nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (12)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1107):

Buitenlui nog niet jarig

Augustus wemelt mijn kalender van verjaardagen. Nog steeds met alle generaties, meestal niet meer met scheiding der geslachten en de jongkies. Maar het is niet meer zoals in mijn jeugd. De mannen gingen in de achterkamer na de koffie aan het bier de jenever en de kaart. De vrouwen aan de babbel in de voorkamer over patronen santjes en de kinderen. Ze dronken met kleine teugjes zoete wijn en bessenjenever.

Ik, oudste, ging met kaas toast chocola en de jajem rond. Bij de mannen. Voor wie zijn glaasje klaar hield onder tafel. Oom Rad, groot klokker trok me altijd meteen naar zich toe. En zei dan ‘Dat komp mirrakels goed uit Josje of dach-ie da’k ‘m zelf weer vol spoog? Ha ha geef hier die tuit - m’n boojem valt nu droog.’ Hij nam de fles en goot zijn bierglas halfvol. Uitzondering. De meesten waren matig. Zeker die auto moesten rijden. Want hadden ze al een auto de vrouw zat zekers nog niet achter het stuur.

Na verhuizing naar de achterkamer vond altijd nogal officiële uitwisseling plaats. Waren de mannen gezeten er kwam opening van zaken. Vrijwel iedereen was tuinder onder glas. De enkeling die het niet was werkte in een belendende bedienende sector en zweeg eerbiedig.
Zo onverschillig mogelijk bromden ze ieder om de beurt hoeveel ‘bakkies de roei ze hadden gedaan’. Dat ging om de hoeveelheid geplukte tomaten of gesneden druiven per roe, oud-Hollandse oppervlaktemaat.

Druiven als hoofdteelt werd al oude kost, de tomaten rukten op. De kwaliteitskeuring op de veiling kwam daarna ter sprake en de prijzen. Daar kon je niks aan doen. Speciaal bij tussenteelten luisterde het nauw. Een week kon het verschil maken tussen kerstprijzen of wegschoffelen van sla of andijvie. Was de bloemkool een dag te laat toegedekt, hatsekiedee vergeeld en tweede kwaliteit. Je maakte één vijfde van de hoofdprijs en huilde met de pet op.

Ze wisten precies van elkaar hoe het er met de opstallen voor stond. Die bepaalde de mogelijkheden. Plus dat ze regelmatig even poolshoogte namen bij een bakkie leut. Oude tuinen waren in het nadeel met kassen, vaak laag slecht in het glas ingericht op gespreide kleine percelen. Nieuwe tuinen meestal rechthoekig brachten meer op maar dat moest ook. Voor de bank. En straks naar de verdoemenis volgens de behoudende garde.

Als zo’n risicozoeker prachtresultaten meldde knepen ze de ogen toe en keken kwarrig voor zich uit. Soms werd het er één teveel. Ik herinner me Ome Leen die uit zijn dak ging bij zo’n modernist: ‘Beijaat, maar ut ken me reet roesten.’ Ik zag hem schrikken.

Spannend. Nierproeven. Liegen kon niet, dat voelde je. Dit was dodelijke ernst. Het was ook vrijwel het enige waar ze zich mee bezig hielden, het echte (over)leven. Misschien kon je met een half bakkie de roei marchanderen. Maar dan hield het ook echt op. Trouwens ook dan werden ze meestal snel achterhaald. Via de vrouwen, fluitje van een cent.

Ik maakte de eerste buitenlui mee. Kantoorgassies in de aantrouw. Die zaten als verstomd. Je zag iedereen dan meewarig denken ‘Je ken wel zien dat ze nie van hier benne.’ Ze kregen heel gedienstig met egards voor hun gebrekkig begripsvermogen gedetailleerde antwoorden. Waardoor ze zich nog verwarder en dommer gingen voelen.
Daar werd tijd voor vrij gemaakt.

Bij het kaarten kwamen ze totale uitsluiting nabij. Mensen wat zaten mijn omes de boel te belazeren. Zo goudeerlijk en droog als ze voordien waren, ze leken wel getransformeerd. Deed je mee je ging de boot in. Het ging toch om kleingeld. Wat een stelletje zuigers, daar wilden de vrouwen even niet van weten.

Dat waren nog eens verjaardagen. Nu ik er bij stilsta.


Zie ook: http://www.mijnwoordenboek.nl/regio/Westlands

Schrijver: Jos Zuijderwijk, 21-08-2010

zuyde038atplanet.nl


Geplaatst in de categorie: verjaardag

Deze inzending is 593 keer bekeken

5/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Wee
Datum:22-08-2010
Bericht:Oh, je brengt mij terug in de tijd, een oudoom was tuinder. Ik proef de sfeer en ruik de jajem weer :)




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl