nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1004)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2851):

Verdwaald in een schijnwereld van zoete hallucinaties

(voor Anita Berber (1899 - 1928))

Je bent geboren op 10 juni 1899 in Leipzig. Je vader Felix Berber was eerste violist van het Stedelijk Orkest. Je moeder Lucie Berber was een aspirant-actrice en een zangeres. Na de scheiding van jouw ouders ging je naar Dresden, waar je vooral je oma bent opgevoed. Op je zestiende verhuisde je naar Berlijn en debuteerde je als cabaret-danseres. In 1918 debuteerde je als actrice in de stille dramafilm 'Het verhaal van Dida Ibsen' van de Joodse regisseur Richard Oswald. Je speelde de hoofdrol. Ook met de Joodse actrices Maria Forescu en Clementine Plessner, die in een concentratiekamp zijn vermoord. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Margarete Böhme.

In 1919 begon je naakt te dansen en straalde je op magistrale wijze androgynie uit, wat als schandalig werd ervaren, maar je faam steeg. Je gebruikte zware make-up en met name gitzwarte lipstick voor het hartvormige middendeel van je dunne lippen. In 1919 speelde je Aouda in de avontuurlijke komedie 'De reis om de wereld in tachtig dagen', gebaseerd op de roman van Jules Verne. In 1919 had je een schijnhuwelijk met ene meneer Nathusius, maar je verliet hem voor een liefdesrelatie met Susi Wanowski. Je dook in de lesbische scene van Berlijn.

In 1920 speelde je een danseres in de stille horrorfilm 'Cijfers van de Nacht', gebaseerd op de roman 'Eleagabal Kuperus' van Karl Hans Strobl, die wrang genoeg een voorstander van het nazisme was, te bedenken dat Richard Oswald de regisseur was. Je haar was modieus geknipt in een korte bob en je kleurde het vaak fel rood, wat goed te zien is op het portret 'De danseres Anita Berber', wat Otto Dix in 1925 van jou schilderde.

Je was bevriend met Sebastian Droste, een dichter/acteur/danser, die verbonden was met de homo- en onderwereld van Berlijn. Hij was mager en hij had zwart haar met krullen, die met brillantine omhoog zaten. Hij was soms jouw minnaar en jullie waren in 1922 getrouwd. Tijdens jullie dansvoorstellingen droegen jullie meestal een laaghangende lendendoek en jij droeg af en toe een corsage ver onder jouw borsten. Met Sebastian danste je fantasieën met titels als 'Suicide', 'Morphium' en 'Mad House'. Sebastian danste in de stomme film 'Algol' van Hans Werckmeister.
In 1923 verscheen jullie boek 'Dansen van Ondeugd, Horror en Extase', met gedichten, foto's en tekeningen. Het boek zit vol expressionistische beeldtaal en het gaat over de angstige en cynische schaduwzijde van jullie artistieke en persoonlijke levens. In 1923 zijn jullie gescheiden.

Jouw optredens doorbraken vele grenzen met jouw androgynie en je totale naaktheid. Je wist met je shows de taboes uit te dagen. Over jouw openlijke drugsverslaving en biseksualiteit werd door het publiek flink gebabbeld. Je gebruikte cocaïne, opium en morfine. Je favoriete drug was chloroform en ether in een kom gemengd. Dat roerde je dan met een witte roos en de bloemblaadjes at je op. Voorts was je een zware alcoholiste.

In de horrorfilm 'De graaf van Cagliostro' van Reinhold Schünzel speelde je de slavin Lorenza. Deze film gaat over de Italiaanse avonturier/occultist/magiër Giuseppe Balsamo, die aan paranormale genezing, alchemie en waarzeggerij deed. Thomas Carlyle noemde hem de 'Prins van de Kwakzalvers', maar wat wil je van een man, die streng-calvinistisch is opgevoed. Balsamo werd door de paus beschuldigd van vrijmetselarij en hij kreeg levenslange gevangenisstraf. Hij overleed in het Fort van San Leo. Hij werd 52 jaar.

In 1925 trouwde je met de homoseksuele, Amerikaanse danser Henri Chatin-Hofmann. Je laatste filmrol was als danseres in 'Een Waltz van Strauss' uit oktober 1925. Sebastian overleed in 1927. Hij werd 35 jaar. In 1928 nam je plotseling zeer veel alcohol en op 10 november 1928 ben je overleden, omringd door lege morfine-spuiten. Er wordt ook beweerd dat je aan tuberculose leed, dat je in Damascus instortte en dat je in het ziekenhuis in Kreuzberg (Berlijn) overleed.

Je werd 29 jaar en je bent begraven in een armengraf op de St. Thomasbegraafplaats in de Berlijnse wijk Neukölln.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 29-11-2016


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 44 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl