nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1910):

Henk

Ik hoop op vrede in Syrië.
Ik vertel een verhaal over de vader van Henk. Het is 1945, bijna 1946.

De vader kan zich niet behelpen en kijkt, als hij s ochtends de deur uit gaat, de weg af. Onwillekeurig ziet hij dat Henk er niet aan komt. Er kan van alles op de straat gebeuren, maar het enige wat hij ziet is dat Henk, zijn zoon, niet komt. Al landt er een UFO, hij zou nog steeds alleen maar zien dat Henk niet komt.

Henk mag mager zijn en ziek. Hij mag mank lopen. Hij mag schurftige uitslag op zijn huid hebben en in gescheurde, versleten kleding de weg af komen. Op een houten kruk. Alles mag. Maar hij weet het eigenlijk wel, Henk komt niet.

Henk zat niet in het verzet. Hij werkte alleen niet mee. Hij was ambtenaar en had wat identiteitskaarten verloren. Ze waren verdwenen. Niemand weet waar ze waren. Er was een brandlucht achter het gemeentehuis. Misschien zat Henk ook wel in het verzet. Hij is door de politie verhoord en afgevoerd en nu is de oorlog voorbij. Er is geen brief gekomen. Geen brief.

s Avonds als hij weer thuis komt kijkt hij tegen zijn zin de weg nog af. Geen Henk. En binnen vraagt hij het niet eens aan zijn vrouw. Ze kijken elkaar alleen maar even aan. Vonkje hoop. Vervlogen. Twee ontroostbare mensen proberen elkaar te troosten.

Een dictator is een verschrikking. Mensen verdwijnen in de chaos van de oorlog en daarna komen er geruchten. Henk is nog gezien. Of was het Henk wel? Henk leeft misschien nog. Of niet? Hij kan nog ergens ziek zijn en als hij genoeg hersteld is, kan hij in een ziekenauto teruggebracht worden. Maar er zijn al maanden voorbij.

Ik weet nu dat Henk nooit is terug gekomen. De vader is al jaren begraven. Van zijn broers en zussen is er nog één in leven, de jongste. De vader heeft veel kleinkinderen en twee ervan heten Henk.

schrijver

Schrijver: Jan R. Lønsing, 05-09-2013

janrlunsingathome.nl


Geplaatst in de categorie: oorlog

Deze inzending is 168 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl