nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 2299):

Ik ben Charlie niet

Bij vrijheid van meningsuiting hoort een dikke huid.
Alles en iedereen kan in het moderne westen onderworpen worden aan spot en satire maar niet iedereen heeft een dikke huid.

De huid van mensen die zwaar gelovig zijn is over het algemeen minder dik en zij kunnen zwaar geïrriteerd raken als hun profeet of god, die zich niet kan verdedigen, belachelijk wordt gemaakt. Een cartoon wordt gezien als een aanval en iemand met een uitzichtloos bestaan die zich dagelijks aangevallen voelt doordat hij of zij is verlaten door ouders, buitengesloten door de gemeenschap of opgejaagd door de autoriteiten, zal een tegen-cartoon willen maken. Maar als je niet kan tekenen pak je een kalashnikov.

Wat er is gebeurd in Parijs kunnen we zien als een voorbode. De vrijheid van meningsuiting wordt voor de ene groep nog heiliger, het verdedigen van het geloof wordt voor de andere groep nog heiliger. De ene groep zal roepen: blijf dan in je eigen land, de andere groep zal hetzelfde roepen. Ineens denkt niemand meer mondiaal.
De stellingen worden ingenomen en steeds zwaarder verdedigd.

Ik word een beetje misselijk als ik een tongende profeet cq moslim zie afgebeeld onder het mom van vrijheid van meningsuiting. We mogen in het westen alles zeggen en afbeelden maar móeten we ook alles zeggen en afbeelden? Het verweer is dat als we gaan toegeven aan mensen met een zware overtuiging waar dan de grens ligt. Nu geen cartoon van een profeet, straks geen biertje binnen een straal van vijftig kilometer van een moskee.
Als we de zaken verkeerd aanpakken ligt er een conflict op de loer dat langer gaat duren dan in dat kleine gebiedje in het Midden-Oosten dat Isräel-Palestina heet.

Vrijheid heeft te maken met keuzes. Je kunt er ook voor kiezen om geen gebruik te maken van je vrijheid. Dat is pas echte vrijheid.

schrijver

Schrijver: Marcel Harmsen, 09-01-2015


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Deze inzending is 176 keer bekeken

4/5 sterren met 7 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:10-01-2015
Bericht:Volgens mij is geen gebruik maken van je vrijheid geen echte vrijheid, maar een laffe, bange manier van concessies doen. Er werd een moslima op straat geïnterviewd en die zei doodleuk dat Charlie Hebdo te ver was gegaan en dat ze het over zichzelf hebben afgeroepen. Ik kookte meteen van woede. Alsof intelligente, humoristische tekeningen een reden voor barbaarse moorden mogen zijn! Je profetische visie over vrijheidsminnenden en godsdienstfanatici is van alle eeuwen. Moord overigens ook. Zelfs uit naam van mindere goden als materiezucht en kleinzielige gekrenktheid. De vrijheid van de menselijke fantasie kan mij niet ver genoeg gaan, omdat je daarmee heilige, satanische huisjes omver blaast. Dat er binnen diverse wereldgodsdiensten sprake is van een verkapt satanisme is duidelijk. Het draait om macht en machtsmisbruik, nauwelijks nog om echte godgelijke liefde.
Tongen is een manier om samen te smelten, om zoveel mogelijk lief te hebben. Erotiek en liefde tussen schijnbare tegengestelden is een krachtig speerpunt tegen de verwijdering en paranoïde vijandigheid. Je mist het revolutionaire statement.
Veel moslims zijn traditionele kuddedieren, net als wij naar roomse en gereformeerde kerken gingen en vaak moesten gaan. Al dat kerkistische braverikengedoe is allang uit de moderne tijd, alleen zie je sommigen er nog achterna hinken. Holle frasen en holle kerkgebouwen, want God/Allah/Jahweh/Boeddha is niet vast te pinnen en zeker niet te claimen voor een speciale groep mensen. Die idiotie noemen we ook wel godsdienstwaanzin. In de psychiatrie noemen we hen o.a. schizofreen, narcistisch gestoord of manisch-depressief. Met hun kleingeestige Mohammedgedweep proberen ze hun psychische stoornissen te verdoezelen, maar daar trapt geen hond in. Ook niet in de boze braveriken, die hun koelbloedige moordpartijen durven recht te praten.



Naam:Gabriëla Mommers
Datum:10-01-2015
Emailadres:gabrielamommersatyahoo.com
Bericht:Vrijheid is altijd gekoppeld aan verantwoordelijkheid. Zover kan ik met je meegaan. Er zitten grenzen aan vrijheid. Wettelijke grenzen zelfs, die in onze Grondwet terug te vinden zijn, en ook in ons Wetboek van Strafrecht. Daarnaast zijn er morele grenzen, waar ieder een eigen keus heeft. Ik begrijp jouw keus. Sommige humor hoeft voor mij ook niet. Toch zal ik het recht verdedigen van mensen die zaken op de korrel willen nemen waar ik de humor niet van inzie. Er is een schemergebied, een grijs gebied, waarbij je denkt: dit moet niet kunnen. Vaak gaat het dan om een botsing van grondrechten. Het recht op vrijheid van godsdienst is zo'n grondrecht dat vaak botst met andere grondrechten. Je bepleit nog net niet om het onlangs (december 2013) afgeschafte verbod op godslastering weer in te voeren, maar de reden c.q. gevoeligheid waarom dat verbod zolang bestaan heeft, lees ik wel terug in je betoog. Het is altijd weer een lastige discussie. Je wilt het recht op vrijheid van godsdienst van een ander respecteren, maar diezelfde religie respecteert jouw recht op gelijkheid niet, bijvoorbeeld als vrouw, of als homoseksueel. Welk grondrecht krijgt dan voorrang? Er is een lange lijst van jurisprudentie over dit soort zaken, en het is een discussie in beweging. Hoe belangrijk mag godsdienst zijn? Ik denk dat het een goede zaak is dat het verbod op godslastering is afgeschaft. En ik wil ook niet meer terug naar de tijd waarin god belangrijker was dan mensen. Voor die mensen die hun godsdienst wel belangrijker vinden dan jouw of mijn andere grondrechten, denk ik dat nu een tijd is aangebroken waarin ze hun eigen religie toch een beetje meer zullen moeten relativeren. Omdat er anders echt geen vooruitzicht is op een toekomst met wereldvrede. En daar moeten we uiteindelijk toch heen, ook al zal dat nog wel een tig eeuwen duren.



Naam:Jacob van Schaijk
Datum:09-01-2015
Bericht:"Vrijheid heeft te maken met keuzes. Je kunt er ook voor kiezen om geen gebruik te maken van je vrijheid. Dat is pas echte vrijheid."
Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl