nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1757):

Korte broek blokt eeuwige liefdesbelofte

Kan iedereen zomaar overkomen, dat de liefde zomaar ophoudt. Men houdt dat liever stil. En als dan spreekt men bang van karakterzwakte of meer filosofisch van de zwarte menskant. Dat doet onrecht aan wie het overkomt. De verklaring zit in ons nog onbekende natuurkrachten. Die de mens du moment overnemen.

Neem mijzelf romantisch wandelend van Zandvoort naar Bloemendaal Daar wachtte mijn schatje. Alles picobello. Ik liep stabiel te swingen van de hooggestemde verwachtingen. Bij een kromme paal vlak vóór Noordwijk echter hield de liefde ineens op. Ik kan u de plek nu nog precies wijzen. Wat tot daar in mij verlangend danste en zong zakte in één flits weg. Mijn gevoel voor Eef - want zij was het. Alsof onbekende krachten mij chemisch in nieuwe formules onderbrachten. Nieuwe informatiekernen beheersten mijn bloed, mijn brein. Even leek ik van de wereld. Wie echter gehoor geeft aan innerlijke boodschappen voorkomt vele crises.

Daar moest ik aan denken bij de omstreeks veertigjarige vrouw die alles in zich had om te trouwen. Die het wonderlijk genoeg steeds net niet deed. Zachtaardig, gevoelig en bepaald knap. Wel regelmatig in verhoudingen. Steevast voortijdig afhakend. De vastigheid in haar leven kwam wellicht uit het elektronische orgel waarop ze les gaf. Ze woonde altijd op zichzelf.

Niets verledens droeg bij ter verklaring. Haar ouders waren redelijk normaal. Pa ging wel eens vreemd in haar kindertijd. Rokkenjager. Zodat er ’s nachts wel eens flink geruzied werd. Waarop hij weleens ongelukkig het pand verliet. Ach wie niet. Ook al omdat moeder, geduldig type, niet bokkig deed liep het goed af. Later waren de echtelieden zelfs uitgesproken harmonisch. Ruim voordat dochter tweedejaars Orgel was.

Toen ma plots naar Duitsland wou. Op vakantie bij haar jongere zuster. Geen probleem ofschoon Duitsland aan de andere kant van de aarde lag. Pa stelde één luttele voorwaarde. Dat ze zo’n korte broek met bretels voor hem meebracht.

Maar ma kwam maar niet terug. Gaf geen sjoege. Eenmaal terug bleek ze bij andere familie ingetrokken. Zonder verklaring of wat. Na enige tijd vielen de scheidingsformulieren binnen. Pa én dochter verbijsterd. Maar ma bleef onbereikbaar. Pa scheidde daarom maar. Gewoon ook omdat hij van aard toegeeflijk was.
Met dochterlief wel echt van slag. Altijd close met ma geweest, ineens afgedankt.

Een toevallige ontmoeting –begrafenis – gaf respijt. Moeder sprak haar aan en vertelde waarom het contact was afgebroken.
Ma was door de in Köln aanbevolen Lederhosenwinkelier overvallen. Met de absolute eis dat ze haar man moest inbrengen als pasmodel. ‘Unser Prinzip’. Wij weten hoe zo’n Duitser kan wezen, speciaal in het kleinbedrijf. Maar zo’n dame van de Rijzende Zon niet. Hoe zij ook delibereerde als Brugman, het souvenir voor haar echtgenoot leek ver weg. “Wir verkaufen nur an reell existierenden Personen”. Tot één keer een uitzondering mocht.

Zij moest een dubbelganger leveren voor paspostuur.
Het lukte haar er één van straat op te pikken. Het zou binnen een half uurtje gepiept zijn. Terwijl haar manmodel lacherig een Lederhose kreeg aangemeten onderging ma een shock. Walging en haat voor pa bruisten onstuitbaar op. Ma wou niks nooit meer met hem te schaften hebben. Pardoes liep haar vat vol echtelijke liefde leeg. Verklaren kon niet, er was echter geen ontkomen aan.

Waarmee dus niet de echtelijke scheiding de dochter, afgestudeerd op orgel, op beslissende trouwmomenten vertwijfeld tot afhaken bleek te brengen. Ook andere vaak als bepalend opgevoerde levenservaringen ontbreken.
Nee, de Lederhose van haar moeder heeft het gedaan. Haruki Murakami schreef over deze levensfeiten in 1993*. Recenter nieuws ontbreekt.

* ‘Kangoeroecorrespondentie’ door Haruki Murakabi, verhalen 2012 uitg. Atlas.

schrijver

Schrijver: Jos Zuijderwijk, 09-03-2013

zuyde038atplanet.nl


Geplaatst in de categorie: huwelijk

Deze inzending is 251 keer bekeken

4/5 sterren met 8 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl