nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (145)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (64)
bedankt (44)
biologie (3)
dieren (89)
discriminatie (46)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (124)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (29)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (256)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (104)
internet (27)
jaargetijden (22)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (161)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (47)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (130)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (39)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (47)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (33)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (84)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (64)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (50)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (48)
ziekte (84)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 262):

Midlifecrisis???

Ze zeggen dat het geen pijn doet, maar ik weet het zo net nog niet. Ik heb er toch al een paar maandjes last van inmiddels. Het is dragelijk hoor, dat wel. Morfine is net niet nodig, maar toch…

De laatste tien jaar zijn echt voorbij gevlogen. Ik weet dat ik niet heb stilgezeten al die tijd. Veel uitstapjes gemaakt, samen gaan wonen, getrouwd, twee kinderen gekregen, maar het lijkt in totaal maar een paar maanden in beslag te hebben genomen. Opeens word je door iemand wakker gemaakt die zegt: “Goh Wen….30 dit jaar hè?”.
Ik zou haar nog eens moeten vragen hoe ik op dat moment keek en of ik haar toch niet ben aangevallen. Het voelde namelijk alsof ik een stomp in mijn maag kreeg. Volgens mij ben ik daarna even het bewustzijn verloren, een shockeffect volgde en toen begon het nadenken. Waar is de tijd gebleven? Wat heb ik allemaal gedaan? Heb ik bij alle gebeurtenissen wel genoeg stil gestaan? Ben ik niet vergeten om ervan te genieten?

Sinds een paar maanden zie ik dan ook ineens overal meiden van 20 lopen. Kin omhoog, mooi in de make-up, strak in de spijkerbroek en dan denk ik: “Was ik nog maar 20.” Hetzelfde gevoel heb ik overigens als ik naar de jongens van 20 kijk. Hmm, misschien toch last van een vroege midlifecrisis dan. Ach, ik steek het wel op de hormonen.

Het heeft niet eens zozeer met de leeftijd te maken overigens hoor. Ik denk namelijk niet dat als ik vrijdagmorgen wakker word, ik ineens 20 rimpels bij heb gekregen of dat mijn haar opeens grijs is geworden. Natuurlijk merk ik dat ik ouder word…..of merk ik vooral dat ik twee kinderen heb gebaard. De rek is er wel een beetje uit zal ik maar zeggen, maar over het algemeen overwint mijn jonge geest het wel.

Wel besef ik me nu meer dan ooit dat ik moet genieten. Genieten van iedere dag die ik krijg. De dingen doen, die ik zo graag doe. De kinderen worden ouder, het wordt allemaal wat makkelijker. Dit kan ik mooi gebruiken om meer tijd voor mezelf te nemen, zodat wanneer ik 40 word, ik mezelf niet af hoef te vragen of ik er alles wel heb uitgehaald wat erin zit.

Ook al wordt het dan vrijdag misschien nog een beetje lachen als een boer met kiespijn, ik denk dat die nieuwe laptop die ik per ongeluk in de hal zag staan, best een hoop goed kan maken….

schrijver

Schrijver: wendy77, 22-08-2007

wendystrijdonkathotmail.com


Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 1137 keer bekeken

3/5 sterren met 8 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:stef
Datum:01-09-2007
Emailadres:susannaxxxathotmail.com
Bericht:heerlijk om zo'n tekst te lezen, die me zo ontzettend aanspreekt. ik heb een trauma overgehouden van magrieten en libelles waarin veelal de rimpels werden uitvergroot en besproken. ik besef zelfs nu al, dat het zo snel kan gaan. hoewel ik niet het verlangen heb dat het nog langzamer gaat, kan ik me heel goed indenken hoe het moet voelen, opeens dertig te worden. vreemd. dank je wel voor je inzichten, die kun je niet vroeg genoeg delen met anderen, die jonger zijn dan jij, of moet ik u zeggen hihihi




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl