nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

(3)
actualiteit (326)
afscheid (15)
algemeen (73)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (22)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (20)
ex-liefde (2)
familie (16)
feest (6)
film (4)
filosofie (26)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (4)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (8)
humor (105)
huwelijk (3)
idool (4)
individu (9)
internet (16)
jaargetijden (7)
kerstmis (13)
kinderen (46)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (1)
lichaam (8)
liefde (13)
literatuur (27)
maatschappij (101)
mannen (4)
milieu (5)
misdaad (19)
moraal (23)
muziek (12)
natuur (19)
oorlog (6)
ouderen (5)
ouders (13)
overig (16)
overlijden (9)
partner (3)
pesten (6)
politiek (58)
psychologie (23)
rampen (8)
reizen (12)
religie (22)
school (7)
sinterklaas (6)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (71)
sterkte (2)
taal (25)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (11)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
verkeer (16)
voedsel (16)
vriendschap (5)
vrijheid (9)
vrouwen (18)
welzijn (19)
wereld (8)
werk (12)
wetenschap (8)
woede (6)
woonoord (25)
ziekte (27)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: moraal

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde column (nr. 23):

Dichtersleed 2

In “DDD Dierendag” kwam etiquette op het internet even aan de orde. U zult zeggen: “Maar dat ging toch over een poepende hond Pukkie, de Dikke Drollen Draaier, die zijn gevoeg ergens achterlaat.” Terwijl ik u complimenteer met: “Goed gezien”, ervaart u innerlijke verlichting en slaat u zich op het voorhoofd met: “Oh, dat is natuurlijk een metafoor voor alle internetvervuilers…!”

Kijk, dat vind ik nou zo bevredigend aan onze goede gesprekken. U heeft aan een half woord genoeg om de diepere laag te zien.

Het bijna gelijknamige personage DDD (Drammende Dichtende Dominee) werd in "DDD Dierendag" terzijde genoemd. Hij leek verdwaald in het verkeerde verhaal. Je zou toch verwachten dat een personage wordt uitgewerkt. Neen... tot nog toe niet, want dat is des Harrems. Die nalatigheid is een van de favoriete aandachtspunten van criticasters. Men mist enige coherentie in deze warrige teksten, evenals een herkenbaar schema:

Tijdens een schriftelijke cursus hebben ze geleerd, dat je moet beginnen met de kop en eindigen met de staart. En graag met een herkenbaar middenstuk erin, Harrem! Dat is de ordentelijke gang van zaken volgens de schriftelijke cursusgigant NTI. Zoals bekend levert die opleidingsfabriek bij de vleet winnaars van literatuurprijzen af... En moeten schoolopstellen er ook niet zo uitzien? Juist ja! Ik erken schuld, maar dit is het resultaat van een stijl die juist ontwikkeld is om enige verwarring teweeg te brengen. Dat laatste lukt altijd, getuige de amusante (zij het vilein bedoelde) reacties.

Maar goed, voor de serieuze lezer een poging DDD “uit te werken”. Ik was op 4 oktober bijna klaar met een ode aan de Drammende Dichtende Dominee (Inderdaad die DDD dus) toen ik me iets belangrijkers realiseerde: ik had nog niets voor Dierendag. Dankzij de macht die een schrijver heeft, verving ik de dominee uit het verhaal moeiteloos door een hond. Klaar was Kees en ik kon net op tijd het dierendagverhaal op 4 oktober uploaden. Tweevoeter DDD, de dominee en viervoeter, de hond Pukkie bleken met een paar aanpassingen in de tekst uitwisselbaar. Met excuses aan Pukkie.

De dominee bleef verweesd achter in de conceptteksten en zijn verhaal had ik al weggegeven. Na het fluks in elkaar gedraaide “DDD Dierendag” dook hij opnieuw op in het vorige “Dichtersleed 1”. De opmerkzame lezer vermoedde natuurlijk, dat beide stukken iets te maken hadden met netvervuiling (geen ‘s’ erin). Welke onuitputtelijke bron heb ik aangeboord? Als ik door de fictie heen ben, slalom ik door reacties op gepubliceerde teksten. Voer voor psychologen: daarin staan soms mallotige opmerkingen, die de opsteller nooit in een eigen verhaal zou durven plaatsen. Onsamenhangend en onfris… maar kennelijk wel geschikt bevonden als vernietigend commentaar bij een ander zijn tekst. Maar soms kan je een merkwaardige gedachtegang gebruiken om een vermakelijk typetje te creëren. Daarom verdient DDD, de Drammende Dichtende Dominee een plaatsje in de schijnwerpers.

In mijn meermalen opgevoerde Lezersclub werd hij zo aangeduid, omdat hij in zijn commentaren anderen zeurderig en prekerig de maat neemt. Daarnaast schijnt hij niet onverdienstelijk te dichten. Soms lijkt het erop dat hij zich lekker aan het uitleven was op Twitter en Facebook en per ongeluk de verkeerde afslag naar een schrijverssite heeft genomen. Het trof mij, dat de dikke drollen draaiende hond niet veel verschilt van de drammende dichtende dominee. De actie van de hond, die nog enigszins ludiek is te noemen, voert deze man ook uit. Beiden deponeren hun onappetijtelijke innerlijke roerselen bij een ander en gaan er dan schielijk vandoor. De een is bang van de bloemenspuit, de ander van een weerwoord. Pukkie kan niet schrijven, DDD wel. Eigenlijk is hij een hooligan met een pen.

Tijd om DDD te analyseren. Een mogelijk probleem is, dat hij niet echt bestaat... Dat ik graag fictie schrijf weerhield overigens sommige lezers nooit om aanstoot te nemen. Dat levert intimiderende reacties op, waarmee ik mij stiekem vermaak. Dat moet je niet laten merken, want de afzenders doe je geen groter plezier dan hen de indruk te geven dat ze je keihard hebben geraakt. Mijn giechelige stemming past daar natuurlijk niet bij. Daarom haal ik voor een analyse mijn goede vriendin Eulalie erbij. Dit prominente lid van mijn Lezersclub kunt u uit eerdere publicaties kennen: Prof. Eulalie de Kittelaere, hoogleraar Ethiek, Taalkabaal en Vrouwenzaakjes aan de Gentse universiteit. Joost mag weten wat dat betekent. (Joost is trouwens een ander gewaardeerd lid van mijn Lezersclub, die de volgende keer aan het woord komt).

Wat maakt Eulalie de aangewezen persoon om (beter dan ik) te mijmeren over DDD? Allereerst doceert ze de subrichting Poëthiek, dus geleuter over een combinatie van poëzie en ethiek is haar vertrouwd en komt van pas bij het doorgronden van DDD. In dit kader komt er nog iets belangwekkend bij, dat haar analyse interessant maakt: ze adviseert Microsoft bij de ontwikkeling van geavanceerde software, die humor kan herkennen. En er voor waarschuwen! Ziehier de nodige raakvlakken met DDD, die op slechte voet staat met humor, satire en hekelverhaal. Volgens Eulalie is hij de personificatie van een apart soort kritisch Nederlanderschap, inbegrepen het opgeheven vingertje. Immuun voor relativering en humorproef, levend in een ironievrije enclave.

Eulalie wijst op een merkwaardig trekje in ons volkskarakter. Wij blijken graag allochtonen aan te wrijven waar Nederlanders al tijden bekend om staan. Internationaal wordt decennialang berucht ongedisciplineerd gedrag als karakteristiek voor de Nederlander genoemd. In zuidelijke vakantieoorden kan men erover meespreken. En anders helpen rellende voetbalfans wel daaraan te herinneren. PSV’ers in Madrid en Feyenoorders in Rome, dank daarvoor. Hup Holland, hup!

Ver voordat er ook maar een allochtoon op camera kwam, die een ambulance of optredende politiemensen hinderde, was dat schering en inslag bij autochtoniërs. Met ons selectieve geheugen poetsen we dat graag weg, maar terugbladerend in oude nieuwsberichten, struikel je over meldingen daarvan.

Op dit merkwaardige aspect in onze volksaard, waarop Professor De Kittelaere doelt, kom ik terug in Dichtersleed 3.

schrijver

Schrijver: harrem, 16-10-2016



balBiografie van deze schrijver




Deze inzending is 116 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:harrem
Datum:19-10-2016
Bericht:Nou, dit (je commentaar) had anders zo een evenwichtige column kunnen zijn. Fraaie schrijfstijl met een graad van verzorging die wellicht past bij (onze) hoge leeftijd.



Naam:Günter Schulz
Datum:17-10-2016
Emailadres:agschulzatziggo.nl
Bericht:Het zou zo maar mogelijk zijn, dat je niet reikhalzend op een reactie van mij zit te wachten. Desondanks waag ik het erop. Na ook Dichtersleed 2 te hebben gelezen moet ik toegeven, dat ik mij heel goed herken in een bepaald omschreven type, dat nog het dichtst een zondagsschrijver benadert. Respect derhalve voor de opbouwend kritische omschrijving ervan. Dat geldt voor mij te meer, omdat ik, als iemand die niet in het onderwijs heeft gewerkt noch een journalistieke opleiding heeft gevolgd, toch op deze site wordt geaccepteerd.

Mijn stille wens ooit het niveau te bereiken om een actuele column te kunnen schrijven heb ik al lang in de ijskast gezet. Natuurlijk baart oefening kunst, maar gezien mijn hoge leeftijd mag ik blij zijn met mogelijk nog een paar jaartjes leesplezier. Heb wel jouw blog bezocht. Ziet er verzorgd uit en er is voor informatie en leesbehoefte voor elk wat wils aanwezig. Ik zie met belangstelling jouw Dichtersleed 3 tegemoet. Graag gelezen!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl