nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1004)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3154):

Met alcohol als medicijn tegen chronische depressie

(voor Rubén Dario (1867 - 1916))

Je bent geboren als Félix Rubén Garcia Sarmiento op 18 januari 1867 in Ciudad Dario, Matagalpa, Nicaragua. Jouw ouders waren Manuel Garcia en Rosa Sarmiento, die in 1866 in Léon met elkaar trouwden. Manuel was een alcoholist en Rosa verliet hem. Ze kreeg een relatie met Félix Rubén, met wie ze jou en Cándida Rosa kreeg. Cándida overleed enkele dagen na haar geboorte. Rosa ging met een andere man naar Honduras. Jij werd opgevoed door de tante en oom van jouw moeder, Félix en Bernarda, die je als kind als jouw echte ouders beschouwde.

In 1879-1880 werd je door de jezuïeten opgeleid. In 1880 publiceerde je in 'El Termómetro' en even later in het literatuurblad 'El Ensayo'. Je was vooral beïnvloed door de dichter Teodosio Fernández. Als liberale activist was je fel gekant tegen de overstelpende invloed van de rooms-katholieke kerk. In El Salvador ontmoette je de dichter Francisco Gavidia, die jou inwijdde in de Franse poëzie. Dat bepaalde volop de structuur van jouw volgende poëzie. In 1886 verhuisde je naar Chili, wat geen succesvolle keuze was. Als journalist faalde je en om jouw donkere huidskleur werd je gediscrimineerd. Jouw roman 'Emelina' flopte, maar 'Azul' uit 1888 was jouw eerste, grote werk.

In 1890 trouwde je in Managua met Rafaela Contreras. In 1891 woonden jullie in Costa Rica en op 12 november 1891 werd jullie zoon Ruben Dario Contreras geboren. Gevlucht voor een revolutie gingen jullie in Guatemala wonen. In 1892 ging je naar Spanje om de feestelijkheden rond de 400-jarige ontdekking van Amerika mee te maken. In Havana en Madrid ontmoette je diverse artiesten, dichters en schrijvers. Op 23 januari 1893 overleed Rafaela in El Salvador, terwijl in Nicaragua was. Daarna zocht je jouw heil in de alcohol. In 1893 werd je verplicht om met Rosario Murillo te trouwen. In Buenos Aires was je de Columbiaanse consul en door jouw alcoholisme had je medische zorg nodig.

Je had contact met de politicus Bartolomé Mitre, de Mexicaanse dichter Federico Gamboa, de Boliviaanse dichter Ricardo Jaimes Freyre en de Argentijnse dichters Rafael Obligado en Leopoldo Lugones. Op 3 mei 1895 werd het consolaat in Buenos Aires gesloten en verloor je veel inkomsten. Je werd secretaris van de directeur Carlos Carlés. In 1896 verschenen jouw belangrijkste boeken 'Los Raros' en 'Prosas profanos y otros poemas'. Eind 1898 ging je naar Barcelona, waar je door de jonge, modernistische dichters werd bewonderd, zoals Juan Ramón Jiménez, Ramón del Valle-Inclán en Jacinto Benavente.

In 1899 ontmoette je Francisca Sánchez del Poso in de Casa de Campo in Madrid. Zij was de laatste jaren van jouw leven jouw metgezel. De eerste jaren van de 20-ste eeuw woonden jullie in Parijs. In 1901 werd jullie dochter geboren, maar zij overleed aan de pokken, zonder dat jij haar ooit had gezien. In april 1903 werd jullie tweede kind geboren, die op zeer jonge leeftijd overleed. Je reisde naar Engeland, België, Duitsland en Italië. In 1905 verscheen jouw derde, belangrijkste poëzieboek 'Cantos de vida y esperanza, los cisnes y otros poemas'. Je bent sterk door Victor Hugo en Paul Verlaine beïnvloed. In Mexico probeerde je onder invloed van de alcohol zelfdoding te plegen.

In november 1910 ging je naar Parijs terug. In 1913 ging je naar Mallorca en begon je aan de roman 'El oro de Mallorca', die niet klaar kwam. Jouw alcoholisme verwoestte jouw geestelijke gezondheid. In 1914 verscheen jouw laatste, belangrijkste poëzieboek 'Canto a la Argentina y otros poemas'. In 1914 verliet je Francisca en jullie twee zonen. Op 6 februari 1916 overleed je in Léon in Nicaragua. Je werd 49 jaar en je bent in de kathedraal van Léon begraven, bij een beeld van Sint Paulus en onder een marmeren leeuw van Jorge Navas Cordonero.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 18-10-2017


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 25 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl