categorie: tijd

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde dagcolumn (nr. 27):

Weer zo'n dag...

Het is vakantie! En mede daarom volgt er wederom een gastcolumnist. Deze keer is dat mijn goede vriend Vinny, die zo af en toe dingen meemaakt waarvan je denkt...? Hahaha, heel veel leesplezier!

Plotseling stond mijn zusje vanochtend in mijn kamer. De vraag of ik vandaag moest werken schalde door de kamer en ik schrok wakker. Ja natuurlijk moet ik vandaag werken! Vanwaar deze vraag? Nou, ik had me gewoon een uur verslapen. Iets wat me eigenlijk nooit overkomt. Ik spring uit bed richting de douche en haast me vervolgens naar de ontbijttafel. Na snel mijn ontbijt naar binnen gewerkt te hebben en mijn lunch klaar gemaakt te hebben, ga ik richting de bushalte. Zoals je verwacht op zo'n dag als deze rijdt deze fijn voor mijn neus voorbij. Hoe kan het ook anders...

Dan maar route B en over Utrecht reizen. Mijn route naar mijn werk is het traject tussen Utrecht en Amsterdam. Een berucht traject met veel vertragingen dus dat ik te laat ben zijn ze gelukkig wel van me gewend op mijn werk. Na de planner gesproken te hebben dat ik waarschijnlijk een uur later zal zijn wacht ik op de volgende bus, dit keer naar Utrecht.

Deze bus komt gelukkig op tijd en ik check netjes met de prachtige ov-kaart in. Het is een tijd geleden dat ik met de bus richting Utrecht ben gegaan en het is een reis van ongeveer twintig minuten. Tenminste, dat is het als de buschauffeur niet met iedere vrouw die de bus instapt begint te flirten. Hij wacht steeds netjes bij iedere passagier tot deze zit voordat hij optrekt op weg naar de volgende halte. Behalve dan natuurlijk als tante Truus van 87 instapt. Blijkbaar was deze niet interessant genoeg voor de chauffeur. Tante Truus schuifelt halverwege de bus wanneer de chauffeur optrekt en Tante Truus zit plotseling zo goed als bij mij op schoot. Ach, dat kon er ook nog wel bij. Door deze klungelige actie zie ik er belachelijk uit en zijn mijn kansen jammer genoeg ook direct verkeken bij het leuke meisje tegenover me. Per direct begint deze in plaats van naar mij te lachen, met haar telefoon te spelen. Jammer, maar goed wat kan je verwachten...

Aangekomen op Utrecht Centraal staat de intercity al klaar oftewel ik had precies 2 minuten om me van de bus naar de intercity door de drukke vertrekhal te manoeuvreren. Maar? Zonder al te veel brokken te maken, heb ik dit dan gelukkig net wél gered. Hijgend - en wensend dat ik gestopt was met roken - spring ik de intercity in om achter me een vriendelijke vrouwenstem te horen. De intercity heeft tien minuten vertraging. Fijn, dat kon er dan ook nog wel bij. Mijn humeur daalt nog verder als ik om me heen kijk en besef dat dit een heel erg oude trein is. Dat betekent één ding: een hoop herrie. Oftewel: ik kan de muziek van mijn Ipod wel uitzetten want die hoor ik toch niet meer boven het gebonk van die trein uit.

Eenmaal op Amsterdam Bijlmer ga ik richting een tram en dan eindelijk naar mijn eindbestemming Amsterdam Holendrecht. Daar aangekomen loop ik in hoog tempo naar mijn werk.

Mijn werk die dag ging al net zo snel als mijn heenreis. Het systeem liep vast doordat onze ICT-afdeling het blijkbaar nodig vond wat dingen te updaten terwijl wij aan het werk waren. En dus heb ik de halve dag zitten wachten op het laden van allerlei computerschermpjes. Waar ik normaal een aantal seconden over deed, werden minuten. De koffieautomaat besloot halverwege de dag dat het al weekend was en stopte ermee. De klanten waren vervelend en echt wakker worden als je je verslapen hebt, doe je ook niet. Kortom de hele dag zat het al niet mee en dat duffe gevoel maakte het alleen maar erger.

Eindelijk was het dan half zes. Tijd om de spulletjes bij elkaar te zoeken en naar huis te gaan. Voor de eerste keer die dag liep er iets zoals gepland. Ik loop de draaideur door en raakte meteen mijn duffe gevoel kwijt. Daar stond ik dan: midden in een plaatselijke wolkbreuk. Binnen twee minuten door en door nat! Maar? Ik was van mijn duffe gevoel af en op tijd: voor de eerste keer die dag.

Schrijver: Vinny
Inzender: Jessica Poel, 03-08-2011

poel.jessicahotmail.com

Deze inzending is 102 keer bekeken

Beoordeling: 6.75	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 12
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)