nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (13)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 2852):

Verzorgend Nederland ..(??)

Mijn buurman aan de overkant - vierhoog op twee kamers inclusief keukenblokje - is een oude Turkse man. Hij begint te dementeren. Dus zou een verzorgingshuis de minst kwade van alle kwade oplossingen zijn. En de minst kwade wil, in dit land, altijd nog zeggen dat je terecht komt in een naar pis en schijt stinkend kamertje dat gedeeld moet worden met twee andere kandidaten voor het eeuwige leven in een, naar wij hopen, veel humaner hiernamaals.

De Turkse man is geheel alleen. Heeft geen familie of vrienden en kwam hier in de jaren zestig als gastarbeider. Hij zag hier een betere toekomst. Nou, die toekomst heeft hem inmiddels ingehaald en heeft heel andere vormen aangenomen dan hij ooit bedoeld zal hebben...

Echter, in het wat groot uitgevallen urinoir, dat men tegenwoordig een verzorgingshuis noemt, kom je niet zomaar. Eerst maar eens thuiszorg proberen, meneer!
Dus probeer ik wat hulp te bieden door mij een weg te banen in onze, van de wieg tot het graf verzorgde, welvaartsstaat.
In mijn agenda groeit derhalve een hele pagina telefoonnummers van instanties en mensen die we nodig hebben om thuiszorg te regelen.
Met die mensen zelf is overigens niks mis. Alleen, hoe bereik je de vrouw, want meestal is het een vrouw, die je moet hebben? Ik sta oog in oog met een jungle van constant fuserende, reorganiserende, opschalende, privatiserende, doorverwijzende, van loket wisselende en van afkorting veranderende instanties.

Uiteindelijk lukt het mij een pad te hakken door de lianen. Mijn hakmes wordt daarbij gevormd door de persoonlijke contacten die ik gaandeweg opbouwde met de Irene’s, Sacha’s en Jannie’s van al die instellingen waarvan ik niet weet wat de afkortingen betekenen.
Dat kan allemaal doordat ik de daarvoor benodigde toerusting bezit. Ik ben redelijk van de tongriem gesneden, weet me te gedragen, spreek goed Nederlands, ben niet doof of traag en ik ben geen oude Turkse man.
Kortom: wat, als je deze toerusting mist? Als je, zeg maar, een oude Turkse man bent? Dan ben je gesjochten. Je bent de pineut. Je kunt het op je buik schrijven. En als je ook nog dement bent, dan ben je helemaal gesjochten.

Na zes weken hakken in het onkruid van verrotte instanties kan ik nu mijn hakmes weer opbergen.
Mijn buurman, de oude Turkse man, dacht vorige week namelijk dat er een kortere weg naar buiten was. Die was er inderdaad. In de vorm van het raam op vierhoog dat toch al openstond, so; why not?

Toen ik de Irene’s, Sacha’s en Jannie’s van al die instellingen van de afloop hiervan op de hoogte bracht, waren de reacties eensluidend: Oeps, wat zielig hè! Maar voor hem is het een betere oplossing…toch?
Reacties geheel in lijn met de gang van zaken in “verzorgend Nederland” en samen te vatten in slechts één woord: walgelijk!

schrijver

Schrijver: van Gellekom, 30-01-2017


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Deze inzending is 117 keer bekeken

3/5 sterren met 9 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Karel Jong
Datum:30-01-2017
Bericht:Een voor mij mislukte column met veel stoere taal en krasse voorbeelden van woonsituaties, die volgens mij niet meer in deze vorm voorkomen. De ouderenzorg gaat mij zeer aan het hart. En misstanden mogen benoemd worden. Maar de stijl van deze column vind ik, hoewel vast goedbedoeld, aan de schaamteloze kant. De nieuwe trend, kom laten we weer eens de ouderenzorg te grazen nemen. Een vaak beoefend genre, welke soms zijn nut heeft. Daar valt voor mij deze column echt buiten.



Naam:Hanneke van Almelo
Datum:30-01-2017
Bericht:Een schrijnend verhaal.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl