categorie: kinderen

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde dagcolumn (nr. 24):

Kleine smurf als brilsmurf...

Kleine smurf komt uit school gezet met een papiertje: juffendag. ‘En mam, ik weet al hoe ik verkleed wil, hoor!’ Ik kijk haar lachend aan terwijl ze rustig maar vastberaden zegt: ‘als politieman!’ Juist… Ik laat haar ff babbelen en bij thuiskomst is het mij helder: vaders moet de spullen maar even regelen. Dat wil zeggen dat hij haar maar even moet voorzien van een politieuniform, een politiepet, een politie neppe geweer (jaja, geen pistool; haar woorden, haha) en politie neppe handboeien. Dusss…

Toevallig zaten mijn lief en ik net over en weer te What’s App’n en dus kon ik hem meteen de vraag stellen. Maar helaas voor haar: vaders heeft alleen het echte werk. Met andere woorden: verkleed als politieman ging niet meer lukken.
‘Nou ja’, zegt ze in alle rust ‘dan ga ik wel als jou, mama.’ Ik sta in de keuken het eten voor te bereiden en draai me om. ‘Hoe zie jij dat voor je?’ Nou gewoon, een broek, een shirt, hoge hakken en make up en zo.’
‘Ja maar lieverd, dat is toch niet echt verkleed?’ Ze hoort me niet meer en ik besluit even na te zien welke verkleedkleren er hier nog liggen. Ah, een prinsessenjurk! Voor de zekerheid gooi ik em vast in de wasmand zodat deze fris en fruitig is als dé dag nadert.

Twee weken gaan voorbij waarin ze met geen woord meer rept over juffendag. Ik vergeet het ook tot ze mij in de auto vertelt, heel voorzichtig, dat ze al weet hoe ze verkleed gaat en dat papa alle kleertjes al heeft liggen. ‘Waarom doe je zo raadselachtig?’ Ik zie haar worstelen met haar gevoelens… ‘Mama, mag ik wel als brilsmurf naar juffendag?’
Ik schiet in de lach en besef eigenlijk onmiddellijk waarom ze zo voorzichtig is. Sinds ruim drie jaar weet ze niet beter dat dat mijn lief en ik haar liefkozend kleine smurf noemen. Vraag me niet waarom: mijn lief is er ooit mee begonnen. Enfin, ik bevestig dat ze zeer zeker als brilsmurf naar juffendag mag!
‘Ja maar mama, ben ik dan nog wel kleine smurf?’ Ik doe net alsof ik er serieus over na moet denken en vertel haar dat het misschien wel even wennen zal zijn om haar als brilsmurf te zien maar dat dit maar eenmalig is en dat ze voor de rest van haar leven kleine smurf blijft. Hoewel?

Enfin, verkleedkleren zitten als gegoten. En ze is er dan ook helemaal klaar voor, voor de grote dag die morgen gaat plaatsvinden. Opgewonden vertelde ze vanavond in bed dat ze morgenvroeg eerst haar kiwi en broodje gaat opeten, dan de kleertjes aantrekt en dat ik haar daarna mag schminken. ‘Ook de handen, hoor mama!’ Helemaal goed!
Ik geef haar een dikke kus en knuffel en wens haar welterusten. Als ik goed een uur later haar grote zus naar boven breng kijk ik nog even snel bij haar. Ze is in diepe slaap, ongetwijfeld dromend over de mooie dag die zich morgen aankondigt. Onze kleine smurf…

Schrijver: Jessica Poel, 16-05-2012

poel.jessicahotmail.com

Deze inzending is 188 keer bekeken

Beoordeling: 7.18	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 11
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)