Zoooo lekkerrrr...!!
Er zijn van die momenten dat ik denk: ‘ik wil het, ik wil het, ik wil het.’ De nood is op dat moment zó ontzettend hoog dat er geen houden meer aan is! Want het is zo lekker! En nee, ik schaam me er niet voor. Ik denk dat het alles te maken heeft met mijn hormonale huishouding. Alhoewel ik ieder excuus aangrijp, hoor. Zolang ik maar krijg wat ik wil. Meestal heb ik het binnen handbereik en hoef ik er dus weinig aan te doen om aan mijn gerief te komen.
Indien dat het geval is, dan heb ik geen vaste tijden waarop ik ervan geniet. Om mijn part is het ’s morgens, ’s middag of ’s avonds. Of ’s nachts! En mocht het zo zijn dat het op alle dagdelen gebeurt; ook geen moeite mee. Alhoewel dat sporadisch gebeurt, hoor. Ik ben nog nét niet verslaafd. Denk ik.
Eenmaal begonnen doe ik negen van de tien keer mijn ogen dicht… Om heel intens te genieten van het lekkers dat zich op dat moment op mijn tong bevindt. En als het moment voorbij is – soms duurt het tien minuten - dan voel ik me een heel voldaan mens.
Ik probeer het te voorkomen maar heel soms overkomt het me dat ik zonder zit. Helemaal alleen op de bank zonder… Drama ten top! Op dat moment is het verlangen zo groot dat ik hemel en aarde beweeg om toch aan mijn gerief te komen!
Ik zal je een geheimpje verklappen. Iedere keer als ik naar Maarssen rij, heb ik een vaste afspraak bij het tankstation, vlakbij Amersfoort. Op dat moment verheug ik me al zodra ik op de A28 rij. En bij ieder gepasseerd tankstation denk ik: nog even… Het tijdstip maakt niet uit, ik weet dat het moment komt. Ik hou het in dat geval bij één, al is de keuze reuze! Eenmaal bij het tankstation zet ik de auto op de parkeerplaats en loop ik naar binnen; genietend van het moment dat ongetwijfeld gaat komen.
Nooit, maar dan ook nooit begin ik te genieten in het tankstation zelf; altijd in de auto. Boeien welke auto: het kan simpelweg in elke auto. Veiligheid staat voorop, maar dat moge duidelijk zijn. Soms blijft de auto een poos staan op de parkeerplaats, soms durf ik het aan om verder te rijden. Het is net hoe lang het geleden is voor mij.
Nee, ik denk niet dat ik verslaafd ben want ik heb écht niet iedere dag zin maar? Ik kan geen week zonder… Een lekkere Mars.

Schrijver: Jessica Poel, 22-02-2012
poel.jessica
hotmail.com
Deze inzending is 252 keer bekeken
|
Beoordeling: 7.36 |
|
Aantal stemmen: 22 |
|
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen) |

Er zijn 4 reacties op deze inzending:
| Naam: | Ton |
| Datum: | 22-02-2012 |
| Bericht: | Leuk! |

|
| Naam: | Len Cornelis |
| Datum: | 22-02-2012 |
| Bericht: | Columns Jessica over opgroeiproces kinderen vind ik stuk beter.
En eigenlijk veel spannender. |

|
| Naam: | Fred |
| Datum: | 22-02-2012 |
| Bericht: | Ik heb hetzelfde, maar dan met (reuzen) mergpijpen. |

|
| Naam: | Hendrik Klaassens |
| Datum: | 22-02-2012 |
| Emailadres: | klaassens38 zonnet.nl |
| Bericht: | Schitterende ontknoping, Jessica, van jouw beste column sinds tijden! Je houdt de lezer, die zich misschien wel de wildste fantasieën in het hoofd haalt, lang in spanning, totdat blijkt dat je zin hebt in een stukje Mars. Kostelijk! |

|
Geef je reactie op deze inzending: