nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1000)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (496)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2253):

De vurige minnaar van het Venetiaanse licht

(voor Jules Schmalzigaug (1882 - 1917))

Je bent geboren op 26 september 1882 in Antwerpen. Je kwam uit een Joods-Duitse, rijke familie. Je vader was een welvarende koffiehandelaar. Na je zestiende heb je veel in het buitenland gereisd. Je deed academische, traditionele schilderopleidingen in België, Duitsland en Frankrijk. Op je 23-ste maakte een negen maanden lange reis door Italië, waarbij je vooral door Venetië geïnspireerd bent, door de romantische sfeer en het licht. Op je 24-ste kwam je terug naar Antwerpen en werd je adjunct-secretaris van de kunstkring Kunst van Heden, in 1905 gesticht door de industriëlen Louis, François en Charles Franck en de schrijvers Paul de Mont en Emmanuel de Bom. Verder waren er enkele kunstmecenassen lid en kunstschilders als Albert Baertsoen, Emile Claus, Jean Delvin, Eugène Laermans, Constantin Meunier, George Minne, Eugeen Van Mieghem en James Ensor.

In 1910 en 1911 woonde je in Brugge en Lissewege. Jij voelde je niet thuis in de Belgische kunstscene, waardoor je in 1910 naar Parijs ging, waar je het kubisme ontdekte. Je zei: 'Alles hier drukt het gevoel van leven uit, men is er wakker!'. Op 8 februari 1912 ging je naar de expositie 'Les Peintres Futuristes Italiens' in de galerij Bernheim-Jeune. 's Avonds ging je naar een lezing van Filippo Tommaso Marinetti, wat je omschreef als 'een enorme vuistslag in alle heersende opvattingen'. Je nam afscheid van je academische opleidingen en je verhuisde naar Venetië, ook al vonden de Italiaanse futuristen Venetië achterlijk. Je verbleef twee jaar in Venetië en het was de meest gelukkige en vruchtbare tijd van je leven. Je schreef: 'De oorzaak van de schoonheid van Venetië is het licht, dat vreemde en fabelachtige licht van Venetië. Op elk moment van de dag ontstaan er nieuwe effecten, die iedere keer een nieuw leven schenken.'.

In 1914 exposeerde je in Rome op de internationale tentoonstelling van het futurisme. Je was de enige, Belgische futurist en je werk is tijdens je leven nooit in België tentoongesteld. Het creëren van een wervelende beweging was je hoofddoel en je bedacht een kleurenleer. Je wilde de zin voor beweging vertalen door het ontleden van de vorm. Je zei: 'Ik kan zeggen, dat ik in mijn bedoelingen uitstijg boven alles wat de Belgische school inhoudt en het is mogelijk dat ik, wanneer ik verwezenlijk wat ik wil, op een dag een voorloper zal zijn.'. Je had contact met de belangrijkste futuristen en je integreerde meer en meer in de Italiaanse avant-garde. Via het futurisme ging je over tot abstracte kunst. In 1914 ging je terug naar Antwerpen.

Om gezondheidsredenen werd je afgekeurd voor de militaire dienst. Na het begin van de eerste wereldoorlog verhuisde je naar Den Haag. Daar gaf je Belgische meisjes les in de huishoudkunst. Je schilderde je vriend, de advocaat/historicus/baron Francis Delbeke. In het door de oorlog geïsoleerde Nederland miste je de Venetiaanse sferen en het contact met de grote kunststromingen. Je vereenzaamde. Je schilderijen kwamen niet meer op het niveau van je verblijf in Venetië. Je kreeg in België weinig erkenning, terwijl je toch één van de meest bedreven en originele, moderne kunstschilders was. Je keerde terug naar de figuratieve schilderkunst, maar door de achteruitgang van je schilderniveau werd je zwaar depressief.

Op 17 augustus 1916 overleed de futurist Umberto Boccioni. Tijdens een cavalerie-oefening viel hij van zijn paard en werd hij door andere paarden vertrapt. Hij werd 33 jaar. Op 13 mei 1917 pleegde je in Den Haag zelfdoding. Je werd vierendertig jaar. Je werken hangen o.a. in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen, de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel en het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst in Oostende. In 1986 hing je werk op de expositie 'Futurismo & Futurismi' in het Palazzo Grassi in Venetië. Je hing er naast Filippo Marinetti, Umberto Boccioni en Giacomo Balla.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 01-03-2015


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 72 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl