nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (12)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1625):

Lieve C.

Afscheid nemen kan niet meer en toch, alle goede gedachten die je moeder aan je gewijd heeft. Alle reizen met haar samen. Alle zorgen die ze om je had, waren allemaal een klein deeltje van het afscheid dat ze niet meer van je kan nemen.

Op een station in een ver land zakte ze in elkaar. Ze was op de terugreis van een van haar vele vakanties in dat land. De details ken ik niet en wat er precies gebeurde: ik weet het niet. Misschien weet jij ondertussen meer, maar het blijft een rare plaats. Een station. Ede Staal begreep dat als geen ander. ‘Om twinteg veur negen, ja din komt ter ’n train,’ zong hij, ‘'n Luudspreker belkt wat berichten, Ik loop 't perron of en ril van de kol, En overal zwaarde gezichten...’

Het tweide perron. Het tweede perron. Het is mooi als iemand er aankomt, maar minder mooi als je iemand wegbrengt.

En zeker als iemand voorgoed vertrekt. En je bent er niet bij. Je kunt geen laatste woord meer zeggen. Geen laatste groet. Geen laatste verklaring. Geen laatste blik.

Maar ik zou je toch willen zeggen dat toen je moeder je voor het eerst naar school bracht; toen ze je naar je eerste kamer huis uit hielp verhuizen; toen ze op de diploma-uitreiking kwam. Al die verjaardagen, al die bezoekjes, alle thee; toen waren het gewone momenten. En je bent vast wel boos op haar geweest en hebt over haar geroddeld. Je hebt vast momenten gehad dat je haar de ergste vrouw ter wereld vond en toch kwam je weer terug. Want je kon niet zonder haar. En zo heb je in je leven vele momenten gedeeld en steeds weer afscheid van haar genomen. En zij van jou.

Al goede gedachten. Alles wat ze deelde. Alle zorg.

Je hebt afscheid genomen. Er kwam een trein. Het was te vroeg. Te onverwacht. Te volkomen verkeerd. De luidspreker roept wat berichten. Je loopt het perron af met een zwart gezicht.

schrijver

Schrijver: Jan R. Lønsing, 27-09-2012

janrlunsingathome.nl


Geplaatst in de categorie: afscheid

Deze inzending is 119 keer bekeken

5/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl