geloof, hoop en liefde!
Geloof, hoop en liefde: drie wezenlijke elementen in het leven van elk mens; toch voeg ik er graag nog humor aan toe. Als ik schrijf, wil ik mijn verhaal kwijt en dit verpak ik graag feestelijk in de vorm van een laagje humor. Humor helpt mij al jaren, om mijn geloof, hoop en liefde niet te verliezen.
Toch... soms kun je trachten, maar dan valt het niet mee, om een tekst te moeten schrijven, waar je zelf de humor niet meer in kunt vinden.
Zo buig ik me momenteel over een afscheidstekst voor een goede vriend die vorige week zelf een eind aan zijn leven heeft gemaakt en dit valt (zachtjes uitgedrukt) niet mee. Zelfs ik heb momenteel even geen zin meer in de humor en probeer nu slechts nog te begrijpen!
Ter afleiding besloot ik om even iemand te bellen: “Tja, hij heeft dit toch zelf gedaan en zelf zo gewild!" Niet echt geholpen en gesterkt nu, leg ik de telefoon weer op de haak. Is dit zo?
Het is zo eenvoudig om dit te zeggen en daarmee een leven van een mens te kunnen afsluiten. Mij lukt dit niet!
Vijf jaar geleden leerden wij een buitenlands gezin kennen, dat vanuit Oezbekistan naar Nederland was gekomen. Hun twee kinderen werden al snel vriendjes met onze kinderen en wij wisten niet zo goed wat we ervan moesten denken. Met de ouders konden wij niet praten, omdat zij de Nederlandse taal niet spraken en dus was de broodnodige communicatie betreffende afspraken en regels helaas niet mogelijk. Onze kinderen waren onvermurwbaar en al snel werden deze kinderen kind aan huis bij ons. Het gezin communiceerde op zijn geheel eigen wijze en talloze maaltijden hebben we mogen ontvangen, als dank voor onze gastvrijheid.
Na een jaar werd het gelukkig ook mogelijk om met hun te praten en toen werd ons duidelijk, dat ook zij het vreselijk hadden gevonden om niet met ons te kunnen communiceren. De ene cursus na de andere volgden deze moedige, dappere mensen en momenteel kletst mijn vriendin (want dat is ze inmiddels) mij onder de tafel.
Zij behielden de HOOP op een nieuwe toekomst, dankzij ons en dankzij een andere dierbare vriend die hun belangeloos overal mee hielp. Soms heb je het geluk om iemand tegen te komen¸ die niets anders dan pure LIEFDE uitstraalt! De klik met deze man, was er direct en mijn lieve vriendin was dolgelukkig. “Ik heb weer een (Nederlandse) broer en zus”, verzuchtte ze telkens.
Samen met dit moslim gezin vierden we het 'Suikerfeest' en zij kwamen met 'Kerst' naar ons toe. Wij hielden rekening met hun gewoontes en hun geloof en anderzijds zij ook met ons! Ware LIEFDE heb ik gevoeld, elke keer dat wij en ook haar “broer” te gast waren.
De afgelopen tijd maakte ze zich zorgen over haar “grote broer”. Hij was depressief en wou dit niet laten merken. Ik besloot om dit zelf te beoordelen, zodra ik hem weer zou zien. Zo een vaart zou het niet lopen dacht ik. Toch kreeg ik deze kans niet meer.
Als een spons zoog hij andermans ellende op, maar kreeg het zijne niet meer kwijt. Gek was deze man beslist niet, wel wanhopig! Je merkte nooit iets aan hem, want alles verpakte hij in humor! Met mijn tranen verschuilend voor de rest van mijn gezin, besefte ik vanmorgen, dat als er elke dag met een botte lepel een stukje van je hart wordt weggehaald, dit soms niet vol te houden is!
Gisteren heb ik samen met mijn lieve vriendin gehuild, gelachen en herinneringen opgehaald. Samen hebben we gebeden. Zij tot Allah en ik (toch maar weer eens een keer) tot God. We keken elkaar aan en ze sprak het mooiste geloof uit dat er is: “Ik HOOP dat hij nu weer licht ziet en GELOOF echt dat hij nu bij de LIEFDE is!”
Zie ook: http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten/hartenkreet/203512.html?zoekresultaat=ja#.UXalMEoSZ8E
Schrijver: nita, 23-04-2013
anitabe
xs4all.nl
Deze inzending is 71 keer bekeken
4/5 sterren met 5 stemmen.
Er zijn nog geen reacties op deze inzending.
Geef je reactie op deze inzending:
vertel het door
Dijken (264)
Print
E-kaart