nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

(4)
actualiteit (343)
afscheid (15)
algemeen (75)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (22)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (20)
ex-liefde (2)
familie (17)
feest (6)
film (6)
filosofie (26)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (5)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (8)
humor (106)
huwelijk (3)
idool (6)
individu (9)
internet (18)
jaargetijden (7)
kerstmis (13)
kinderen (48)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (1)
lichaam (8)
liefde (13)
literatuur (29)
maatschappij (104)
mannen (5)
milieu (5)
misdaad (20)
moraal (23)
muziek (14)
natuur (19)
oorlog (9)
ouderen (5)
ouders (14)
overig (16)
overlijden (9)
partner (3)
pesten (6)
politiek (58)
psychologie (29)
rampen (8)
reizen (12)
religie (22)
school (9)
sinterklaas (7)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (86)
sterkte (3)
taal (25)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (12)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
verkeer (17)
voedsel (17)
vriendschap (5)
vrijheid (9)
vrouwen (19)
welzijn (19)
wereld (8)
werk (12)
wetenschap (8)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1167):

Running gag

Wie een bak niet begrijpt, ontkomt aan de hoon van omstanders door te zeggen "dat gevoel voor humor verschilt". Dat klopt, want iedere komiek heeft zijn eigen fans. En zijn eigen tegenstanders! Zo doorstond ik - meegesleept door een kennis - een voorstelling van dat vrouwmens met een Utrechts accent plus tekenfilmstem. Het lukte mij niet om de kleinste glimlachspieren te laten samentrekken. De rest van de zaal lag echter plat, dus ik werd scheef aangekeken.

Ik grinnik hypocriet bij conferences waarin teksten, die ik niet durf op te schrijven. Dat tijdens een optreden iemand te kakken wordt gezet, stuit mij tegen de borst, maar als zo'n comedian wat verder in de voorstelling een vindingrijke oprisping krijgt, moet ik toch weer lachen. Dat overkomt mij niet bij tv-presentatoren, die – gespeend van humor – met pretoogjes gasten belachelijk maken.

Wie door zijn voorraad talent heen is, kan zichzelf nog altijd te kijk zetten. Dat doet die comedy-trol, die bij vrijwel elk optreden na 12 minuten zijn broek uittrekt. Ik heb dat geklokt. Dat afgezaagde grapje kan hij - alleen al om esthetische redenen - beter achterwege laten. Wel getalenteerde comedians verwerken verrassende clous waar je dat niet verwacht. Een bijzondere (en moeilijke) is de "running gag".

Deze is niet weg te denken in humoristische sketches in de Engelstalige landen. Dat trucje, als je dat zo mag noemen, kom je tegen in tv-series en films. Onverwacht komt er bij herhaling iets of iemand (de running gag namelijk) in beeld. Een flauwe gebeurtenis wordt juist door die herhaling grappig. In films noemt men dat een "cameo", waarbij een bekende persoon eventjes in beeld verschijnt. De regisseur Alfred Hitchcock, toch geen lachebekje, verscheen meermalen in zijn eigen rolprenten als figurant. Fanatieke filmkijkers keken er tijdens de film reikhalzend naar uit of ze de grote meester konden spotten.

De literatuur kent zulke verrassende wendingen ook, maar ze vallen minder op dan in een sketch. Dat komt door het verschil in snelheid. Beschrijven en lezen kosten meer tijd dan die grap op toneel opvoeren. Om het wezen te doorgronden zou je de scenario's van geslaagde komieken moeten bestuderen. Ofschoon zij hun materiaal niet graag uit handen geven, heb ik een script in bezit.

Hoe wordt zo'n grap verwerkt in tekst? Al bladerende ga ik geloven, dat succesvolle performers dat intuïtief doen. Mijn diepgravend onderzoek heeft opgeleverd, dat ik het echt niet zou weten… Wat ik wèl weet, is dat ik – en dat nog wel voordat ik dat wist - een aanklacht aan mijn broek kreeg voor een terugkerende scherts. Of heb ik dat al eerder verteld?

Er is een gepikeerde lezeres, die dat niet aanstaat. Volgens haar val ik onaangenaam in herhaling. Dat van die herhaling klopt wel. Dat is immers het kenmerk van de gag. Haar geschamper slaat op mijn beschrijving van mensen, die zichzelf al te kijk hadden gezet. Dat mogen ze zelf uiteraard wel doen. Maar ironisch genoeg mag ik daar geen verslag van doen. Resultaat: aanklacht wegens smaad en laster.

Mijn vaste, enigszins paranoïde lezeres, doet vermoedelijk iets op het Openbaar Ministerie. Omdat zij meent zich te herkennen in mijn flutstukjes had ik opeens een hondstrouwe volgster! Zij spit net zolang in een tekst rond tot ze iets heeft gevonden waardoor zij zich beledigd kan voelen. Dan is het kicken om de politie op je dak te sturen. Over dat spierballengedrag heb ik meermalen badinerend geschreven. Vervolgens wordt "badinerend" ook alweer beledigend ervaren. Heb je dan een running gag of een vicieuze cirkel?

Het is merkwaardig, dat die troela qualitate qua een blik politiemensen open mag trekken. Een lijstje met teksten die van het internet af moet, werd mij namelijk doorgebeld door een rechercheur. In Kazachstan of Noord-Korea is dat de gewoonste zaak van de wereld, dus wat heb ik te klagen? Ho, wacht eens even… we leven in Nederland! Misschien moet je als rechtgeaarde democraat je juist zorgen maken over de rechtsgang wanneer er buiten de rechter om censortje wordt gespeeld. Als dit een gewoonte gaat worden, dan kan je heel wat magistraten op wachtgeld zetten. Het knabbelen aan het principe van de vrije meningsuiting moet ergens beginnen. Hier bijvoorbeeld! Dit lijkt een kleinigheidje, maar het kan een grotigheid worden.

Waar dat toe kan leiden, bleek wel in Bangladesj. Eveneens buiten de rechter om gebeurde er dit: twee bloggers werden door een menigte vermoord, omdat zij opschreven wat zij vonden. Ik doe dat ook, maar ik kijk op straat (nog) niet schichtig om me heen. In Saudi-Arabië is er wel een rechter bij te pas gekomen toen een blogger schreef wat hij dacht. Dat resulteerde in 1000 stokslagen. Na de eerste 50 stokslagen ben je al een rauwe hamburger, dus daar zijn ze nog wel even mee bezig.

Een schriftelijke aanklacht tegen mij, een mailtje-op-commandotoon en intimiderende telefoontjes zijn dan opeens niet zo erg. De potentiële mogelijkheid te worden opgepakt, is er nog steeds. Maar dan heb ik weer iets te schrijven. Zo valt er altijd wat te beleven…

Niettemin is waakzaamheid geboden. Ofschoon de stap naar 1000 stokslagen erg groot is, begint de weg die daar naartoe leidt toch ergens. Namelijk bij tornen aan de vrijheid van meningsuiting. Nog even terug naar mijn eigen troela, die vanuit persoonlijke onlustgevoelens monden snoert. Daarmee is de maatschappij niet gediend, maar niettemin worden belastinggeld, energie en mankracht wel aangewend. U en ik printen op ons werk misschien ook wel eens een privé brief uit, maar daar houdt het dan toch bij op. Mankracht en organisatie gebruiken voor een privé doel, gaat lijken op ambtsmisbruik. Ze was meer gediend bij een bezoek aan de langetenendokter.

Nou ben ik alweer niet toe gekomen aan Peg en Meg, het duo dat ik eerder heb opgevoerd voor een knallend verhaal. Dus die heeft u nog steeds te goed.

Ondertussen peins ik me suf over hoe je een running gag maakt.

schrijver

Schrijver: harrem, 09-06-2015



balBiografie van deze schrijver





Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 79 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl