categorie: verhuizen

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde column (nr. 3):

Schaamteloos Pasen

Ik schaam mij altijd groen omdat ik volgens de hoogste bron een god ben op een opzettelijk geschapen berg van menselijkheid. Een gespletenheid van geest die door bril en gebed overigens goed in de pen te houden is. Daardoor hoef ik mij als mens nergens voor te schamen. Als god denk ik daar natuurlijk anders over. Dus jaag ik elke zondag alle woordapen uit mijn beeldentuin die naar mijn idee te veel uit hun geslachtsdelen kletsen. Schaamteloos.

Tijdens de herdenkingsdiensten in Alphen aan den Rijn en Baflo heb ik dan ook strak voor me uit naar de indrukwekkende beelden gekeken. Opwellende groeten aan het andere geslacht kon ik gelukkig direct aan de Satan overleveren. Geloof is geloof. Weliswaar ging dat gepaard met enig zwaar gerehwinkel van glaswerk, doch TV-Moord zou sowieso al de deur uit, homo of niet.

De kritische kale kop met zwarte bril was nog maar net door het gesubsidieerde oude bergwijfje weggepest of ik hoorde in de Martinikerk de kapitale stem van Ivo Opstelten. Ter plekke veinsde ik een hete aardappel in mijn keel, tot ik na afloop van zijn toespraak zijn gezicht in duizend vouwen over een oude stoel zag hangen. Ik zag, en ziet, het Einde van een Liberaal, totaal mens-geworden. Rembrandt had die goddelijke kop gelijk in de verf gezet, Pavarotti had hem postuum de hemel ingezongen.

Want daar zijn na een week de doden wel zo’n beetje aangekomen. Jeruzalem zal echter niet zonder slag of stoot voor een iegelijk tot Leven komen, heb ik ergens gelezen. Doch als God Liefde is, zal Hij uiteindelijk alles moeten vergeven, heb ik ergens begrepen.

Als ik in mijn nieuwe, onsterfelijke lichaam mijn moordenaar in Christus mag ontmoeten, weet ik nu al dat ik niet meer stuk kan. Of mijn slachtoffer, - grammaticaal kan het. In elk geval lijkt mij na schietpartijen waarbij ook de dader om het leven is gekomen wederzijdse opstanding in Christus gewenst. Geloof moet, vooral als paradox, voor mensen hanteerbaar blijven. Acteurs hebben we al genoeg.

Pasen, illegaal liefdesvuur, een vergeten in te nemen medicijn.
Pasen, speling der Natuur, marginale schepping, - ik wil dit hier eerlijk benoemen.

Schaamteloos Pasen.
U krijgt nog de rekening voor de bloemen.

Schrijver: Ganzedijker, 25-04-2011

Deze inzending is 203 keer bekeken

Beoordeling: 5.20	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 10
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:	Theo
Datum:	28-04-2011
Bericht:	In de beeldentuin van Bruno Santanera in Godlinze richten de beelden zich op uit hun winterslaap en zingen opwekkingsliederen voor de geestelijk doven, die de herdenkingsdienst in de Martinikerk bijwoonden. De muskusos blaast op zijn trompet ten teken dat binnenkort de republiek Omlandia als parel van het Noorden wordt opgericht. Tv-Noord zwijgt in alle talen; de parelmoeren ketting van hun fnuikende nieuwsberichten wordt in de juskom gedoopt. Christelijke Chinezen schudden meewarig het hoofd over zo veel onbegrip. De torenvalk jubelt.

Naam:	Jos Zuijderwijk
Datum:	27-04-2011
Bericht:	Inderdaad met Ivo O. in de Martini wordt 't Akerkhof weer verlengde van de Vismarkt en zoekt de dichter zijn gelijk in de garnalenkroket. De dubbele rietbergers in zijn maag richten zich daas op tussen de verwesterde asperges en vragen dierenasiel bij opperchampignon Leers als gedomesticeerd judasoor in de herengrot. De vos preekt met zijn klokkenspel passie voor de herdertjes die in duizend-en-één-nacht zijn gebleven. De schaapjes mekkeren het is lente en de mannetjes vliegen op. Hun wachttijd liep af en de doofpot loopt over van ijsvenijn.

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)