nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1727):

Dapper

Het verdriet valt met bakken uit de lucht. De lucht blijft inktzwart uitdruipen. Op de Nieuwe Ooster Begraafplaats nemen we afscheid van Edo. Zesenveertig jaar, veel te jong. Kanker. Mei 2012 kwam de aanzegging. Van vrijwel geen overlevingskans.

Edo vocht voor elke kans. Benutte onderwijl alle tijd van leven optimaal. Moest meteen stoppen met werken. Maar tafeltennissen bleef hij tussen de kuren door. Als het ook maar even kon. De eerste kuur sloeg aan. Wij hoopten vertwijfeld met hem.
Waarna de ziekte terugsloeg. Genadeloos. Hoe aangeslagen ook hij gaf niet op. Tot de scherprechter definitief kwam.

Velen zijn gekomen om afscheid te nemen. Ik ken hem van ttv Tempo-Team. Gedreven pingponger zoals hij zichzelf noemde. Een schoolvriend van het Casimir Lyceum Amstelveen vertelt hoe zij samen begonnen. Maar Edo stak meteen veel energie in de beheersing van 't spelletje. Werd al spoedig enige maatjes te groot. Zoals wij hem kennen: een topper technisch en qua inzet. Altijd sportief.

Ook herkenbaar in het praatje van zijn baas, DWI-directeur. Edo kon niet anders dan uiterst consciëntieus aanpakken. Heel sociabel altijd. Vaak sprak ik hem aan de pingpongtoog. Dat leidde nogal eens tot flinke woordenwisseling. Wij schuurden. Hij was uitdagend, altijd vanuit toch zijn ernstig en wegend weten.
Ook ik ben vaak tegen, maar eerlijk gezegd was hij meestal beter gegrondvest. Als betere pingponger en ook linker in tijdig sorry.

Na afloop bezoek ik het Uitvaartmuseum. Ook op de Nieuwe Ooster. Bij de koffie lees ik over ene Gijs. In 'Een steek diep',* bundel uitvaartverslagen door F. Starik. Uitvaarten van mensen zonder kind of kraai. Vergezeld door dienst vervullende dichters.

Gijs (Sliedrecht, 1922) was dakloos en alcoholisch aan zijn eind gekomen. Toen bleken twee broers en één zus in leven. Ze wilden ook dood niks van hem weten. F. Starik, dichter van dienst, slaagde erin toch contact met Gijs' zus te krijgen. Telefonisch, nauwelijks verstaanbaar, ze had bijna geen lucht meer.

Ze vertelde dat Gijs idealistisch SDAP'er was geweest. Tijdens de oorlog verzetsstrijder waarvoor hij vier jaar in kampen zwaar had moeten lijden. Na de oorlog kreeg hij sjans met de vrouw van een NSB'er. Zwanger van hem verliet ze de NSB'er. Ze gingen wonen in een keldertje op de Wijttenbachstraat. Waar Marietje werd geboren. Helaas bleek ook de vrouw fout geweest. Waarop Gijs haar verliet. Want, zei zijn zus, hij was niet te genieten principieel. Altijd geweest, idioot contactgestoord. Waarna Gijs zoals vele principiëlen stapvoets aan lager wal was geraakt.

Starik verwerkte deze gegevens. Zocht tevergeefs naar Marietje. Al was het maar om de erfenis - aanzienlijk toch. De dichter is zo aangedaan dat hij de Internationale wil draaien. Ook zijn afscheidsgedicht getuigt van respect voor Gijs' ooit zo gloedvolle verleden.

Enige tijd later krijgt Starik bezoek van een boze jongedame. Zij is Gijs' kleindochter. Oma en moeder Marietje leven nog. Maar ze woonden niet in een kelder maar gelijkvloers. Gijs was nooit links geweest en had nooit verzet gepleegd. Was nooit naar Duitse kampen afgevoerd. Zijn huwelijk ging naar de knoppen door zijn drankzucht. Gijs was een fantast. Alles was leugenpraat!

Ik wandel richting Dappermarkt. Neem de Wijttenbachstraat, loop langs de kelderwoningen. Ooit van J.B., kroegbaas annex huisjesmelker zonder veel mededogen. De ratten liepen althans in de kelder van mijn vriend A. over tafel. Terwijl wij doorspeelden met superkraak, inheemse klaverjasvariant, bij flesjes amstelbier. Gelukkig - gesloopt.

Ik sta stil en lach ingebeeld besmuikt met Edo over bedrieglijke Gijs. Edo hield van mensen en van gekke verhalen.


* Een steek diep - Schetsen van verloren levens door F. Starik.


Zie ook: http://www.ttv-tempoteam....weblog/edo-tielrooy-overleden/

schrijver

Schrijver: Jos Zuijderwijk, 02-02-2013

zuyde038atplanet.nl


Geplaatst in de categorie: afscheid

Deze inzending is 404 keer bekeken

4/5 sterren met 14 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl