nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1002)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2911):

Met lei en griffel

Op 27 september 2011 mocht mijn inzending “Honderd, nou en?” als Hartenkreet nr.: (1692) worden geplaatst. Ik zag deze week bij toeval, dat déze bijdrage mijn tweehonderdste inzending mag heten. Natuurlijk ben ik trots en voldaan en mijn eerste gedachte was om deze inzending onder het tabblad beschouwing te plaatsten. Hier mag ik mijn voldoening over mijn bijdrage gerust ventileren, want tussen de naam die hier het meest voorkomt val ik nauwelijks op. Op het moment van mijn plaatsing heeft deze door mij hoog gewaardeerde duizendpoot een enorm groot aantal inzendingen op nederlands.nl geplaatst (gedichten.nl niet eens meegerekend). Men zegt wel eens, dat kwantiteit nooit een garantie is voor kwaliteit; in dit geval is deze stelling niet van toepassing voor deze persoon. Ik denk op mijn levensavond wel eens, dat ik op álle terreinen, dus ook ervaring, ontmoetingen met belangrijke personen en toch ook wel de verkregen bekendheid in schrijvers- en dichterskringen op zijn minst drie mensenlevens nodig zou hebben om op gelijke hoogte met hem te komen.

Als je al van bloeien zou mogen spreken, dan zie ik mij als een soort laatbloeier, die op nederlands.nl én op gedichten.nl in het jaar 2005 de kans kreeg om iets in te sturen. Ik begon met zero ervaring wat het schrijven betreft en mijn kennis van literatuur was belabberd. Ik voelde me toen na het plaatsen van “Casimir” net zo trots als toen in de eerste klas lagere school, waar ik voor de eerste keer letters, piepend met een leigriffel op een tafel van hetzelfde materiaal, had gekrast. Bovendien was dat toen nog in het Süt(t)erlin-handschrift (dat ik ook heden nog vlekkeloos kan lezen en nog steeds goed maar slechts langzaam kan schrijven). Op mijn achtste levensjaar moest ik opnieuw beginnen om het huidige handschrift te leren. Op school was ik geen uitstekend presterende leerling en ik had voor mijn moedertaal niet méér dan een mager zeventje. Dit blijkt heden toch altijd nog in ruime mate voldoende te zijn om teksten te vertalen, en dat vice versa. Het missen van bijna 61 jaar evolutie van mijn moedertaal moet ik helaas af en toe met Google als hulp aanvullen.

Als ik even grofweg mijn bezigheid op deze sites vergelijk met het aantal reeds verstreken jaren, dan heb ik met het plaatsen van bijdragen in de tweede periode bijna gelijke tred kunnen houden. Het geeft mij voldoening en het was m.i. ook voldoende gelijkmatig gedoseerd. Stond er onder mijn honderdste inzending toen nog een aantal fijne reacties en plaatste de redactie zelfs een leuke afbeelding erbij, dan zal dat nu misschien niet meer zo zijn. De gewoonten en de gebruiken zijn in zes jaar tijd door efficiëntie en een andere manier van denken en handelen ingrijpend veranderd. In ons weekblad ‘De Eilanden’ stond laatst een berichtje dat eigenlijk de lading van alle veranderingen dekt. Er blijken bijvoorbeeld te veel echtparen te leven, die hun zestigjarig huwelijksfeest mogen vieren. Er is daarom besloten, dat de burgemeester pas met een bosje bloemen op de koffie komt, als je zeventig jaar bent getrouwd. Natuurlijk blijf ik blij met mijn tweehonderdste bijdrage, een zeer bescheiden aantal. Ik feliciteer echter Joanan Rutgers hierbij gaarne met zijn aanstaande inzending nr. 3.155.

Gezien mijn leeftijd weet ik niet eens, hoe lang ik me nog mag verheugen in dit voor mij leerzame en schrijverschap. Op naar de 300 lijkt mij zo speculatief en als niet realistische gedachte in het verschiet liggen, dat ik mag stellen dankbaar te zijn voor elke nieuwe poging die nog een kans maakt goed te worden ontvangen.

schrijver

Schrijver: Günter Schulz, 23-01-2017

agschulzatziggo.nl


Geplaatst in de categorie: tijd

Deze inzending is 81 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum:04-02-2017
Bericht:jouw artikelen en overwegingen zijn door hun bescheidenheid en eerlijkheid, alsmede hun voelbare menselijkheid ontwapenende ervaringen..



Naam:Len Cornelis
Datum:24-01-2017
Bericht:Sfeervolle, zeer persoonlijke beschouwing in milde, relativerende toonzetting, waarmee Gunter zich altijd onderscheidt op deze site.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl