nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

(3)
actualiteit (314)
afscheid (15)
algemeen (70)
bedankt (3)
biologie (1)
dieren (22)
discriminatie (8)
drank (5)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (20)
ex-liefde (2)
familie (16)
feest (6)
film (4)
filosofie (26)
fotografie (2)
geld (16)
geschiedenis (3)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (8)
humor (104)
huwelijk (3)
idool (4)
individu (9)
internet (15)
jaargetijden (7)
kerstmis (13)
kinderen (44)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (1)
lichaam (8)
liefde (13)
literatuur (27)
maatschappij (101)
mannen (4)
milieu (5)
misdaad (18)
moraal (23)
muziek (12)
natuur (18)
oorlog (6)
ouderen (5)
ouders (13)
overig (16)
overlijden (9)
partner (3)
pesten (6)
politiek (54)
psychologie (22)
rampen (8)
reizen (12)
religie (21)
school (7)
sinterklaas (6)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (72)
sterkte (2)
taal (25)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (11)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
verkeer (14)
voedsel (16)
vriendschap (5)
vrijheid (8)
vrouwen (17)
welzijn (19)
wereld (7)
werk (12)
wetenschap (8)
woede (6)
woonoord (25)
ziekte (27)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: vrijheid

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde column (nr. 8):

Hoeder van de rechtsstaat

Met gemiddeld drie lezers kan ik bijna onopgemerkt in herhaling vallen. Zo smokkel ik het punt, dat ik wil maken af en toe opnieuw in de publiciteit. Het betreft mijn verwondering over de zelfingenomenheid in onze maatschappij. We trekken namelijk een grote broek aan als we andere landen en maatschappijen de les lezen…

Om mij in dat kader een beetje in toom te houden, is er een aantal proeflezers. Dit “lezerspanel” draagt zorg voor een mij zelf opgelegde censuur. Aanleiding was een bizar onderhoud met een Amsterdamse rechercheur, die de Grondwet eventjes buiten werking stelde. Zonder dat er een rechter bij te pas kwam, ging hij zijn boekje te buiten door mij te sommeren teksten van het internet af te halen. "Of anders…," voegde hij er intimiderend aan toe "zou hij optreden".

Ik ben er gewend aan geraakt, dat er zich opgewonden reaguurders aandienen als je iets schrijft wat hen niet bevalt. In dit geval echter had iemand bij het Openbaar Ministerie aangifte gedaan wegens smaad en laster. Vermoedelijk een schaamtevrije lezeres, die bij Justitie werkt. Toe maar. Het lijkt op een voorkeursbehandeling, want u en ik – gewone burgers – kunnen zich deze eliteroute naar het OM niet permitteren. Wij stappen naar het dichtstbijzijnde politiebureau om aangifte van een gestolen fiets te doen, waar u vervolgens nooit meer wat van hoort.

Die proeflezers zijn voornamelijk gerekruteerd uit mijn kroegmaten. U kunt hen zijn tegengekomen in de publicatie “De Lezersclub”. In ruil voor een gratis rondje halen deze belezen veteranen de stofkam door mijn conceptteksten. Even checken of er iets in staat dat gevoelige zieltjes, respectievelijk verdraaide geesten zou kunnen kwetsen. Ik moet u één proeflezer speciaal noemen: Johan, mijn overbuurman; geen kroegtijger want hij is geheelonthouder.

Johan werkt als inpakker in de plaatselijke noedelsfabriek. Omdat hij van Koerdische afkomst is, wekt die voornaam verbazing. Eigenlijk heet hij Jihan, wat Hollandse oren niet goed kunnen verwerken. Dus binnen de kortste keren werd hij door zijn collega inpakkers Johan genoemd. Gemakkelijke opmerkingen over het klankverwante Jihad bleven daarna uit. Johan kreeg het Nederlands snel onder de knie, omdat hij grote affiniteit met taal heeft. Oorspronkelijk was hij een graag gelezen journalist in het Koerdische grensgebied van Turkije, Syrië en Irak. Daar reisde hij rond en daar werd hij om de haverklap opgepakt, omdat wat hij schreef de (lokale) overheden vaak niet aanstond.

Johan had een opmerkelijke kijk op mijn vorige artikel "Mythe, liever dan waarheid". Zijn kritiek betrof mijn commentaar op het gebrek aan vrije meningsuiting in Turkije. Een criticus, die zelf in de gevangenis heeft gezeten voor zijn schrijfsels, dien ik serieus te nemen. Te gemakkelijk - volgens hem - nam ik aan, dat het hier in Nederland alleen maar vrijheid blijheid is. Ons rechtsstelsel is inderdaad meer solide dan dat van Turkije. Maar nu de uitvoering: hoe zit het met de individuen binnen dat stelsel? Johan heeft daar een punt, want uitgerekend hij herinnerde mij eraan, dat ik zelf in dat stuk iets curieus heb geciteerd uit de internetuitgave van het Algemeen Dagblad van 12 januari 2016.

Die krant meldde dat de afgelopen 4 jaar 117 medewerkers van het OM zijn berispt of ontslagen. Daaronder 8 openbare aanklagers. Wat ze gemeenschappelijk hadden was het plegen van een ambtsmisdrijf. Net zoiets als die politieman, die mij intimiderend opbelde. Hij zou zo maar nummertje 118 kunnen zijn…

Daarmee beklonk Johan zijn stelling, dat er binnen ons respectabele rechtssysteem individuele gezagsdragers zijn, die qua machtsmisbruik niet onderdoen voor hun vermaledijde collega’s in bekritiseerde gebieden als Somalië, Noord-Korea en Turkije. Zo gaf hij mij wat te overpeinzen over Justitie, de hoeder van onze rechtsstaat.

Die hoeder was trouwens erg stil toen boze reaguurders op het internet de meest vuige verwensingen aan het adres van de publiciste Ebru Umar uitten. Zij diende monddood te worden gemaakt terwijl de schreeuwers hun verbale diarree wel mochten spuien. Ik en waarschijnlijk veel anderen hadden vage associaties met haar naam. Persoonlijk vind ik mevrouw Umar een roeptoeter, wier schrijfsels ik niet gretig lees. Maar het aantrekkelijke van onze maatschappij is, dat zij dat gewoon mag zijn. Het zijn die opgewonden reactiefreaks, die een sfeer creëren, die verdacht veel lijkt op Verwegistanse toestanden. Dat gerel verschafte haar als neveneffect publiciteit en naamsbekendheid, die een schrijfster zich alleen maar kan wensen. Wedden, dat – als zij een boek uitgeeft – dat in een mum van tijd is uitverkocht!

Van een andere orde, maar vergelijkbaar wat ongezonde reacties betreft, is de opwinding over Sylvana Simons. Ook iemand, die ik vaag weet te plaatsen in tv-land zonder precies te weten wat ze eigenlijk doet. Omdat ze er goed uitziet, staat ze wel op mijn netvlies. Zodra ik echter haar stem hoor, ga ik nerveus bij mijzelf na of ik onlangs nog iets fout heb gedaan. Heb ik van de week wel politiek correcte beweringen gedaan, heb ik niet op de stoep gefietst en heb ik wel scharreleieren gekocht in plaats van die joekels uit een legbatterij? En zaten er in het eierdoosje wel 5 witte en 5 bruine exemplaren? Men kan haar keuze om de politiek in te gaan bekritiseren, maar de stuitende manier waarop is onvoorstelbaar. Die vele duizenden beDENKelijke reacties roepen de vraag op wat er collectief mis is met de psychische gesteldheid van al die twitteraars? De hoeder van de rechtsstaat, nooit te beroerd voor een enkele tweet, zweeg in alle talen…

Zoals ik het inschat krijg deze assertieve dame binnen de kortste tijd mot met die andere partijzwoegers binnen Denk. Merendeels keurig gepolijste, humorloze mannen, stuk voor stuk met een ongezonde geldingsdrang.

Hoed u dan maar voor de rechtsstaat!

schrijver

Schrijver: harrem, 03-06-2016



balBiografie van deze schrijver




Deze inzending is 126 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:J.de Groot
Datum:06-06-2016
Bericht:'Silvana Simons' zwart maken, foei, moet toch niet kunnen of (emoticon -:))




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl