nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (12)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1551):

Bericht aan alle gepensioneerden

Doe uw boodschappen tijdens de kantooruren. Dan moet ik in mijn schaarse vrije tijd niet staan aanschuiven bij de schoenmaker waar u uw tot op het bot versleten schoenen binnendraagt en in uw dooie gemak uitlegt hoe soepel en gemakkelijk ze wel liepen en dat u ze zelfs hebt aangedaan op het huwelijk van uw dochter en u niks liever wil dan dat ze met nieuwe zolen weer als vroeger worden. Het is met u zoals met uw schoenen. Het beste is eraf, u weet dat ze nooit meer worden als vroeger, maar u geeft niet op. Daarom sta ik uren aan te schuiven in de rij achter u.

Ook als ik gehaast mijn proviand voor de komende dagen probeer in te slaan. Dan sta ik met mijn winkelwagen aan de kassa achter u, terwijl u veertien kortingsbonnetjes bovenhaalt, ook al heeft u de helft niet in uw kar gelegd. U hoopt dat de kassierster er de juiste bonnetjes wel uithaalt. En als ze dat niet doet, probeert u toch elke 20 cent die u kan af te pingelen, want uiercrème is uiercrème, zegt u. Uw man krijgt het er soms van op zijn heupen, dat siert hem, maar het helpt ons niks vooruit. U staat er dan ruzie mee te maken, omdat hij vindt dat u elke week dingen koopt die u toch niet opeet, waarop u zegt dat hij zich nooit bezig gehouden heeft met het huishouden en zich nu ook niet meer moet beginnen moeien.

Als u dan eindelijk kan betalen, doet u dat met de kaart, want u bent mee met uw tijd, alleen weet u nog niet zo goed waar die kaart dan precies in moet, laat staan dat eens ze erin zit, u de code meteen juist hebt. U begint dan opnieuw te kibbelen met uw man die erop gewezen wordt dat hij zich ook niet te pas en te onpas met de geldzaken moet bemoeien, waarna u helemaal zenuwachtig wordt en ook de tweede keer de code verkeerd intikt, ook al houdt u voet bij stuk dat de enige juiste code 1209 is, de verjaardag van uw kleinkind. Ondertussen ontdooien mijn diepvriesmaaltijden wel.

Enkelen onder u betalen nog cash, zelfs tot op de eurocent juist, en dat duurt, maar u heeft tijd en geen vaste hand, waardoor u al eens enkele centen laat vallen, waarna uw oude knoken kraken bij het door de knieën gaan op zoek naar uw weggerold en zuurverdiend pensioen, maar mevrouw, wij zien liever niet dat uw nylonkousen maar tot net boven uw knieën opgetrokken zijn en meneer, als u dan toch wil helpen, zorg dan dat wij niet hoeven te zien dat uw te hoog opgetrokken broek al gescheurd is ter hoogte van uw kont sinds de vorige keer dat u ter hulp snelde.

Bericht aan alle reizigers, van het gepensioneerde soort, of het nu op de trein, de bus of het vliegtuig is: u moet niet denken dat de trein, de bus of het vliegtuig van u alleen is, ook al denkt u dat u alles mag omdat u zo goed als gratis reist. Hou uw benen in het verlengde van uw romp en zet uw looprek niet in het middenpad, waar nog mensen moeten passeren en evenmin als u willen vallen. Natuurlijk wil u overal doen alsof u thuis bent, maar er zijn grenzen en die beginnen aan uw voortuin. Ik wil op het openbaar vervoer ook niet te pas en te onpas aangesproken worden over vroeger, de jeugd van tegenwoordig en dat alles zoveel duurder geworden is sinds de komst van de euro. Ik ben moe na een dag hard werken en dan wil ik uw problemen er echt niet meer bij.

En hoe u met de auto rijdt. Nu ja, rijdt. Is dat sightseeing waar u aan doet? Alle etalages bekijken vanuit uw auto? Want echt ergens naartoe moet u toch niet, aan die snelheid? En dan dat parkeren, uw vrouw die uitstapt en kijkt hoever het nog is tot de andere auto. Nog zeker drie meter, maar ze doet al teken dat u best al begint te remmen. En hoe u dan uiteindelijk staat: uw achterwiel half op het verhoogde voetpad, omdat u denkt dat u zo makkelijker in en uit kan stappen, zoals u ook uw relaxzetel thuis wat kipt.

Ja, vroeger was het inderdaad beter, toen u nog de jeugd had en ik geen lange tenen.

schrijver

Schrijver: Johan De Smet, 10-06-2012


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Deze inzending is 268 keer bekeken

4/5 sterren met 33 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Monique Methorst
Datum:10-06-2012
Emailadres:moi636atyahoo.com
Bericht:Hahhaahah hij is weer goed!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl