nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 664):

Versnelling

Ik moest afgelopen weekend in een lagere versnelling. Buikgriep dwong mij hiertoe. Zaterdag bracht ik grotendeels op bed door. Vanaf die plek registreerde ik de geluiden van mijn huisgenoten, die wel in de normale versnelling stonden. Weekendboodschappen, weekendbaantjes, sportwedstrijden, huiswerk en afspraken met vrienden bepaalden het tempo. Zelf had ik niet eens de fut om de krant te lezen. Ik viel steeds weer in slaap. Wel had ik mijn vrouw gevraagd het slaapkamergordijn te openen. Zo kon ik, als ik wakker was, een beetje naar buiten kijken. In een van de eiken achter ons huis zat urenlang een duivenkoppel. Ze plukten af en toe wat aan elkaar en zaten er verder verstild bij. Ze werden zo te zien niet ongelukkig van een lagere versnelling. Daar putte ik enige troost uit.

´s Avonds kwam ik een uurtje uit bed om liggend op de bank de eredivisiewedstrijden te aanschouwen. Ik keek met bewondering toe hoe de aanstaande kampioen AZ na een achterstand bij rust in de tweede helft overschakelde op een hogere versnelling en over Den Haag heen denderde. Midden in de nacht ging mijn hart in een hogere versnelling toen ik wakker schrok uit een droom en me realiseerde dat mijn zoon nog niet thuis was. Pas na drie kwartier kon ik terugschakelen. Het was gezellig geweest, zei hij.

Op zondag had ik nog steeds niet veel puf, maar wel genoeg om liggend op de bank naar de jubileumuitzending van Studio Sport te kijken. Ik beschouwde het als een klein geschenk dat ik deze geheel kon bekijken zonder me bij mijn huisgenoten te hoeven verontschuldigen. Mijn vrouw vond het dé dag om de tuin van zijn wintervacht te ontdoen. Urenlang ging zij in hoog tempo tekeer met snoeimes, schoffel, hark en bezem. Mijn dochters hadden het druk met eigen bezigheden. Mijn zoon vergezelde me het grootste deel van de tijd. De uitgaansavond en de buikgriep van eerder die week dwongen hem tot een trager tempo.

ís Morgens werden we geboeid door de Marathon van Rotterdam. Kijkend naar de hollende groep Afrikanen ging ik in gedachten terug naar de editie van 1989. Dat is de enige die ik live bijwoonde. We waren er met een groepje om een vriend aan te moedigen die zijn eerste marathon liep. Met bus en metro verplaatsten we ons door Rotterdam om hem zo vijf keer te zien passeren. Na de finish was hij meer dood dan levend en zijn blauwe lippen kerfden zich in mijn geheugen. Daarin ligt ook een gebeurtenis van een uur na de finish opgeslagen. We zaten onder het genot van een Belgisch biertje na te praten op een terras aan de Coolsingel. Op een gegeven moment moest ik naar het toilet. Ik ging bij het betreffende etablissement naar binnen, daalde een trapje af en opende argeloos de deur van de wc. Mijn hart schakelde enige versnellingen hoger toen er een man bleek te zitten met de broek op zijn knieën en ging naar de hoogste versnelling toen ik in die man Thijs Libregts herkende. Terug op het terras werd ik aanvankelijk niet geloofd, tot ook de anderen even later de toenmalige bondscoach van het Nederlands elftal naar buiten zagen komen.

Liggend op de bank kreeg ik bij deze herinnering een glimlach op mijn lippen. Inmiddels snelden de Afrikanen voort. Een parcoursrecord werd steeds waarschijnlijker. De Keniaan Kwambai leek tot een meter voor de finish degene die dat zou gaan vestigen. Maar met een laatste versnelling ging zijn landgenoot Kibet over hem heen. Mijn hart en dat van mijn zoon versnelden mee. Dat gebeurde ís middags nog een keer, bij de versnelling van Stijn Devolder op de Muur van Geraardsbergen. Zo viel er dit weekend toch ook nog wat te schakelen.

schrijver

Schrijver: hans manders, 12-04-2009

hansatzaaiteendracht.nl


Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 281 keer bekeken

2/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl