nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1494):

Póm Klokklokklok Pom!

Meteen trok ‘Nooit ziek geweest’ door Nico Dijkshoorn aandacht. Nico presenteerde het als een afrekening. Speciaal met vader Klaas die echt alleen maar voor zichzelf zou hebben geleefd. Dom luidruchtig narcistisch. De man was er levenslang als de kippen bij geweest om alles naar zich toe te trekken.

Naar het ware leven zo bleek. Pijnlijk was de afstand die Nico publiekelijk nam van zijn met Alzheimer opgenomen vader. Hij wilde hem niet meer zien. Misschien wel nog spreken op zijn begrafenis. Waarbij toch al vragen opkwamen.
Was Nico geen huilebalk die de cultuurkloof met zijn eenvoudig gebleven vader dramatiseerde? Waarom trokken Nico’s broers wel nog zo lang met hem op in het honkbalgebeuren?

De eerste helft van het boek blijkt vooral hilarisch. Tijden geleden dat ik zo bij lezing gelachen heb. Dijkshoorn kracht is de droge humor. Regelmatig slapstick. Neem de ‘ontspannende’ reis naar en de campingvakantie in Pals(Sp). Het eldorado van Klaas met kippenrestaurant en blinkend sanitair. Nico houdt af maar laat zijn vriendin Orlanda mee beslissen. En die wil wel.

Ik zie zijn moeder Nel nu nog voor me op het Franse dorpsterras. Haar Frans mankeert als ze vier glaasjes appelsap bestelt. De serveerster snapt er niets van. Tot Nel overgaat tot ‘Póm Klokklokklok Pom!’. Pommes zijn appelen nietwaar. Veertig minuten later komt de serveerster met vier enorme borden patates.
‘Meteen voel ik schaamte' schrijft Nico. Maar doet niks. Wat is dat voor moraal? Tot vriendin Orlanda ‘het niet langer kan aanzien.’

Gaandeweg wordt vader Klaas mij steeds sympathieker. Nico is teveel sentimentele droogkloot. Zijn vaders initiatief, elan en levenslust spreken aan. Al krijgt dat vorm in opschepperij, acteren en ruchtbaarheid. Hij heeft fantasie.
Als hij op een cafétafeltje wijst waar hij ooit met Nel sangria heeft gedronken, ziet Nico ‘alleen wat glazen met stukken citroen en sinaasappel. Klaas ziet het hele plein rond de foto heen. Zo kijkt Klaas foto’s. Hij ruikt Spanje. Ik zie een foto van een lege fles. Klaas ziet volle glazen en gezellige buren die om hem moesten lachen.’ (p.71)

Of het koddige verhaal rond de ketting met twee in elkaar vervlochten gouden driehoeken van het Waterlooplein die Klaas voor zijn verjaardag wil. 'Jodenster’ zegt Nico. Gezanik van pietluttig lezende dwaallichten zegt Klaas. Tot zoonlief er plots ook één zegt te kopen. Met gouden keppeltjes eraan. En de buurman zijn stanleymes aanbiedt voor de besnijdenis.

Uiteraard rituele familieverhalen. Zoals die van de reis naar Duitsland van Klaas en broer Ger. Waarbij Ger al tientallen jaren bij de trein zijn broek vol kakt. Tot plots gevraagd wordt naar bestemming en wanneer. Ze blijken respectievelijk 13 en 11 geweest te zijn. Geen echt antwoord komt:
‘Na twee anekdotes is de reis naar Duitsland alweer naar de vergetelheid geduwd. Niemand heeft het er nog over. Niemand zoekt iets uit. Ik ook niet.’ (blz 96)


De tweede helft staat in het teken van de aftakeling van Klaas en Nel. Verwarrend omdat verschillende elementen psychologisch elkaar tegenspreken. Voor een deel komt dat allicht omdat aftakeling – afasie bij Nel en alzheimer bij Klaasie – ongelijkmatig verloopt. Het is verduveld moeilijk om als direct betrokkene daarbij enigszins innerlijk samenhangend staande te blijven. Zo is althans mijn ervaring. En dat herken ik bij Dijkshoorn. Dat is waarschijnlijk ook zijn belangrijkste verdienste.

Enkele details tot slot. Ik hoorde Klaas een druk Weesps tafeltennisleven toeschrijven. Dat blijkt niet uit dit boek.
In de Joseph Lam Jazz Club aan de Laagte Kadijk was wel degelijk meer dan dixieland te beleven.

Nico Dijkshoorn – Nooit ziek geweest. Contact, Amsterdam. 247 blz. € 18,95

schrijver

Schrijver: Jos Zuijderwijk, 17-03-2012

zuyde038atplanet.nl


Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 278 keer bekeken

4/5 sterren met 13 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Monique Methorst
Datum:17-03-2012
Emailadres:moi636atyahoo.com
Bericht:Je weet me mee te nemen over het punt heen, is je al vaker gelukt. Je columns worden toegankelijker (voor mij) ik vind je columns erg goed.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl