nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 2563):

The more you see, the less you know

Volgens emeritus hoogleraar Cees Hamelink zijn er twee soorten mensen. De socialen en zij die alles als een provocatie zien. Simpel. Het probleem is dat deze twee groepen elkaar absoluut niet begrijpen. Of bereiken. Ze komen elkaar vaak ongewild tegen. Op verjaardagen bijvoorbeeld. Na een borrel of wat. Het leverde Frank Boeijen begin jaren '80 een hitje op: 'Nooit meer naar een verjaardagsfeest, omdat ze vervelend zijn.'

Ik ontmoet een sociaal dier bij de veldsla en de boerenkool in de supermarkt. We praten over de vluchtelingenproblematiek. 'Sommigen zijn zó uitgesproken, ik ben mijn mening nog aan het vormen,' zegt ze verbaasd. Ik zet Frank even op het podium.

Zelf heb ik al weken U2 in mijn hoofd: 'The more you see, the less you know. The less you find out as you go. I knew much more then, than I do now.' Hoe ouder ik word, des te minder ik van het leven begrijp.

Een Syrische journalist vertelt me dat zijn landgenoten hoogopgeleid zijn en keihard werken. Hij had een kast van een huis. Als iemand hem een jaar of zeven geleden gezegd zou hebben dat het zo'n puinhoop zou worden, zou hij hard hebben gelachen.

Een Iraakse yezidi laat me foto's zien van zijn opgeblazen winkel. Een jongen waar hij vroeger mee voetbalde, bezorgt hem nu nachtmerries. Met zijn familie de bergen in. Ik zie de journaalbeelden weer voor me. Hij vertelt over meisjes die uit wanhoop naar beneden sprongen.

Op een oude bank zit ik naast een Afghaans stel. Ze verwachten een kleine. De vader heeft in mijn bijzijn net keihard gehuild. Herinneringen aan zijn eerste ontmoeting met een Nederlandse vrouw werden hem teveel. Ze liet hen even binnen en kookte wat voor ze. Zoveel warmte was hij niet gewend.

Aan de andere kant zit een Palestijn. Man zonder land. Hij vertelt over de drie oorlogen in Libanon waar hij woonde. Hij verwondert zich dat we al een kwartier samen praten zonder dat we van elkaar weten welk geloof we hebben. 'Ware spiritualiteit ontstaat in het echte contact tussen twee mensen' zeg ik tegen hem. Hij beaamt het. De man heeft veel gezien. 'Vraag je bij alle ongeregeldheden af wie er voordeel bij heeft,' drukt hij me op het hart.

Parijs. Het komt onwerkelijk op me over. Ik ben aangeslagen. Sta om twaalf uur deze middag een minuut stil met een groepje schrijvers in een workshop. En worstel toch met vragen. Een onbestemd gevoel. Waar zijn alle filmbeelden van iedereen die tegenwoordig een iPhone heeft? Meteen paspoorten gevonden? Ongeschonden? Gelijk het wijzende vingertje vanuit Amerika? Ineens vele gebouwen in Europa in de Franse driekleur alsof de lichten al klaarlagen? De boten al in de Syrische wateren? En niemand praat meer over de Russische vliegtuigen. Wie heeft er voordeel bij? Ik ben aangeslagen. Mijn mening nog aan het vormen.


Zie ook: http://www.reneturk.nl

schrijver

Schrijver: René Turk, 17-11-2015


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Deze inzending is 103 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl