nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

(4)
actualiteit (343)
afscheid (15)
algemeen (75)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (22)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (20)
ex-liefde (2)
familie (17)
feest (6)
film (6)
filosofie (26)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (5)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (8)
humor (106)
huwelijk (3)
idool (6)
individu (9)
internet (18)
jaargetijden (7)
kerstmis (13)
kinderen (48)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (1)
lichaam (8)
liefde (13)
literatuur (29)
maatschappij (104)
mannen (5)
milieu (5)
misdaad (20)
moraal (23)
muziek (14)
natuur (19)
oorlog (9)
ouderen (5)
ouders (14)
overig (16)
overlijden (9)
partner (3)
pesten (6)
politiek (58)
psychologie (29)
rampen (8)
reizen (12)
religie (22)
school (9)
sinterklaas (7)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (86)
sterkte (3)
taal (25)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (12)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
verkeer (17)
voedsel (17)
vriendschap (5)
vrijheid (9)
vrouwen (19)
welzijn (19)
wereld (8)
werk (12)
wetenschap (8)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1171):

Schoolgenoten

Eerder noemde ik u De Schoolbank, een site waar mensen de leerlingen met wie zij op school hebben gezeten opnieuw kunnen ontmoeten. Voor sommigen juist een reden om nooit op die website te komen. Schoolherinneringen zijn niet altijd leuk. Wat moet je dan met schoolgenoten en je hebt nooit van school genoten?

Voorzien van een sterk historisch besef wip ik daar af en toe aan. Dat mondt dan uit in wat over en weer geschrijf over koetjes en kalfjes. Meestal kom je tot de ontdekking, dat je na een lang leven uit elkaar bent gegroeid. Niemand lijkt meer op zichzelf, wat ook al verwarrend is. Daartoe draagt bij, dat je het beeld voor ogen hebt van je klasgenoten zoals ze er destijds uitzagen.

Op grond van de herinnering aan dat uiterlijke beeld raakte ik onlangs even van mijn stuk. Ik zat op de lagere school in de tijd van het Rijke Roomse Leven: jongens en meisjes op aparte scholen. De jongensschool werd voor een belangrijk deel gerund door fraters in zwarte soepjurken. En op een ander adres werden de meisjes door nonnen gekneed. Deze werden overigens "zusters" genoemd. Zij zaten van top tot teen verpakt in een enorm zwart tentdoek. Door een soort patrijspoortje met een witte, stijfgesteven rand koekeloerden de zusters de wereld in. Die heisa over boerka's en hoofddoekjes in deze tijd komt dan ineens in een ander licht te staan…

Via de webmail van De Schoolbank kreeg ik contact met een zekere Gerda de Waal. Zij zou volgens haar profiel op de lagere school bij mij hebben gezeten. Ongeveer in dezelfde tijd. Huh? Ze was volgens de beschrijving in haar profiel iets ouder. Ik kon haar niettemin niet goed thuisbrengen.

Mijn primaire reactie was echter, dat er sprake moest zijn van een misverstand. Gerda moet naar de zustersschool zijn gegaan, terwijl ik mijn tijd uitzong op de fratersschool. Gescheiden van elkaar! Ik heb haar dat ook gemaild en geopperd, dat zij zich misschien in de naam van de scholen had vergist. Ik zat op de Sint Prostatusschool voor katholieke jongetjes en dus kon het niet anders dan dat Gerda bij die nonnenclub van de Heilige Climacteria zat. Ik vroeg of ze misschien de zus was van een zekere Gerrit de Waal. Want die jongen stond mij wèl vaag bij. Hij was een van die stoere binken, waar kleinere en jongere jongens zoals ik, tegenop keken. Je probeerde die harde bikkels wel eens te benaderen, maar die keken natuurlijk over je heen…

Veel contact had ik dus niet met hem, mede omdat hij een paar klassen hoger zat. Sowieso was ik Gerrit al heel lang geleden uit het oog verloren. Vanuit een natuurlijke nieuwsgierigheid vroeg ik deze Gerda - zijn eventuele zus - of ze wat over hem kon vertellen. Er ging enige tijd overheen, maar toen werd ik verrast door een kort mailtje van Gerda.

Over Gerrit geen woord, maar zij hield standvastig vol, dat ze echt op die jongensschool had gezeten. Met niets vertelde ze alles... de munt viel.

Enigszins ontdaan drong tot mij door, dat ik dan toch - na al die jaren - eindelijk contact had gekregen met Gerrit, de enig echte!

schrijver

Schrijver: harrem, 15-06-2015



balBiografie van deze schrijver





Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 172 keer bekeken

3/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:15-06-2015
Bericht:Prachtig hoe je je zoektocht naar het manwijf Gerrit weet te voltooien. De bijpassende foto is ook top. En inderdaad, hoofddoekjes en boerka's zijn net zo preuts en onvrij als nonnenkledij. Ze komen uit dezelfde intentie voort, namelijk het onderdrukken van de vrouwelijke seksualiteit.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl