nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (970)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2561):

Bellettrie

Subtitel: Met behoud van handicap

'Uiteindelijk heb ik nog twaalf jaar geleefd. Toch is mijn leven nooit meer geworden zoals het was. Mijn niveau van bestaan, had een level bereikt dat ik niet kende. Vanaf dit niveau heb ik dus nog twaalf jaar geleefd zonder mij te realiseren waarvoor. Uiteraard leefde ik om te schrijven, maar als een maatschappelijke en antiwesterse politieke stroming, die uitgaat van de waarden van het moslimextremisme, een aanslag op mij pleegt, daar zij vinden dat mijn schrijfwerk niet overeenkomt met de normen en waarden van hun leven en denken dan zit er in de kern iets grondig fout'.

'Gelukkig heb ik die aanslag op mijn leven doorstaan, kan ik deze navertellen. Heb ik mij niet neergelegd bij, maar alle zeilen bijgezet en het ook in het Nederlands vertaalde 'Taveerne De zwarte kat' in 1996 het licht doen laten zien. Acht jaar nadat ik de Nobelprijs voor Literatuur had gewonnen. Als enige Arabische schrijver tot nu toe. Op 94-jarige leeftijd ben ik door nierproblemen in combinatie met een maagzweer overleden'.

'Sinds 1939, ik was toen 28 jaar, publiceerde ik met veel plezier meer dan 30 romans en verhalenbundels. Ook schreef ik filmscenario's en artikelen voor het dagblad Al-Ahram'.

Ondanks het feit dat veel van Mahfoez' romans zijn verfilmd, is deze authentieke Egyptische auteur er niet rijk van geworden. Mahfoez verdiende zijn brood als ambtenaar. De toekenning van de Nobelprijs in 1988 bracht deze Egyptische auteur uiteindelijk de geldelijk erkenning die deze schrijver beslist verdiende. De Nobelprijs heeft Mahfoez vooral aangemoedigd door te gaan met schrijven. Schijnbaar stond hij op een driesprong met twee mogelijkheden die hij aan het afwegen was. In datzelfde jaar werd ook ik met mogelijkheden geconfronteerd: 'k heb gekozen te gaan werken aangezien het leven zelf de leerschool is die ons verder brengt. Door schade, een ziekte die ik 'met behoud van handicap' heb overwonnen en zeker ook schande, een ontslag waarbij 'de Waarheid' werd uitgerangeerd, trok ik uiteindelijk aan het langste eind...!

Mahfoez, net als ik, trok uiteindelijk ook aan het langste eind en won dus die Nobelprijs voor Literatuur. Veel van zijn boeken zijn in het Nederlands vertaald. Eén van deze is Nieuw Caïro. De eerste roman van Mahfoez waarin hij zijn aandacht voor politieke en sociale tegenstellingen op een bewonderenswaardige manier gestalte geeft. 'Nieuw Caïro' is een zogenoemde carrière-roman; de hang naar roem en succes van de hoofdpersoon Maghoeb.

Deze Maghoeb wil iedereen zowel ge- als misbruiken om hogerop te komen. Echter niet, zonder voortdurend met zichzelf in conflict te zijn. Hij moet namelijk met de minnares van zijn werkgever trouwen...!

Mahfoez' 'Nieuw Caïro' is eeuwig actueel aangezien het onder meer gaat over corruptie bij hogere (staats)ambtenaren. Hoofdpersonage Maghoeb is zeer overtuigend. Als lezer ga je absoluut sympathie voor hem voelen ook al hekel je zijn filosofie. In principe is er helemaal niemand die dit niet doet. Het gedrag van Maghoeb is zeer bespottelijk. Idioot gedrag dat ervoor zorgt dat Maghoeb voortdurend met zichzelf in conflict ligt. Het vreemdgaan van Mahfoez' werkgever en het feit dat Mahfoez voortdurend met zichzelf in conflict ligt daar hij de situatie heeft geschapen waardoor dit overspel ongemerkt kan plaatsvinden, staan symbool voor een mank lopend systeem in welk land in principe dan ook.

Het thema vriendschap speelt in deze roman zowel een bron van kracht als een troost waarop niet werd gerekend. Een erg mooi en humaan, dus menselijk boek dat voor iedereen die met macht wordt geconfronteerd, en wie wordt dat soms niet?, verplichte letterkunde zou moeten zijn...!

Een standbeeld van Mahfoez staat in Caïro.

Boek : Nieuw Caïro
Auteur: Nagieb Mahfoez


Egypte/Caïro, oktober 2003

Illustratie: Nagieb Mahfoez

schrijver

Schrijver: Annejan Kuperus, 07-01-2016

ajkuperusathotmail.com


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 99 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl