nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (145)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (64)
bedankt (44)
biologie (3)
dieren (89)
discriminatie (46)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (124)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (29)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (256)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (104)
internet (27)
jaargetijden (22)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (161)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (47)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (129)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (39)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (42)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (47)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (33)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (84)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (64)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (50)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (48)
ziekte (84)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 362):

de klaagbank die de weg naar school heet

Wat kunnen mensen zich soms toch enorm aanstellen… Ik weet dat ik er zelf net zo hard aan mee doe, aangezien ik met mijn 22 jaar nu al een ‘grumpy old man’ ben! Af en toe is het gewoon enorm lekker om even al je gal op straat te gooien zodat alle voorbijgangers met afschuw er naar kunnen luisteren. Andere mensen genieten daar ook van weet je, uiteraard is het heerlijk om af en toe even het gezeik van een ander aan te horen. Al is het maar om je te doen beseffen dat het altijd nog net even iets kutter kan.

Heerlijk!

Maar goed, geklaag dus. Je kan het natuurlijk altijd overdrijven. Sommige mensen vinden het blijkbaar het hotste item van de week om volslagen onzinnige troep de wereld in te slingeren en er dan ook nog van uit gaan dat men er smakelijk bij staat te luisteren.
Ik noem namen, want als ze dit te lezen krijgen weten ze toch wel dat ik het over hun heb. Ik heb 2 klasgenoten (wel wat meer, maar die zijn even niet van toepassing nu) de ene heet Danielle en de andere Brigitte. Ze zijn klein en de een nog irritanter dan de ander. Danielle houdt van praten, praten op een manier die een weg baant door je hersencellen tot het praten een plekje tussen je oren heeft weten te vinden waar het niet meer weg te branden is. Soms vraag ik me wel eens af hoe haar moeder is, na 20 jaar zo’n kind in huis te hebben.
Brigitte is niet zozeer een prater, maar meer een lacher. Zo een die lacht als je de hoek om komt gelopen of vraagt of ze even een pen voor je te leen heeft. Wederom is dit niet zomaar een lach, maar meer een LACH. Deze lach (die dus na elke uitgesproken zin zich weet te manifesteren) is goede vriendjes met de Praat. Dit houdt in dat het natuurlijk niet dezelfde weg neemt, want dat zou hersencellen sparen! Welnee, het baant zich regelrecht een weg door ale mogelijke ingangen en plant zich pontaficaal naast de Praat in wat ondertussen een vloeibaar restje hersenstam is geworden.

Wijze mensen ontwijken deze kleine natuurrampjes, ik zou het zelf namelijk ook doen was het niet dat ze elke dag (godzijdank, in het weekend is er geen school) op het station staan te roepen en zwaaien als ik zo onopvallend mogelijk het station op kom gelopen.
Soms ben ik eerder, dan probeer ik me te verstoppen achter een reclamebord of ga ik gewoon heel demonstratief met mijn rug naar de trappen staan in de hoop dat de hint een keer door de Praat/LACH heen komt. Dit gebeurd echter nooit…

Daar staan ze dus, halverwege het perron en ze weten dat ik ze gezien heb. Ik weet ook dat als ik ze echt niet zou hebben gezien (correctie, gehoord) ze wel naar mij toe zouden komen hupselen. Ik kan er dus niet omheen en kom er knarsetanden maar vooral stilzwijgend bijstaan. Hoe minder informatie je er in pompt hoe rustiger het blijft zullen we maar zeggen. Danielle is echter goed op dreef en begint een heel verhaal over Britney Spears. ‘iksnapmaargewoonnietdatzezichzelfzoenromaanhetaftakelenis
daarmoettogeenredenvoorzijnendandiekinderendiezeheeftdatkan
tochnietzomaardommekaledoos!’
Voor het ongetrainde oor is dit blijkbaar 1 woord, plus het feit dat het ongetrainde oor zal dit ook niet zal overleven, maar als je al 4 jaar met elkaar in de klas zit weet je zo nu en dan wel wat spaties te plaatsen en interpunctie toe te voegen. Vol afgrijzen hoor ik de laatste 2 woorden van haar Praat (om maar te zwijgen over het feit dat dat een Storynieuwtje uit 2005 is) en weet uiteraard al wat de aanvulling van Brigitte daarop is.

De treinrit is maar 20 minuten, gelukkig is het bijna altijd druk genoeg om niet met z’n 3en bij elkaar te kunnen zitten, dus plaats ik mijzelf in een andere coupé met muziek in. Nog even wat slaap voor ik de trein weer uit kan en een paar mensen met lichtelijke doch herkenbare zenuwtics achter ze aan zie struikelen…

Schrijver: Pim Venhuis, 31-12-2007


Geplaatst in de categorie: humor

Deze inzending is 622 keer bekeken

5/5 sterren met 8 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl