categorie: religie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde dagcolumn (nr. 19):

Het Lange Lijden

Het gebeurt niet meer dan drie keer per jaar dat ik naar Nederland 1, 2 of 3 zap. Op de vijf Vlaamse zenders is er altijd wel iets te zien waarmee je de pijn van het zijn op de achtergrond kan duwen, al was het maar omdat de in beeld gebrachte miserie van een ander je je eigen miserie doet vergeten. ‘Tienermoeders’, ‘Boer zoekt vrouw’, ‘Blik op de weg’, ik zeg maar iets.

Donderdag kwam ik bij gebrek aan beter uit bij Nederland 1, recht in prime time. RKK-EO stond in de linkerbovenhoek van het scherm. Dit moet de Goede Week zijn, dacht ik. Ik zag Ciske de Rat die het blijkbaar tot Jezus had geschopt, ik zag Frans Bauer en nog wat zangers die ik van haar noch pluim ken omdat hun succes stopt waar het moet stoppen: aan de landsgrenzen. Ciske en Frans waren al zingend verwikkeld in een hevige discussie, zo bleek, en even later liep Frans, die Petrus speelde, moederziel alleen over een verlaten parking, waarop een Jaguar kwam aangereden, en de bestuurster vroeg of hij per toeval niet op weg was naar Jezus.
Mijn God, dacht ik met te veel goede wil, ik ben midden in een musical beland, live en in open lucht. Petrus deed alsof hij Jezus niet kende, niet gehinderd door veel acteertalent. Je hebt er nochtans net ruzie mee gehad, klootzak, riep ik. Al moest ik ook niet overdrijven met mijn inlevingsvermogen.

Nog voor ik goed en wel besefte dat ze de laatste dagen van Jezus aan het over doen waren, moest er overgeschakeld worden naar een verslaggeefster ter plaatse die naast een groot, wit lichtgevend kruis liep, gedragen door mensen zoals u en ik, nu ja, vooral zoals u. Ze liepen ermee door Amsterdam of Rotterdam of Schiedam, dat was me even ontgaan. Alleszins iets met dam. De verslaggeefster vroeg aan één van de dragers of het kruis zwaar was om te dragen. Het valt wel mee, zei hij. Zijn vrouw knikte instemmend. Daarna liet ze zich uitzakken tot bij één van de dragers achteraan. Nou, die vond het best wel zwaar, dat kruis. Maar dat gaf niet, want zo droeg hij toch zijn steentje bij tot het verlichten van het lijden van Jezus. Ik wist niet of ik blij of droevig moest zijn om zoveel, ja, om zoveel wat eigenlijk? De massa droeg het kruis duidelijk ergens naartoe, naar een podium of Jeruzalem, dat weet ik niet, maar alleszins iets met een m.

Frans Bauer zong iets van Marco Borsato, die de laatste jaren ook zijn deel van het kruis heeft gedragen. Daarna bezondigde de charmezanger zich luidop aan het oeuvre van Stef Bos. ‘Is dit nu later?’ vroeg hij zich af. Van Stef Bos blijf je met je fikken af, schoot ik recht. Had God meer dan zeven dagen gehad voor de schepping, dan had hij vast wel strengere regels opgelegd. Terwijl vermoeidheid mij belette om via een simpele druk op de afstandsbediening een einde te maken aan dit Lange Lijden, zag ik in gedachten weer dat grote witte kruis, gevolgd door geklop en gekrijs. Nu ja, alleszins iets met gek.

Schrijver: Johan De Smet, 08-04-2012

Deze inzending is 181 keer bekeken

Beoordeling: 9.00	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 29
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:	J.de Groot
Datum:	08-04-2012
Emailadres:	joke190411telfort.nl
Bericht:	Ach ja, maak er maar een kruis over!

Naam:	Monique Methorst
Datum:	08-04-2012
Emailadres:	moi636yahoo.com
Bericht:	Schitterend, weer graag gelezen

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)