nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (970)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2554):

De haai in je waterige ogen sloeg toe

(voor Sándor Márai (1900 - 1989))

Je bent geboren als Sándor Károly Henrik Grosschmied de Mara op 11 april 1900 in Kassa (nu Kosice in Slowakije), Hongarije. Je had een Hongaars geworden, Saskische, rijke burgerfamilie. Je woonde in statige huizen vol kunst en cultuur. Je was via vaderszijde familie van de Hongaarse, adellijke familie Országh. In je vroege jaren woonde je in Frankfurt, Berlijn en Parijs. Je schreef eerst in het Duits, maar je koos uiteindelijk voor je moedertaal het Hongaars. Je studeerde in Leipzig, Frankfurt en Berlijn. Van 1923 tot 1929 was je in Parijs correspondent van de Frankfurter Zeitung. Je vertaalde Franz Kafka en Georg Trakl naar het Hongaars.

In 1928 verhuisde je naar de centrumwijk Krisztinaváros in Boedapest. Vanaf 1929 verschenen jouw romans, verhalen, essays, toneelstukken en gedichten. In 1929 verscheen de roman 'De opstandigen', over een groepje puberende jongens tijdens de Eerste Wereldoorlog. In 1934 verscheen de roman 'Bekentenissen van een burger'. In 1935 verscheen 'De nacht voor de scheiding'. In 1939 verscheen de roman 'De erfenis van Eszter', eveneens een climax uit zijn oeuvre. In 1940 verscheen 'De gravin van Parma', over passie, vriendschap en verraad. In 2008 bewerkte Ursul de Geer dit tot een theatervoorstelling, met in de hoofdrollen Carice van Houten, Pierre Bokma en Rudolf Lucieer. Je schreef heel enthousiast over het Wenen dictaat, waarin Duitsland en Italië betwist grondgebied aan Hongarije gaven. Duitsland dwong Tsjecho-Slowakije en Roemenië grondgebied aan Hongarije terug te geven. Ondanks dat was je zeer kritisch jegens de oprukkende nazi's.

In 1940 verscheen ook 'Kentering van een huwelijk', over passie, ware liefde, misleiding, verlangen en vergankelijkheid. In 1941 verscheen 'Portretten van een huwelijk', een meesterwerk over een driehoeksverhouding. In 1942 verscheen je roman 'Embers' (Kaarsen branden tot het einde), een hoogst ambitieus boek over vriendschap. Het blaakt van nostalgie naar het vervlogen Oostenrijks-Hongaarse Rijk, geheel in de stijl van Joseph Roth. In datzelfde jaar verscheen ook jouw meest succesvolle roman 'Gloed'. In 1943 verscheen 'De meeuw'. Na de Tweede Wereldoorlog was je even fel tegen het communistische regime als tegen de nazi's.

Je woonde enige tijd in Italië en daarna verhuisde je naar San Diego en was je van 1951 tot 1968 betrokken bij Radio Free Europe. In 1952 verscheen 'Vrede op Ithaca'. Je was zeer teleurgesteld in de Europese landen voor het niet helpen tijdens de Hongaarse revolutie in 1956. Je bleef in het Hongaars schrijven en pas midden jaren negentig werd je in het Engels vertaald. In 1972 verscheen 'Land, land!...'. In 1986 overleed je vrouw en kwam je meer en meer in een isolement verstrikt geraakt. In 1987 overleed je geadopteerde zoon John en streed je tegen een vergevorderde vorm van kanker, vereenzaming en zware depressie. Op 21 februari 1989 pleegde je zelfdoding door jezelf in San Diego door je hoofd te schieten. Je werd 88 jaar en je liet drie kleindochters na; Lisa, Sarah en Jennifer.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 28-12-2015


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 50 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:29-12-2015
Bericht:Ik hoop dat je beschouwingen een keer gebundeld worden. Als ik tijd van leven en de gelegenheid ooit heb, doe ik het. Maar dat is wellicht zo simpel niet. Er zou een uitgever aan deze site verbonden moeten zijn, die de werken van ons bundelt en uitgeeft. Er staan hier vele juweeltjes van vele schrijvers die echt voor de komende generaties behouden moeten blijven.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl