nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (970)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2661):

Sandy Denny - Who Knows Where the Time Goes

De folkzangeres Sandy Denny is geboren als Alexandra Elene MacLean Denny op 6 januari 1947 in het Nelson Hospital aan Kingston Road in Merton Park, Londen. Haar Schotse oma was een zangeres van traditionele liederen. Ze had strenge ouders. Op jonge leeftijd hield ze al van zingen. Ze ging naar de Coombe Girls' School in New Malden. Na de schooltijd deed ze een opleiding tot verpleegkundige aan het Royal Brompton Hospital, maar dat duurde niet lang. Ze deed een vooropleiding bij het Kingston College of Art. Na een ontmoeting met de nog onbekende Simon and Garfunkel begon ze een serieuze muziekcarrière. Ze begon te zingen in het folk clubcircuit met songs van Tom Paxton en traditionele volksliederen.

Op 2 december 1966 zong ze voor het eerst op de televisie in 'Folk Song Cellar'. Ze was bevriend met de folk-zanger Jackson C. Frank, die aan paranoïde schizofrenie leed. In 1970 verscheen haar debuutalbum 'It's Sandy Denny', met o.a. 'Milk and Honey', 'Been on the Road So Long' en 'The False Bride'. Ze was korte tijd de zangeres van de bluegrass-band The Strawbs, met wie je in 1973 het album 'All our own work' maakte. Met vooral jouw bekende song 'Who Knows Where the Time Goes'. Judy Collins coverde dit lied en ze gebruikte het als albumtitel.

Sandy was de zangeres van de folkrock-band Fairport Convention, met wie ze drie albums maakte; 'What We Did on Our Holidays', met haar lied 'Fotheringay', 'Unhalfbricking', met haar lied 'Autopsy', en 'Liege & Lief', met 'Come All Ye', wat ze samen met Ashley Hutchings schreef. Na deze band vormde ze haar eigen band Fotheringay, samen met de Australische Trevor Lucas, met wie ze van 1973 tot aan haar overlijden getrouwd was. Ook met de drummer Gerry Conway, de gitarist Jerry Donahue en de bassist Pat Donaldson. Ze maakten maar één titelloos album, met o.a. 'The Sea' en 'Nothing More'.

In 1971 verscheen je eerste solo-album 'The North Star Grassman and the Ravens', met naast de titelsong o.a. 'Blackwaterside', 'Late November' en 'John the Gun'. In 1972 verscheen 'Sandy', met o.a. 'It'll Take a Long Time', 'The Lady' en 'It Suits Me Well'. In 1974 verscheen 'Like an Old Fashioned Waltz', met naast de titelsong o.a. 'Solo', 'Carnival', 'At the End of the Day' en 'No End'. In mei 1977 verscheen 'Rendezvous', met o.a. 'All Our Days', 'I'm a Dreamer', 'Gold Dust' en 'Take Me Away'.

In juli 1977 kreeg ze samen met Trevor een dochter, genaamd Georgia. Tijdens haar zwangerschap dronk ze en gebruikte ze cocaïne. Ze kon de zorg voor Georgia niet echt aan. Ze liet haar eens alleen achter in een kroeg en ze kreeg een auto-ongeluk, omdat ze weer eens dronken was. Eind maart 1978 was ze met haar ouders en Georgia op vakantie in Cornwall, waar ze stomdronken van de trap viel, met haar hoofd keihard op het beton. Als haar ouders haar direct naar het ziekenhuis hadden gebracht, dan had ze nu nog geleefd, maar ze schaamden zich voor haar dronken staat. Van een dokter kreeg ze de pijnstiller Distalgesic voorgeschreven, wat in combinatie met alcohol fatale bijwerkingen heeft.

Op 13 april 1978 ontvoerde Trevor Georgia mee naar Australië, omdat hij haar in veiligheid wilde brengen, ver weg van haar onberekenbare, aan alcohol en drugs verslaafde moeder.
Op 17 april 1978 stortte ze in en viel ze in een coma. Op 21 april 1978 overleed ze in het Atkinson Morley Hospital in Wimbledon. Ze overleed door een traumatische hersenbloeding. Ze werd 31 jaar en ze is begraven in de Putney Vale Cemetery in Londen.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 22-05-2016


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 67 keer bekeken

5/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl