nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (971)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (44)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2172):

Hoe de boosaardige bosgeesten jou wenkten

(voor Paul Newell Hester (1959 - 2005))

Je bent geboren op 8 januari 1959 in Melbourne. Je vader was een beroemde bosjesman. Je moeder Anne was een jazzdrumster, die jou al op jonge leeftijd leerde drummen. Je jongere zus is Carolyn. Je probeerde diverse banen, voordat je een muzikale carrière begon. In je tienerjaren verbleef je grotendeels in de Dandenong Ranges, een aantal van lage bergketens en zeer bosrijk. Je ouderlijk huis nabij Kallista stond aan de rand van Sherbrooke Forest, met eucalyptus bomen en fabelachtige liervogels.

In 1976 zat je in de band Thunder en in 1977 in de band Randen. Dit was in de oostelijke buitenwijken van Melbourne. In 1980 was je mede-oprichter van de band Cheks, met de gitaristen John Clifforth en Ken Campbell en de basgitarist Steve White, die werd vervangen door Steve Carter. In 1982 verhuisde je naar Sydney, waar Cheks werd omgedoopt in Deckchairs Overboard en Cathy McQuade de basgitariste werd. Je drumde ook vaak in Love Party en in de vroege jaren tachtig woonde je samen met de zangeres/gitariste Deborah Ann Conway van de band Do-Re-Mi. Je werkte in 1990 samen met Deborah in Rose Under Thorns en in 1995 in Ultrasound.

Eind 1983 werd je de drummer van Split Enz, met de zangers Philip Judd, Tim Finn en Neil Finn. Rob Hirst, de drummer van Midnight Oil had je aangeraden. Tim verliet de band en Neil nam het roer over. In 1984 verscheen het album 'See Ya 'Round', met 'This is Enormous' van jou. Daarna werd Split Enz opgeheven. In dat jaar speelde je een kleine rol in de film 'One Night Stand' van John Duigan, met Cassandra Delaney, de latere ex-vrouw van John Denver.

Samen met Neil Finn en de bassist Nick Seymour richtte je in 1985 de band Crowded House op, later aangevuld met Tim Finn, Mark Hart en Matt Sherrod. In juni 1986 verscheen het debuutalbum 'Crowded House', met de wereldhit 'Don't Dream It's Over'. In 1988 verscheen 'Temple of Low Men', in 1991 'Woodface' en in 1993 'Together Alone', met 'Skin Feeling' van jou. In 1993 kon je de stress van je roem niet meer aan en kreeg je een reisfobie, als je op tournee moest, en leed je aan verlatingsangst. Je deed sarcastisch, je isoleerde jezelf en op interviewvragen reageerde je onbeschoft. Na je tournee in 1993 ging je in therapie bij een psychiater. Je was getrouwd met de fotografe Mardi Sommerfield en in 1995 kregen jullie een dochter, Sunday. Dat was ook een grote reden om thuis te blijven. Jullie woonden in de voorstad Elwood in Melbourne.

In 1996 verscheen de best-of-collectie 'Recurring Dream'. Op 24 november 1996 was er een laatste afscheidsconcert op de trappen van het Sydney Opera House, ten bate van het Sydney Children's Hospital. Nooit eerder waren er in Australië zoveel mensen bij een live-concert aanwezig. Daarna ging je samenwerken met de kindermuziekgroep The Wiggles, je speelde Paul the Cook. Vanaf eind 1997 had je op ABC je eigen 10-delige show 'Hessie's Shed', met muziek, humor en speciale gasten. Samen met de zanger/saxofonist Joe Camilleri opende je het café-restaurant Beach House Cafe in Elwood Beach. Je was geregeld te gast in de populaire radioshow Martin/Molley en je zette je in voor de inheemse, Australische cultuur. In 2001 werd jullie tweede dochter Olive geboren.

Je had twee jaar een relatie met de zangeres Kashan Devi Vincent, die beweert, dat jullie trouwplannen hadden. Je laatste drumactiviteiten waren in 2005, op het debuutalbum 'All the Pretty Boys' van Sophie Koh. Je deed intieme optredens in het tv-programma The MAX Sessions, met als hoogtepunt een hereniging met Neil en Tim Finn. Op 26 maart 2005 heb je zelfdoding gepleegd door jezelf aan een boom op te hangen, in een park nabij je woning in Melbourne. Je was al gescheiden van Mardi en je leed jarenlang aan een zware depressie en extreme stemmingswisselingen. Je werd zesenveertig jaar en je bent begraven in Blackwood, waar ooit 13.000 goudzoekers woonden. Tijdens een herdenking van jou zong Neil Finn het lied 'Better Be Home Soon'. Kashan eiste een derde deel van je landgoed op, maar gelukkig ging de totale nalatenschap naar je dochters en kreeg zij een symbolisch geldbedrag.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 04-12-2014


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 43 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl