nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1003)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2335):

Na het zeemansgraf van je geliefde stortte je in

(voor Carmen Mondragón (1893 - 1978))

Je bent geboren op 8 juli 1893 in Mexico-Stad. Je vader was generaal Manuel Mondragón. Je moeder was Mercedes Valseca. Je was het vijfde kind van acht kinderen. Je vader ontwierp een semi-automatisch geweer, het Mondragón M1908 geweer. Je kreeg uitstekend onderwijs en van 1897 tot 1905 zat je op een kostschool in Frankrijk, waar je vloeiend Frans leerde spreken en je leerde er klassieke dans, schilderkunst, literatuur en theater. Jij ontwikkelde vooral de poëzie en de schilderkunst. In 1905 verhuisde je naar Spanje.

Op 6 augustus 1913 trouwde je met de cadet en kunstschilder Manuel Rodriguez Lozano. Je vader was betrokken bij de Decena trágica en de moord op de Mexicaanse staatsman/schrijver Francisco Ignacio Madero, waarna jouw familie acht jaar in Europa in ballingschap leefde. Je vader ging naar België en Manuel en jij naar Parijs, waar je Pablo Picasso, Diego Rivera, Henri Matisse en Jean Cocteau ontmoette. Je verhuisde naar San Sebastián, waar je broer Manuel een fotostudio had. Je man en jij schilderden daar. In 1921 ging je huwelijk kapot en ging je alleen naar Mexico terug. In 1922 overleed je vader en verscheen je dichtbundel 'Optica cerebrale, poemas dinámicos' en in 1913 'Calinement je suis dedans'.

Je ex-man had nog een relatie met de geletterde journaliste Antonieta Rivas Mercado en daarna ontdekte hij zijn homoseksualiteit. Je liep in een minirok, wat men schandalig vond. Je was bevriend met de schrijver/politicus José Vasconcelos en de schrijver Xavier Villaurrutia. Je poseerde voor Diego Rivera, de man van Frida Kahlo. Je had vijf jaar een turbulente relatie met Diego. Je feestte o.a. met de actrice Dolores del Rio, de schrijfster Guadalupe Marín, Antonieta Rivas Mercado, de actrice Maria Tereza Montoya, Frida Kahlo, de fotografe Tina Modotti, de actrice Lupe Velez en de schilderes Maria Izquierdo. Je poseerde naakt voor de fotograaf Edward Weston. Tina Modotti was zijn minnares. Je poseerde ook voor haar, Antonio Garduno, Roberto Montenegro, Matías Santoyo en Ignacio Rosas.

Je naaktschilderijen werden beroemd. Je was geobsedeerd door seksualiteit, waar je kunstwerken van getuigen. Een gevolg van je hyperseksualiteit. Je had een zeer intense liefdesrelatie met de schrijver/schilder Gerardo Murillo Cornado, die jou Nahui Ollin noemde, de Vijfde Zon van de Eeuwigdurende Beweging. Jullie woonden samen in een voormalig klooster. In 1925 stopte je relatie met Gerardo. Je populariteit was vooral vanwege je hypnotiserende en erotische schoonheid en niet vanwege je intuïtieve kunstwerken. Je schilderde je groene ogen vaak groot en je had donkerbruin haar. Op je veertigste ontmoette je de scheepskapitein Eugenio Agacino en jullie werden een ideaal liefdespaar. In 1934 overleed Eugenio op zee en dat heeft je leven verwoest.

Je trok jezelf uit het openbare leven terug en je werd een schrijvende kluizenares, die soms nog wat schilderde. In je laatste levensjaren woonde je in het ouderlijke huis, wat je van je ouders geërfd had, in de wijk Tacubaya in Mexico-stad. Je liep in lompen en je miste Eugenio. Je had je minnaar Eugenio geschilderd en 's nachts 'knuffelde je hem'. Op 23 januari 1978 brachten je nichtjes jou naar de slaapkamer, waar jij geboren was en waar je overleden was, omringd door honden en katten. Je werd vierentachtig jaar en je bent begraven in het Spaanse Pantheon in Mexico-Stad, samen met je broer en nicht.

Illustratie: Carmen Mondragón

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 24-05-2015


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 33 keer bekeken

3/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl