nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1000)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (496)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2683):

Net als Slauerhoff

De Friese dichter Jan Jacob Slauerhoff was een echte sloddervos. Hij stuurde zijn inzendingen vaak grotendeels onleesbaar in en toen hij in de woning van Adriaan Roland Holst mocht bivakkeren, verwaarloosde hij de houtkachel en ging de woning van Holst bijna in vlammen op.
Verder had hij de nare gewoonte om bijzondere boekexemplaren, bijvoorbeeld van Eduard du Perron, opzettelijk en zichtbaar met ezelsoren te versieren en met vele vlekken. Hij werd niet voor niets de "Rimbaud van Friesland" genoemd, het enfant terrible van de Nederlandse literatuur.

In Beetsterzwaag, waar hij als huisdokter praktiseerde, had hij intiem contact met diverse jonge deernen, wat hem zijn baan en reputatie kostte. Hij spuugde werkelijk op de volkse bekrompenheid van de brave burgerij, aangevoerd door de kerkse dwingelandij.
Op Vlieland kon hij herademen en vond hij zijn vrije ziel terug. Daar zwolg hij in zijn gedroomde piraterij en maakte hij zijn plannen om de wereldzeeën te bevaren. Na zijn studie medicijnen te Amsterdam monsterde hij aan bij diverse schepen. Hij kwam o.a. in China en Zuid-Amerika. Hij genoot van opium en hij schreef liefdesgedichten voor de oogappels van zijn bemanningen. Tegen betaling uiteraard.
In wezen is hij levenslang van zijn eerste liefde Heleen Hille Ris Lambers blijven houden, een mooie dochter van een dominee, die hem heeft ingewijd in de paranormale wijsheden.

Natuurlijk was Jan smoorverliefd op de danseres Darja Collin, wie zou dat niet zijn?, met wie hij trouwde en met wie hij een doodgeboren kind kreeg, wat beiden heeft getraumatiseerd en hun huwelijk heeft doen spaak lopen. Tijdens hun huwelijk organiseerden zij vele feesten met overvloedig wijn en softdrugs.
De elegante Jan Jacob was een dichter pur sang en een ware Casanova/Don Juan incluis. Ik ben er volkomen van overtuigd, dat wij Nederlanders nog steeds niet de grootheid van Jans artistieke schrijfwerk inzien. Ook Heleen erkende de internationale grootheid van Jans poëtica en proza.

D. Kalma zegt: 'In zijn hart was deze zwerver op weg naar huis, naar Friesland, maar helaas verhinderde zijn overlijden zijn thuiskomst!'

De niet vervulde liefde voor zijn intense levensliefde Heleen heeft hem opgebroken en bekneld. Heleen was ten diepste zijn grootste muze en meest geliefde, ook al kon het niets met haar worden. In droom klikte hij perfect met haar.

Als gereformeerde domineeszoon en rebelse dichter/schrijver had ik een goede vriend van Jan Jacob kunnen zijn. Ik heb zijn gedichten en prozawerk dan ook met volle belangstelling geïnhaleerd. De geniale biografie van uitgever/schrijver Wim Hazeu met veel liefde gelezen. En vele biografieën daarnaast.
Ik ben niet schatplichtig aan Slauerhoff, nee, dat geloof ik niet, maar mijn ziel en zijn ziel komen wel opmerkelijk veel overeen. Ik zie alsmaar de doodsfoto van Slauerhoff voor mij, waarop hij ons een langgegroeide baard toont, zoals piraten zichzelf het liefste toonden, een manier om de ware tederheden te maskeren.

Illustratie: Darja Collin en Jan Jacob Slauerhoff (1934)

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 16-06-2016


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 50 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl