nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (145)
adel (5)
afscheid (125)
algemeen (64)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (89)
discriminatie (46)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (124)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (29)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (257)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (104)
internet (27)
jaargetijden (22)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (162)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (130)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (41)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (47)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (33)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (84)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (50)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (48)
ziekte (84)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 209):

Grenzen

Er worden uit computers onderdelen gestolen door leerlingen van een scholengemeenschap.
Het zou natuurlijk kunnen dat de leraren dat zelf doen, maar het is logischer en ook een stuk eenvoudiger te bedenken dat de leerlingen dat gedaan zouden hebben.

De straffen van tegenwoordig zijn niet om over naar huis te schrijven.
Dat was vroeger enigszins anders.
Je werd hard aangepakt als je ook maar iets deed wat volgens de leerkrachten niet door de beugel kon.
Ze waren streng en je diende je dus voorbeeldig te gedragen.
Er werden dus duidelijk grenzen gesteld en dat was toch wel heilzaam.
Het werd later een leidraad voor de toenmalige jeugd en dubbelop als ze ook van die leidraad-ouders hadden.

Soms aandoenlijk braaf werd je er zelfs van.
Tegenwoordig kun je daar niet veel meer van terug vinden.
Misschien bij de heel ouderwetsen, anders lijkt het mij onmogelijk.
Op de betreffende school waar de computers van onderdelen werden ontdaan, hadden de leerkrachten afgesproken, geheel in stijl met de huidige verhouding leerkracht/leerling, dat er een stevige reprimande gegeven diende te worden als het feit bewezen werd.

Er was weer een nieuw feit aan de horizon op komen dagen, er werd zowaar een leerling betrapt op het snel weer terug steken van een geheugenkaartje in een computer.
Het feit van stelen kon niet bewezen worden helaas.
De jongen had het vermoedelijk teruggestopt, toen hij betrapt dreigde te worden.
Er zou over nagedacht worden wat nu te doen met deze situatie.
Je zou hem natuurlijk nu geen reprimande kunnen geven, want er was niets ontvreemd.
Het zou zelfs de verhouding leerkracht/leerling kunnen schaden en dat diende tot elke prijs te worden voorkomen natuurlijk.
Als je er over nadacht was er van grenzen stellen helemaal geen sprake meer.

Net eigenlijk als de grenzen van ons eigen land, we hebben geen grenzen meer.
Je kunt zomaar in en uit wandelen.
In Nederland dan.
Als je zin hebt wandel je Nederland binnen en doet alsof je thuis bent.
Er verandert dus duidelijk teveel.
Niet alleen op de scholen zijn zaken veranderd en zijn er duidelijk aangegeven grenzen verdwenen, maar ook in ons gehele land zijn er grenzen verdwenen.
Mensen raken ervan in de war.

schrijver

Schrijver: Eva Mensch, 22-06-2007


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Deze inzending is 723 keer bekeken

2/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:stef
Datum:03-07-2007
Emailadres:susannaxxxathotmail.com
Bericht:even een blik in jouw belevingswereld, komt het op me over.
verschillende dingen die je bezig houden maar die je terug brengt onder het kopje wij allemaal weten niet meer waar we aan toe zijn. feit. jammer dat we er zelf zo weinig aan veranderen omdat we niet meer durven, ook ik kan me hierbij vaak genoeg aansluiten, gewoonweg uit angst beschadigd te worden door al dan niet een onbekende. echter heb ik gemerkt toen ik bekeerd ben dat ik in de kerk, de levende kerk wel te verstaan, dat vond wat ik al die jaren zocht en niet heb kunnen vinden, of zelden.
in deze kerk werd er regelmatig opgestaan om de ander de hand te schudden, te bemoedigen of te zegenen. na de dienst lekker eten (voornamelijk surinaamse mensen he, knipoog) bami,kip, priklimonade. er wordt geknuffeld als je huilt, er wordt niet geoordeeld, of niet zoals het in de maatschappij gebeurt, zo grof en oppenlijk, want we blijven mensen, kunnen enkel streven naar de liefde uitdelen zoals ons dat werd opgedragen. terugkomend op jouw tekst, ik heb dit soort wanorde in mijn hoofd tot rust gekregen door mijn geloof, door de kerk. door de bijbel te lezen. ik kreeg hoop, waar ik niet meer in geloofde. Je lijkt me iemand die dit als verrijking zult ervaren. mijn gemeente is de rots in amsterdam, een pinkstergemeente (waarvan iedereen zegt dat het een sekte is ja) ik hoop dat je hart tot je zal spreken. nogmaals terugkomend op je teksten, blijf schrijven aub, ik vind het heerlijk te mogen delen in de gedachten van een persoon als jou, je lijkt me (positief bedoeld) doorsnee en burgerlijk, dat ken ik niet uit mijn onderwereld. ga zo door! ik geniet van je teksten!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl