nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (18)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1018)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (22)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2183):

Echt reizen is een kunst

Hij verdeelde de partjes van de geschilde sinaasappels onder de medereizigers in hun vierpersoonscoupé; drie jongemannen, waaronder hijzelf en een schrijfster die niet op haar mondje was gevallen. Haar incidentele zwijgen werd door haar ritme gecompenseerd; iedere klak van haar hakken liep synchroon met de snelheid van de Trans-Siberië-Express voortbewegend over de rails. De trein waarin zij zaten, was niet naar Leningrad, het huidige Sint-Petersburg, onderweg. De sneeuwvlokken werden dikker en langzaam maar zeker trok de wind voorzichtig aan. Hij herinnerde zich dat hij destijds bij zijn aankomst in deze glorieuze havenstad compleet werd overrompeld. Hij vroeg zich af of de 'secretaresse op hakken' zich bewust was van het feit dat de winter inmiddels was ingetreden en dat hakjes geenszins geschikt waren, zowel tegen de kou als voor een gezwinde pas. Hij droomde dommelend verder... . In het Woud van Bialowieza, op de grens van Polen en Wit-Rusland, zijn 85 jaar geleden wisenten, dit zijn Europese bizons, uitgezet. Deze op runderen gelijkende zoogdieren komen in de Kaukasus en in Europa voor. De grootste populatie bevindt zich in het hiervoor gerefereerde park. Deze stevige dieren hebben een korte, brede kop en een hoge rug. Het voorste gedeelte van een wisent lijkt zwaarder door de warrige manen die dit deel van hun lijf bedekken. De rui vindt in de lente of aan het begin van de zomer plaats en zowel de mannetjes als vrouwtjes zijn hoorndrager.

Bialowieza is origineel. Het leefgebied van wisenten is aangelegd authentiek of origineel aangelegd, zo u wilt. De wisenten zijn zichzelf, zoals zij zich hebben gekarakteriseerd. Met behulp van de genen die zij hebben meegekregen.

De trein naderde het volgende station. Ook hier een wirwar van mensen met haantjes-de-voorste die hun waar aan de reizigers willen slijten; alles dat naast eetbaar is, goed vult, is van harte welkom. Wij kopen soep, brood, salade en kip. Ook veel fruit vindt gretig aftrek. Als wij opnieuw vertrekken, vragen wij een zegen en vallen hongerig aan. Net als de spoorlijn, loopt de grens kaarsrecht door Bialowieza. Helaas vliegen steeds meer lijnen eruit. De concurrentie met vliegreisprijzen is geenszins te winnen. Het is, en wij leven in, een tijd van snel, sneller, snelst! Vliegen is formidabel. Echt reizen is een kunst. Als op zulke afstanden het vliegtuig het van de trein gaat winnen, en hiervan is natuurlijk al jaren sprake, verliezen treinreizigers en -liefhebbers, maar bovenal het milieu. Op de stations die wij aandoen, is het ten allen tijde een drukte vanjewelste. Immer. Of er nu wordt gereisd naar het subliem gelegen Sint-Petersburg, het berken- en 's winters sneeuwrijke Siberië, het uitzinnige Ulaanbataar of het provinciale China met als eindbestemming metropool Beijing, met evenveel inwoners als Nederland. Er is altijd leven, aangezien wij als mensen allemaal uniek zijn in zowel ons uiterlijk, qua kleur en voor wat betreft ons doen en laten...! Leven en laten leven.

(Einde deel I van 'Echt reizen is een kunst')

Schrijver: Annejan Kuperus, 20-12-2014

ajkuperusathotmail.com


Geplaatst in de categorie: reizen

Deze inzending is 81 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl