nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1004)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2566):

Het genadeschot van een stervende jockey

Mary Steedman Bacon Anderson is geboren op 1 januari 1948 in Chicago. Ze is opgegroeid in Toledo. Haar vader was een bigband-pianist en hij werkte in de bouw. Haar moeder was huisvrouw en ze had een zus en een broer. Als kind had ze geen eigen paarden, maar wel op een naburige boerderij. Tijdens de middelbare school had ze een baan als voorrijdster, ze hielp met de ochtendtrainingen en ze reed de paarden naar de starthekken in het Toledo Raceway Park. Na haar afstuderen ging ze naar een school in Engeland en behaalde ze een diploma voor instructeur van een manege. Terug in Amerika leerde ze rijden op een jachtclub nabij Detroit en daarna verbleef ze bij het Detroit Race Course, waar ze de jockey Johnny Bacon ontmoette en met wie ze kort daarna trouwde.

In maart 1969 werd hun dochter Suzie geboren en twee weken later deed ze alweer aan paardenraces mee. Op 5 juni 1969 won ze haar eerste race. Als jockeys streden Johnny en Mary samen in Hazel Park, Michigan. In 1972 werd besloten dat mannen en vrouwen niet tegen elkaar konden rijden. In datzelfde jaar is ze om echtelijke moeilijkheden van Johnny gescheiden. In juni 1973 verscheen ze in de Playboy en was ze de Playmate van het Jaar. In 1974 behoorde ze tot de top tien van jockeys. Door haar zeer mooie uitstraling, charme en charisma kreeg ze veel aandacht van de media. Ze stond in het modeblad Vogue en ze was model voor het cosmeticamerk Revlon. In juni 1974 stond ze op de cover van Newsweek voor een reportage over opkomende sportvrouwen.

In 1975 reed ze op de Cursus Fair Grounds Race in New Orleans en daar sprak ze als prominente persoonlijkheid op een samenkomst van 2700 Ridders van de Ku Klux Klan. Ze was gevraagd door de directeur David Duke, de Grote Tovenaar genoemd. Ze zei o.a.: 'We zijn goede, witte, christelijke mensen, die werken voor een wit Amerika!'. Ze vertelde later dat de Klan niet racistisch is, dat ze Motown-platen koopt en dat haar beste vrienden zwarte mensen zijn. Een lokaal televisiestation had haar toespraak gefilmd en ze haalde de nationale krantenkoppen. Haar contract met Revlon werd direct geannuleerd en de trainers lieten haar links liggen, waardoor ze steeds minder races kon rijden. In 1977 overleed Johnny door een auto-ongeluk.

In november 1978 reed ze in Japan de Oi Racecourse en won ze 26.344 dollars. In mei 1979 raakte ze ernstig gewond in een startpunt-poort ongeluk in een klein circuit in East St. Louis, waar het racepaard op haar viel. Ze heeft de organisatie aangeklaagd voor nalatigheid en dat de poort onveilig was. Ze won de rechtszaak met 3 miljoen dollars, wat ze nooit ontvangen heeft, want de racebaan ging failliet en stopte ermee. In 1981 trouwde ze met de jockey Jeff Anderson tot aan haar overlijden. Op 10 juni 1982 kreeg ze een ongeluk op de Golden Gate velden in Noord-Californië. Ze was bewusteloos en ze bloedde uit haar hoofd, toen ze naar het ziekenhuis werd gebracht, waar ze acht dagen buiten bewustzijn bleef, want ze had een ernstig hoofdletsel.

Na haar herstel bleef ze rijden, maar wel in de pijn van slepende blessures en als gevolg van baarmoederhalskanker. Op 7 juni 1991 heeft ze in een motel in Forth Worth zelfdoding gepleegd door een pistoolschot. Ze werd naar het John Peter Smith Hospital gebracht, waar ze op 8 juni 1991 overleed. Ze werd 43 jaar en haar as is over het graf van het volbloed renpaard Ruffian verstrooid, in Belmont Park, New York.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 14-01-2016


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 46 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl