body Sings', met medewerking van het orkest van Hal Borne. In 1963 verscheen je voor het laatst in de seks-komedie 'Promises! Promises!', met een naakte Jayne Mansfield. Jayne was jaloers op al jouw media-aandacht en zij maakte op de set veel ruzie met jou.

Na je filmcarrière zakte je meer en meer weg in drugs en alcohol. Je had conflicten met de politie en justitie. Je had auto-ongelukken en kapot gelopen liefdesgeschiedenissen. In Australië ontsnapte je uit een psychiatrisch ziekenhuis en je werd ontvoerd door twee mannen, zei je, die je in je pyjama achterlieten op een verlaten woestijnweg. Je ontvoerders hadden je bestolen en verkracht, zei je, en je had kneuzingen en schaafwonden. Zoiets verzin je toch niet, maar politie en justitie vonden het onbewijsbaar en een publiciteitsstunt.

Op 21 oktober 1965 pleegde je zelfdoding in je huis in Calabasas. Je nam een overdosis Percodan-pillen en er zat lucht in de injectiespuit, gevuld met een overdosis drugs.

Je werd tweeënveertig jaar. Je bent begraven in de Forest Lawn Memorial Park Cemetery in Glendale.
Donald werd vals beschuldigd van moord en drie dagen na jouw overlijden pleegde ook hij in dezelfde slaapkamer zelfdoding met een overdosis Seconal.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 24-12-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 54 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl