nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (473)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (63)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (20)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (301)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (60)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (5)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (98)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (32)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (18)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 117):

Spanning vóór een spetterende nacht

Morgen.
Misschien overleef ik deze nacht niet en zie ik je morgen niet. Wie zegt er trouwens dat ik levend uit dit station geraak? Ik voel het ijskoude staal tegen m'n warme lijf door er alleen nog maar in m'n ooghoeken naar te kijken. Waarom lijkt iedereen toch zo verdacht 's avonds? Een groep jongens met leren jassen circuleren op dit late uur bij een winkel die al lang gesloten is...waarom? Binnen 5 minuten zal ik snel chloroform gewaar worden en morgen pas wakker worden in the middle of nowhere en dan door een radio in de verte te weten komen dat ik me in Zud-Amerika bevind op een bloedhete zolder van en bouwvallig café.
Een oude bekende staat op perron 1. Een gevoel van veligheid omhelsde me want moest ik overmeesterd worden, zou ik weten dat zij me zou redden. Redden... dat klinkt zo Middeleeuws en zo mannelijk. Het hoort eeder toe aan een ridder op een bruin paard met een witte bles (ik vermijd clichés). 'Overmeesteren' zou ik dan in Middeleewse termen 'verschalken' noemen.

Er waren teveel getuigen op mijn perron en mijn ontvoerders hebben op hun kin moeten kloppen. De tweede fase van mijn reis is in actie getreden: helemaal alleen vertoef ik op de trein in eerste klasse. Deze keer overmant een gevoel van zelfstandigheid en verantwoordelijkheid me. Niet dat ik nog nooit alleen gereisd heb, maar toch. Een passagier die nu zou voorbijstappen zou een persoon zien schrijven en zou dat intellectueel vinden (ik vind dat toch zo ogen) of hij zou op z'n minst denken: "Aah, er zijn nog kunstenaars op deze aardbol...maar...wat doet zo'n jong meisje (ahum, vrouw!) zo laat op de trein?" Het heelal zou nog niet genoeg zijn moesten de gedachten van de mensheid 0.001 nanometer groot zijn. Ik vind het boeiend...

Weldra komt de trein aan.
Genoeg gevlucht naar de fantasie...,
fuiven maar!
En jij, m'n lieverd, tot morgen.

Schrijver: leen veldeman, 01-04-2007

lveldemanathotmail.com


Geplaatst in de categorie: feest

Deze inzending is 529 keer bekeken

2/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl