nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (473)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (63)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (20)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (300)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (60)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (5)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (98)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (32)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (18)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 631):

gnot-appel

Een nakomertje. Stond steeds alleen in de zingeving. Moest alles zelf ontdekken. Psychologisch geleuter, schijn bedriegt, zijn zus was acrobate. Al droeg-ie damesschoenen de echte Klaas zou komen. Alles is van tweeën één.
Kan niemand omheen die iets wil maken. Het derde oog Nostradamus in de Keizersteeg. In Mokum toen en sindsdien forever the capital of imagination staat men zonder contact met de stille spirituele kracht geheel alleen. Zijn wij allen aliens, HIJ kwam er de kast voor uit en kon niet anders. Travestie, speling van en met de Identity. De magie van de Inca’s, Honderd jaar Eenzaamheid, Sound and Fury in Yoknapatawpha, Bloom on the rocks, the Great Dictator, het zat allemaal in onze man. Bij hem vielen die twee samen, een metafysische kwaliteit hoewel niet altijd aanwezig.

Voor weinigen kenbaar, wel voor vriend van het eerste uur Henk J. Meier. Samen nog vierden ze 7 februari 2009 hun 100-jarige vriendschap. Henk, journalist, niet en wel van de straat, opgegroeid in de Pijp, als jongetje van acht op 7(!) mei 1945 door de Duitsers vanaf de Club door de Duitsers in zijn pink geschoten. Zag daar het dubbele licht. Geroemd om o.a. zijn Interview met een Mandarijnenjager in Ratio 1964 waarin de grote W.F. Hermans(1964) voor het eerst grondig gefileerd wordt.
http://www.willemfrederikhermans.nl/interviews/

Deze Henk bracht Cor Jaring mee. Havenarbeider met foto-apparaat van het eiland Wittenburg, eeuwenlang te vergelijken met de Jordaan als plaats van verworpenen der aarde en door de burgerij geband. Cor was een volgende steunpilaar in zware dagen zoals Robert Jasper Grootveld bleef beamen..
Hij keek en werd gezien. Hij kwam na de roemruchte Lou de Palingboer, flessentrekker en veelwijver, als de ware ‘antirookmagiër' op het Leidseplein bovendrijven. Van tweeën weer één hij rookte en doemde, iets wat alleen de echt groten is gegeven. Rembrandt kreeg in Leiden een klap van de molen, Frans Hals werd geshockt op verplaatsing van Antwerpen naar Haarlem, Joannes Vermeer werd Sfinx van Delft en viel bij het tarnen in bad, Robert Jasper zag molières aan de voeten van Sinterklaas. Allemaal op vierjarige leeftijd, in hun hersenpan schoof van alles en het genie kwam vrij. Met begrippen ‘desinhibition’ of ontremming doet men dit fenomeen tekort.

We schrijven 1962, de K-Kapel. ‘De kunst was dood wat wij deden was nieuw nieuw nieuw’ zei hij in 2000 tegen de NRC. Hij ging de hort op met blote prenten samen met Aatje Veldhoen voor de poen.
Vinkenoog volgde spoedig, hij bracht Liefde in, naast de gepraktizeerde vrede. Poëzie in Carré zat er aan te komen, Simon voelde de link met de beatpoetry meteen.
Wie beroemd wilde worden zocht hem op, we zagen Mulisch. Ze werden hem teveel. De kapel ging in rook op. Hij verplaatste zich naar het Spui voor de happenings. Zoals tevoren wist het regime geen weg met hem. Continu een abonnement op de nor.

Het inspireerde een jonge Mokumse hbs’er en zoon van de politiecommandant tot nieuwvorming. 'Draaideurcrimineel' een woord dat breed ingang vond en hem toegang gaf tot het gevangeniswezen. Tot zijn pensioen was hij directeur van penitentiaire inrichtingen. De uitstraling van Robert Jasper was giga Bekend uit dezelfde sfeer is een studente in Nijmegen. Zij wierp zich op de verzamelde Grootvelduitingen. Waaraan zij haar levensmotto ‘Recht door Zee’ bij wijze van gevolgtrekking ontleende en haar penitentiaire carrière aan dankte.
Zo konden steeds menigten ongezien hun voordeel doen met de magiër. Niet te benoemen zoveel vijftig jaar lang! Van hem die daar zelf in zijn portemonnee niks van merkte.

Werd de stemming in de stad en volgens de media – te menens, hij vertrok. Niet door de schijn van resultaten te leiden of lijmen. Waar Provo-Roel begon hield hij het voor gezien. Hij was geen vertaler, niet POLLUH POLLUH POLLUH POLLUTIEK. Hij begon de taalverandering. Niet door reclame in te pakken. Pu Pu Pu uh uh blicity was een symbool. Reclame duivels instrument en hij was zijn tijd ver vooruit.
Met groten vreze vreesden we nadien telkenmale telkens dat hij buiten de boot zou vallen. Alsof hij niet bleef drijven buiten de boot. Klootjesvolk, hij de man met klootjes dreef op het schuim. Peuk in de mond ogen dicht geknepen fles jajem om de hoek. Dat was al Later.

Later dan zijn eerste vlotje – glazenwasser op vakantie in de gracht – al van coast to coast op tv (’55), intiem met den volksschrijver in ’63.
Wat is later, Robert Jasper leefde simultaan, nooit onder één hoedje gevangen. Ik hou hier op – ik hoor van Henk dat Eric Duivenvoorden nog veel goeds heeft kunnen optekenen van de bron zelf. Moeilijk te aanvaarden is dat hij Thea Keizer niet meer heeft kunnen spreken. Robert’s vrouw overleed in 2005. In de biografie "Magiër van een Nieuwe Tijd", waarvan Robert Jasper Grootveld het verschijnen nog juist kon meemaken.

Met een kleine eigen ontdekking: ik ontdekte een tekening van Robert Jasper waarop een jonge Henk J. A. Hofland, oud-hoofdredacteur van het Algemeen Handelsblad. Rotterdammer en eerste in de Canongesprekken van het Amsterdams Stadsarchief. Het staat hieronder en raakt me onverklaarbaar diep.

Henk J. Meier die 7 februari na de boekpresentatie getroffen werd door een hartinfarct nam met de volgende tekst afscheid op 27 februari in Het Parool
Klaas komt | Maar Ouwe Taaie is vertrokken | waar anders dan in Amsterdam | Op Donderdagochtend 26 Februari 2009 om 04:05 uur | is mijn goede vriend |Robert Jasper Grootveld | (19 Juli 1932) | overleden | in het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis in Amsterdam. | We deelden heel veel samen | en wat je beiden samen deelt | is eeuwig en oneindig | veel meer dan de som der delen.

Morgen wordt vanaf 11.00 uur afscheid genomen vanaf Het Spui in Amsterdam. Met 5000 prenten van Aad Veldhoen in de verkoop tegen de kosten met Robert Jasper Grootveld als een soort zwartepiet. Van Toen.

Komt allen.

schrijver

Schrijver: Jos Zuijderwijk, 07-03-2009


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Deze inzending is 467 keer bekeken

2/5 sterren met 8 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl