nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1249):

Sociaal zijn

Hoeveel mensen willen single blijven? We zijn op zoek naar vrienden, een relatie, familylife. Willen met elkaar kwetteren op een zonnig terras. En tijdens het werk gezellig kwekken in de kantoortuin. Sociale dieren zijn we.
Maar overdrijven is een kunst.

Op kantoor heb je lijntrekkers die om tien uur op hun werk komen aankakken en om drie uur naar de klok gaan zitten kijken. Misschien zijn ze zielig want ze kunnen pas gescheiden zijn, of een rotjeugd hebben gehad. Dus werken de anderen wat harder, dan kunnen zij lekker niksen. Alleen als ze weg zijn vinden de anderen ze oncollegiaal, maar in hun bijzijn wordt dat natuurlijk niet gezegd. Dan informeren de collega’s hoe het gaat en steken ze de zielige lijntrekker een hart onder de riem: ‘rustig aan doen hoor.’

Maar sociaal omgaan met lijntrekkers op het werk staat gelijk met het asociaal behandelen van de harde werkers. Nou heb je ook het type harde werker dat niet op zijn achterhoofd is gevallen. Zo’n type imiteert het gedrag van de collega die zich nauwelijks inspant en toch zo sociaal wordt behandeld. En kijk: binnen een paar jaar ontwikkelt zich een afdelingscultuur waarin kalm aandoen wordt beloond. Hoe groter de organisatie, hoe anoniemer zich dit kopieergedrag kan voltrekken. Geen wonder dat het in veel grote organisaties zo’n gezellige sociale boel is. Nee, puinhoop hoor je mij niet zeggen.

Maar ook aan de top van veel organisaties heeft het sociaal zijn toegeslagen. Een lageloner of modaler krijgt bij ontslag een WW-uitkerinkje. Plus - als hij mazzel heeft - een kleine vergoeding uit een sociaal plan. In Hogelonen Land gelden andere regels. Als een directeur of manager moet afvloeien hebben de aandeelhouders compassie. Tenslotte komen bovenbazen en aandeelhouders elkaar op de golfclub tegen. Je inleven gaat dan zoveel makkelijker nietwaar? Dus krijgt de arme topmanager een warme gouden handdruk van minstens een paar ton. Dat voor hetzelfde geld tien lageloners een jaar werk gehad zouden hebben, vinden de aandeelhouders maar een asociaal argument.


Zie ook: http://www.gmuitgevers.nl

Schrijver: George Knottnerus, 25-03-2011


Geplaatst in de categorie: werk

Deze inzending is 193 keer bekeken

4/5 sterren met 12 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl