nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2018


2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (492)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (71)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (24)
drank (12)
economie (39)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (28)
feest (21)
film (20)
filosofie (49)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (22)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (31)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (306)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (62)
natuur (33)
oorlog (50)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (264)
psychologie (27)
rampen (22)
reizen (55)
religie (32)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (103)
sterkte (12)
taal (50)
tijd (33)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (45)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: wereld

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde dagcolumn (nr. 34):

Mens en Universum

Zoals mensen vroeger, toen snelle en efficiënte vervoermiddelen nauwelijks beschikbaar waren, hun hele leven i.h.a. doorbrachten dicht bij hun geboorteplek, en hun opvatting over de werkelijkheid, en de reikwijdte van hun voorstellingsvermogen begrensd waren tot wat zich daar afspeelde, zo is de overweldigende meerderheid van de huidige wereldbevolking in zijn en haar beeld van de werkelijkheid beperkt dankzij, of verwijtbaar aan, de enorme mate van aardse egocentriciteit waarmee al onze denkbeelden doorspekt zijn.

Alsof dit relatief kleine, maar paradijselijk schone en overvloedige planeetje waarop we ons neergedaald vinden, waar we vanaf het prilste moment worden ingevoerd en geprogrammeerd in de geborneerde opvattingen die onze ouders, als meest recente exponenten van de estafette der generaties, hebben geabsorbeerd en geadopteerd als best beschikbare leefmodel en wereldopvatting, het alfa et omega is in de oneindige grootsheid van de miljarden sterrenstelsels (galaxies) in het heelal.

Een handjevol gefascineerde fanatici, geprogrammeerd met dezelfde waanideeën als de rest van ons, want door dezelfde educatieve wasstraat gehersenspoeld, houdt zich bezig met de academische tak van sport die astronomie heet of kosmologie, waarbij het onderzoeksgebied bestaat uit het bestuderen van de naar schatting 2 duizend miljard (2.000.000.000.000) melkwegstelsels in het thans 'bekende' universum, met elk plusminus 50 miljard (duizend-miljoen, dus 50.000.000.000) sterren, die elk omgeven kunnen zijn door een aantal volgelingen zoals de ('onze') 9 solaire planeten (Mercurius, Venus, Aarde, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus, Pluto) en pakweg 180 hen begeleidende manen (alleen Jupiter heeft al 67), waarschijnlijk oprecht op zoek naar de oorsprong van dit alles.
Op zoek, denk ik, uiteindelijk, naar God's eerste merkbare, openbare, daad.

Maar deze exoten, deze buitenbeentjes, deze in de wentelingen van spiraalnevels en cyclotrons, in formules van hogere wiskunde en Babylonische bouwwerken van kosmische theorieën zoekgeraakte zonderlingen, jagen een idee na dat de Engelse astroloog en radiopresentator Fred Hoyle in een weloverwogen moment de ether inslingerde:
de Big Bang theorie;
een idee dat gebaseerd was op de onderzoekingen en berekeningen van de Belgische priester-astronoom Lemaître en de Oekraïense geleerde George Gamov (bekend van zijn populaire Mr. Tompkins boeken).

Ik zeg dit, zoals u ziet, met een dikke laag ironie, vanwege mijn eigen fascinatie en admiratie voor deze, meestal anonieme, dappere pioniers van het onbekende dat zich voorbij de grenzen van de huidige kennis moet bevinden; zij die 'boldly go where no man has gone before'.

En deze overwegingen gaan in me om vanwege het besef dat de hoofden van de arme mensheid hier op deze aardse knikker dagelijks worden volgepropt met de waanzin der dwazen (DWDD), de lokale en egomanische stokerijen en kuiperijen van de internationale Oost-West politieke dreigingen en beschuldigingen, terwijl niemand lijkt te beseffen dat het hele Universum en al het onvoorstelbaar magistrale dat daar plaatsvindt, en alle voor ons magische wezens die daar aan hun ontwikkeling bezig zijn, zich afvraagt (in de schaarse vrije ogenblikken) wanneer het zal zijn dat die rare Aardlingen uit hun achtergebleven dorp dat zij bewonen te voorschijn zullen komen om deel te nemen aan het gigantische kosmische spel dat zich al triljarden aardjaren zonder hen afspeelt.

Een spel dat, een betovering die, als enige realistische optie, zin kan geven aan die obsessieve vraag die hen, ondanks alles, onderbewust dagelijks bezighoudt:

Waarom zijn wij hier?

schrijver

Schrijver: Ton Hettema, 17-03-2018

Deze inzending is 177 keer bekeken

2/5 sterren met 9 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum:21-03-2018
Bericht:@Hanneke: het is wat laat, maar dat gedicht is werkelijk prachtig en inderdaad geïnspireerd door mijn nr. 1 favoriete gedicht (dat regelrecht uit ongrijpbare bron in het hart van genoemde dichteres werd ontvangen). Ik ben nog bezig een dichterlijke respons te geven: deze condensatie van poëzie die zich natuurlijk vormt vanuit 'thin air' is een van de levende bewijzen dat we niet alleen zijn, maar omgeven door fijnere sferen waarin zich een mysterieuze intelligentie bevindt..



Naam:Karel Jong
Datum:19-03-2018
Bericht:Heel sportief om een column in 1 ademtocht te schrijven. En fijn dat er geen innerlijke sceptische censuur daarbij wordt ingezet. In een gesprek ervaar ik zo'n stijl van communiceren als blokkerend en doodvermoeiend. Gelukkig zijn er ruim voldoende lezers, die bereid zijn deze gedachtenstroom mee te beleven. Zoals vaak gesteld, aan eruditie en diep willen gaan, geen gebrek. Maar qua column en lezers pakken minder geslaagd. Maar de schrijver zal het een worst zijn. Die Karel Jong is vast de enige zuurpruim.



Naam:Ton Hettema
Datum:18-03-2018
Bericht:Plezierig commentaar, beste Günter, prettig om te lezen. Ik hou ervan om de lezer niet gemakzuchtig te laten zijn. Iets uitvogelen en nadenken zijn voor de hersenen wat een hindernisloop is voor de spieren: het beste middel tegen stagnatie en aderverkalking. Ik heb niet op mijn ademhaling gelet, maar meestal probeer ik een column in één ademtocht en met één uitgangspunt, onder één spanningsboog door te schrijven. Organisch en natuurlijk, zonder de censuur van het sceptische brein erin toe te laten. Ik ben blij dat er toch lezers zijn, zoals jij, die een mede-schrijver de ruimte gunnen om de heerlijke vrijheid van een expansief gedachtenproces met hen te delen..



Naam:Karel Jong
Datum:18-03-2018
Bericht:Gunter gezegend met diplomatieke gaven. Helder schrijven is een kunst, een kunde. Verwarring ontstaat als te lange slierten van zinnen als 'literair' of 'diepzinnig' bedoeld zijn.



Naam:Hanneke van Almelo
Datum:18-03-2018
Bericht:Bij het lezen de hersenen in de actieve stand gezet en Günters reactie met een glimlach herkend. Ton, het geschrevene riep een vers uit de diepte omhoog:

De miniscule mens meent zich omgeven
door mega-sterrenstelsels zonder tal,
volmaakt vervlochten in een spinnend al,
die honderden biljoenen jaren leven.

Wij zijn verdwaalde deeltjes die voor even
de tijd verbeiden op een blauwe bal.
Toch spiegelt ons die zware aardeval
de kans om met de schepping mee te weven.

Dan suizen we als zomermiddagregen
en klinken we in klare ochtendlucht
als vleugelruisen van een zwanenvlucht.
Dan zijn we lentewind langs duizend wegen,
de late zonnestralen op het gras,
een door de manenschijn bespeelde plas.


(met dank aan M.E. Frye voor de beelden in het sextet)



Naam:Günter Schulz
Datum:17-03-2018
Emailadres:agschulzatziggo.nl
Bericht:Ook deze keer wederom een zeer boeiend onderwerp, beste Ton, dat ik met veel interesse en oprechte belangstelling heb gelezen en daarna nog meerdere keren herlezen. Het is niet ondenkbaar, dat bij mij de steeds trager wordende grijze massa er debet aan is óf dat jouw manier van formuleren voor mij een brug te ver is. Het voelt voor mij net, alsof ik zou trachten een broodje Bizonkit te verorberen.

Deze keer ben ik niet te veel moeilijke begrippen tegengekomen, maar de lengte van de zinnen met, zover ik het kan beoordelen, een correcte interpunctie . . . - Friedrich Nietzsche, die dezelfde gave had, zou groen van afgunst worden als hij nog leefde. Iedere alinea van jouw dagcolumn bestaat (bewust gekozen?) steevast uit slechts één zin. Alinea nr. drie spant de kroon, hoewel nr. zes eveneens in het oog springt. Haal jij tijdens het schrijven zo af en toe ook nog eens adem?

Uiteraard is dit slechts een wat onbeholpen poging tot een opbouwend kritische noot van mij, iemand die zelf nota bene niet eens een column van de grond krijgt. Ook mij is wel eens verweten te uitvoerig of te omslachtig te formuleren. Neem het dus niet te zwaar op, want het is een persoonlijke indruk; niets meer en niets nets minder.

Graag gelezen Ton. Ook jouw volgende bijdrage zie ik met belangstelling tegemoet.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl