nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (13)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 2435):

MEISJES VAN 17

‘Het is wel duidelijk dat u nooit een meisje van 13 bent geweest.’
Zo vat één van de jonge hoofdrolspeelsters uit de film The Virgin Suicides van Sophia Coppola de immense afgrond tussen de belevingswereld van jonge meisjes en volwassenen treffend samen. Het kost mij ook moeite. De wereld van een opgroeiende tienerzoon bevatten is al een behoorlijke uitdaging, maar is niets vergeleken met het begrijpen van de ‘coming of age’ van je dochter. Op een haar na 18 is ze. De schooltas die uit het raam bungelt bewijst dat ze geslaagd is.

Daarvoor was het stress. Ze had het niet gehaald. Geen van de vriendinnen had het gehaald. De examens waren zwaar. Top zwaar. Het hoogst haalbare was een herexamen. De dag van de uitslag - die pas na vieren bekend zou worden – hield de vrouwelijke helft van ons gezin in een ijzeren greep. Het had bij wijze van spreken de uitslag kunnen zijn van de test die uitsloot dat we te maken hadden met een ongewenste zwangerschap. Het liep goed af. Ik had net een oefenmiddag crisisbeheersing afgesloten. Voorbereiding op de Utrechtse start van de Tour de France. Mijn telefoon gloeide nog na van de ontregelende meldingen over bloederige incidenten toen het hysterische telefoontje van mijn dochter doorkwam. Ze klonk in haar eentje als een vol Ziggodome bij een optreden van Maroon 5. Op één na hadden alle vriendinnen het gehaald.

Een ontluikende jonge vrouw die haar schooltas aan de wilgen hangt en de wereld aan haar voeten heeft liggen maakt veel los. Mensen kijken naar mijn dochter als naar een pasgeboren baby, een onaangesneden bruidstaart of de start van de Tour de France. En nu? Wat gaat de toekomst brengen? Het regent het felicitaties, vragen – wat ga je volgend jaar doen? – tips en adviezen. Ik hoor verlangen naar die tijd van onbegrensde mogelijkheden. Ik hoor teleurstelling over eerder gemaakte keuzes, gemiste kansen, verlangen naar herkansing.

Arm kind. Op het punt staan om een zelfstandig bestaan op te bouwen en dan al deze adviezen over je heen krijgen. De meerderheid van schoolverlaters gaat nu al iets totaal anders doen dan het vakgebied waar ze voor opgeleid zijn. Kies dan maar eens een opleiding. We ruziën met haar over het feit dat ze ’s nachts niet alleen naar huis toe mag fietsen. Maar over twee maanden loopt ze misschien wel met een backpack in een stad met een criminaliteitscijfer dat een factor 100 hoger ligt dan in ons provinciestadje. Misschien is de belevingswereld van meisjes van 17 helemaal niet zo vreemd. Het is die van ons. Jacob - Vadertje - Cats wist het destijds al:

Een kint is als een wit papier,
Dus let op dit onnoosel dier;
Want soo daer yemant quaat in prent,
Soo is dat edel wit geschent.

Indien de jonckheyt niet en deugt,
En geeft de schult niet aen de jeugt,
De vader selfs verdient de straf
Die haer geen beter les en gaf.

schrijver

Schrijver: de Thuistoerist, 15-06-2015


Geplaatst in de categorie: school

Deze inzending is 328 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:burg2681@planet.nl
Datum:05-09-2015
Bericht:beste vero , ook mijn felicitaties voor het succesvol afsluiten van je schoolloopbaan. Mijn advies ga lekker verder studeren,daar heb je leven lang plezier van en daarna een wereldreis economie voor veel geld en geneeskunde voor veel voldoening tot ziens arend




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl