nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1002)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3107):

Alcohol als uitgestelde suïcide deugt in die zin

(voor Jan Cox (1919 - 1980))

Je bent geboren op 27 augustus 1919 in Den Haag. Het grootste deel van jouw jeugd woonde je in Amsterdam. In 1936 verhuisde je naar Antwerpen, waar je studeerde aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten. In 1945 richtte je samen met andere kunstenaars de groep Jeune Peinture Belge op. Enkele jaren later kwam je in aanraking met de leden van de Cobra-groep en werd je blijvend bevriend met Hugo Claus en Pierre Alechinsky. In de Tweede Wereldoorlog zat je bij het verzet. Na de oorlog reisde je met de Amerikaanse Ruth Olson door Frankrijk. Je was verliefd op haar en daarom ging je Amerika ontdekken.

Vanaf 1948 had je vooral aandacht voor de Verenigde Staten. Je exposeerde in de beroemde Curt Valentin Gallery in New York en vanaf 1956 was je Head of the Painting Department van de School of the Museum of Fine Arts in Boston. Rond 1960 wijdde je een elfdelige reeks schilderijen aan Orpheus. Orpheus symboliseert de kracht en de tragedie van de kunst. Zijn muziek maakt de dieren tam en zorgt ervoor dat de mensen zich niet langer als agressieve barbaren gedragen. Door zijn muziek weet hij zijn geliefde Eurydice uit de onderwereld te bevrijden, maar tijdens de terugtocht verliest hij Eurydice voor eeuwig. Je zag overeenkomsten met gebeurtenissen in jouw eigen liefdesleven en jouw professionele bestaan. In Boston werd je verliefd op Marlene, een leerlinge.

In 1966 won je de Prijs Berthe Art en de Eugène Baie-prijs. In 1974 ging je naar Antwerpen terug, waar je samenwerkte met galerie 'De Zwarte Panter'. Je werd een volwaardig lid van de kunstenaarskring rondom deze galerie. Samen met jouw vriend en leerling Fred Bervoets, Walter Goossens en Wilfried Pas, die op 13 mei 2017 overleed. In 1975-1976 hielden jullie een expositie in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten. In 1975 maakte je een reeks schilderijen over de oorlog tussen de Grieken en de Trojanen. De omvangrijke 'Ilias' was jouw meest ambitieuze, artistieke project. Je beeldde de bekende krijgers en helden uit, o.a. Menelaos, Achilles, Patroclos, Hector en Priamus.

In jouw schilderij 'De bloedregen' uit 1975, nu in privé-beheer, wilde je duidelijk wijzen op de gruwel van het oorlogsgeweld. Hoewel je in sommige afbeeldingen tevens gefascineerd bent door de menselijkheid en verschrikkelijke schoonheid van de oorlog. Je verdiepte jezelf ook in de Passie van Christus. Je wilde de toeschouwer doen nadenken over de menselijke conditie en de verschrikkingen en de wanhoop van de moderne tijden. Ondanks de ernst in jouw werk, gebruikte je ook ironie en humor. Je was ook een graficus. In Boston maakte je ook al grafisch werk. Je maakte etsen en zeefdrukken in samenwerking met andere kunstenaars, vooral uit het grote aantal artiesten rondom galerie 'De Zwarte Panter'.

Naast abstract werk maakte je figuratief werk. Je werd beïnvloed door het expressionisme. In 1980 schilderde je 'De dood van Socrates', wat symbool staat voor het tragische lot van de mens op zoek naar kennis, wijsheid en inzicht in goed en kwaad. Je had periodes van zware depressie en je leed aan alcoholisme. De momenten van euforie en creativiteit konden daar niet tegenop. In Brussel ontmoette je Yvonne Van Ginneken, die jouw vrouw werd. In Antwerpen werd je verliefd op een jonge vrouw, met wie jij jouw laatste reizen ondernam. Op 7 oktober 1980 heb je in Antwerpen zelfdoding gepleegd, vanwege jouw chronische depressiviteit. Je werd 61 jaar.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 29-08-2017


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 31 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl