nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (13)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 814):

Kreunende vrouwen

Er zijn maar drie plaatsen waar vrouwen ongebreideld mogen kreunen. In bed, in de film en op het tennisveld. Vroeger had je nog wel eens een veelgedraaid liedje met een kreunende vrouw. Beroemdste voorbeeld daarvan is 'je t’aime, moi non plus'. Leuk liedje, helemaal niks mis mee. Dat soort liedjes hoor je nu niet zo vaak meer, het is een randverschijnsel geworden. Hetzelfde geldt een beetje voor de film.

Vooral in Amerikaanse films, waar het laken sowieso bijna altijd tot op de kin opgetrokken is, is het gekreun afgezwakt tot een enkel oh,oh,oh en dat was het dan weer. De filmmakers proberen alleen nog de suggestie van een echte kreun te wekken, maar dat is een mislukking. Natuurlijk zijn er miljarden pornofilms waar het nepgekreun niet van de lucht is. Maar dat is alweer een randverschijnsel.
Dan heb je nog kreunende vrouwen in bed, maar dat is een privé zaak, dus ook dat telt niet mee.

Blijft over: tennis, de enige sport waarbij vrouwen openlijk mogen kreunen. Vreemde boel daar op dat sportveld, zoals deze week in Amerika. Ik kijk en luister met verbazing. Als er één kreunt en de ander niet, dan heb ik altijd de neiging om partij te kiezen voor de stille vrouw. Ik vind het toch een beetje raar, die bedgeluiden in een stadion met duizenden mensen en televisiekijkers over de hele wereld.

Soms heb je er twee tegen elkaar, dat is helemaal gek. Ze doen het nooit tegelijk, het gaat dan van ooh, aahh, ooh, aahh, oooh, aaahhhhhhhh. Punt: love-fifteen. De Belgische Yanina Wickmayer krijgt wat mij betreft de eerste prijs, in een nog nader te bepalen vorm. Bij elke slag gaat ze tekeer in een staccato pompend ritme: woopieh!, woopieh!, woopieh!, woopiehh! En bij extra inspanning, woopieh!, oooooohhhhh!.
Ik krijg plotseling medelijden met vriend of echtgenoot en hoop voor hem dat mevrouw na afloop van een tennispartij heel erg moe is, of hoofdpijn heeft.

schrijver

Schrijver: Rob Chevallier, 14-09-2009

chevallieratinbox.com


Geplaatst in de categorie: sport

Deze inzending is 661 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl